E-Dergi

Daha önce Sus Barbatus üçlemesi ile İncir Tarihi romanlarını okumuştum yazarımızın ilk defa bir öykü kitabını okudum. Bazı öyküleri beni alıp götürmedi, okurken oldukça zorlandım ama Burç adlı öyküye bayıldım. Faruk Duman öykücülüğü ile tanışmak isteyenlere tavsiyemdir. Ama benim için Sus Barbatus'un çıtasını geçecek bir kitabının olacağını düşünmüyorum. Okuyunuz efendim...

Cengiz Aytmatov'dan okumuş olduğum üçüncü kitap. Daha önce Beyaz Gemi ve Toprak Ana kitaplarını okumuştum. Ama beni en fazla etkileyen kitabı bu oldu diyebilirim.

Gerçekten de bazen öyle günlerimiz olur ki bir asra bedeldir. Romanın ana karakteri Yedigey'in romanda yaşadıkları tam olarak bu. Roman bittiğinde ilk düşündüğüm şey de, kitabın isminin romana ne kadar yakıştığı oldu. Başka bir kitap ismini asla yakıştıramazdım.

Romanın Yedigey dışında ki karakterleri de çok özel. Ukubala, Kazangap, Abutalip, Zarife... İçimizden biri gibilerdi. Roman aslında oldukça çok yönlü bir anlatım tekniğine sahip. Bilim-kurgu ile efsaneler, masallar o kadar güzel harmanlaşmış ki, okuyucu edebiyata doyuyor tam anlamıyla.

Aytmatov kitabı 1980'de yazmış. Tarihe bakarsak oldukça cesur bir kitap çünkü dönemin Sovyet Rusyası'na oldukça sağlam sistem eleştirileri mevcut.

Okuyanı duygudan duyguya taşıyan, zamanı, mekanı ile kendine özel bu romanı herkese tavsiye ediyorum. Okuyunuz efendim...

Hilal Görününce, bir Kırım romanı. 1853-1856 Osmanlı - Rusya arasında geçen Kırım Savaşı'nı konu edinen bir kitap. Zamanın sosyo-kültürel durumu hakkında da okuyucuyu oldukça tatmin ediyor. Esaret altında ki bir halkın, sevinçlerini, üzüntülerini en önemlisi de umutlarını sayfalarda okuyoruz. Roman da ki karakterler de oldukça sağlam. Arslan Bey, Nizam Bey, Giray Can, Şirin Gelin gibi oldukça karakter çeşitliliğine sahip bir eser.

Kitabın yazarı Sevinç Çokum'dan okumuş olduğum ilk kitaptı. Dönemin ruhunu çok iyi hissettirdi. Keşke çok daha fazla okunsa. Hakettiği değeri çok fazla aldığını düşünmüyorum maalesef.

Aradan 170 sene de geçse, bugünden baktığımda coğrafyanın kaderinde değişen çok fazla şey yok maalesef. Yine savaş, yine kan ve yine gözyaşı mevcut. Belki bugün daha umutsuzlar.

Kırımlı karındaşlarımızın bu güzelim romanını herkese tavsiye ediyorum. Okuyunuz efendim...

Şeker kamışı tarlalarında başlayıp, Havana'da devam eden, New York'a göç edip ömrünün sonuna kadar sıla hasretini içinde yaşayan Julian Mesa'nın hayatını okuyoruz Gerçek Hayat'da. Sömürenin acımasızlığına, sömürülenin çaresizliğine her sayfada şahit oluyoruz. Aslında çoğu Latin ülke insanlarının yaşadığı acının, hayat mücadelesinin, var olma çabalarının, bir yere ait olma isteğinin genel bir özeti gibi Julian Mesa'nın yaşadıkları.

Aynı zaman da Küba'nın yakın tarihine de ışık tutan bir eser. Fidel Castro'nun Küba'da gerçekleştirdiği devrime, Amerika'nın göbeği New York'da sevinen mazlum insanların öyküsü Gerçek Hayat...

Latin Edebiyatı meraklılarına kesinlikle tavsiye edebileceğim, benim için oldukça hüzünlü ve anlamlı bir romandı. Kesinlikle okuyunuz...

Halldór Laxness, 1955 Nobel Edebiyat Ödülünü kazanan bir yazar. 1998'de ki ölümüne kadar elli'den fazla eser kazandırmış. Ama maalesef dilimize çevrilen üç kitabı var yalnızca. Keşke daha fazla kitabını okumuş olsaydık dediğim bir yazar oldu benim için. Kuzey Edebiyatını hep sevmişimdir, gerçekten oralardan oldukça nitelikli yazarlar çıkıyor. Laxness'da yine Kuzey'den İzlanda Edebiyatı'ndan bir kitap...

Özgür İnsanlar, İzlanda kırlarında yaşayan, çiftçilik ile yaşamını idame ettiren, her daim kaybedenlerin kitabı. Romanımızın ama karakteri Bjartur. Özgürlüğüne düşkün, kimsenin işine karışmamasını seven, konu kendi özgürlüğü olduğunda daima kendi kararlarını uygulayan bir çiftçi. Tipoloji olarak kendi yurdumun çiftçilerine çok benzettim. Kitabın sonu da beni oldukça tatmin etti.

Farklı ülkelerin edebî eserlerini okumak isteyenlere kesinlikle tavsiyemdir Özgür İnsanlar. Edebiyatın toplum için yapılmasını savunanlara da güzel bir örnek. Kesinlikle okuyunuz efendim...