E-Dergi

'Kahve Bahane' İlkay Coşkun'un beşinci kitabı. Dört şiir kitabından sonra beşinci kitabı kırk denemeyle okurların karşısına çıkmakta. Altı bölümden oluşan denemelerin bir araya gelmesiyle oluşan kitap; çağımız insanının duygu duyarlılık ve hayat anlayışını, güncel sorunları geçmişin güzellikleri ve yoksunlukları arasından süzerek bu güne taşıyor. Sade bir dil ve akıcı bir anlatımla sorduğu soruları okura da sorgulatıyor. Şehir, insan, aydın, taşra, şiir, teknoloji, erdem ve dil gibi temalara değiniliyor. "Hayat tanışma, buluşma ve konuşma kadar basit; savaşmak kadar zor; sevmek gibi güzel; aşk gibi özeldir çoğu zaman." Muhsin Kemikli

Berberin intihar etmeden önce hazırladığı şiir dosyasının başında, önsöz olarak yazdığı yazıda ilginç bir roman olarak da okunabilecek bir manifestoya imza attığı fark edilir. Âdem Yoksun 1972 Nevşehir Kozaklı, Yunak Kasabası doğumlu, 2010 yılında bilinmeyen bir nedenle intihar ettiği iddia edilen bir taşra berberidir. Eser, öğretmen Polat Onat’ın üçüncü kitabı olarak kitaplıklarda yerini almıştır. “İntihar Etmiş Bir Taşra Berberinin Şiir Kitabı ve Önsözü”nün başında yer alan “Kendimi şiirin o dipsiz uçurumunda yapayalnız hissettiğimi belirtmek isterim.” cümlesi ilk anda, Âdem Yoksun adlı şairin içinde bulunduğu ruh halinin bir özeti niteliğinde adeta.

Miladın öncesinde, aşkını, acısını, zenginliğini Türk filmleriyle özdeşleştirip, mutluluklarını en doğal haliyle, Filiz Akın, Türkan Şoray ya da Cüney Arkın, Ediz Hun ve daha nicelerinde görüp mutlu olan bizler; “milattan sonra Dallas Başlıyor” diyerek kendi öz değerlerimizin yerine önümüze sunulan hali hazırda ki yoz kültürlerle toplumu farklı mecralara sürüklenmek istendiğinin bir göstergesini yani Dallaslı günleri bizlerle paylaşıyor şair. Dallas ile başlayıp, yalan rüzgarı’yla devam eden bir kültür erozyonuna dikkat çekmektedir bu şiiriyle. Şatafatlı bir zenginliğin, aldatmanın, kalleşliğin ayyuka çıktığı bir dizi olan Dallas ve benzerlerinin, bir toplumun acılarından sonra vizyona sokulması ise düşündürücü.

Hayattaki yenilgilerini, kayıplarını mısralarında imler şair ‘geride kalan çocuğum ben, ötekiler koşarken’. Aynı şiirin başka bir mısrasında ise şimdiki çocukların kendi çocukluk kayıpları gibi olmasını istemez şair. Onların, kendisinin yaşadığı çocukluk kayıplarını yaşamalarını istemez. ‘uçurtma yapmalı mahallenin çocuk ordusuna’ diyerek engin gönlünü yansıtır bizlere. ‘yağmurlu havaları boyar mıyız /kar tanelerini rengârenk’ mısralarıyla da umudunu yitirmediğini görmekteyiz.
Bildiğimiz dört mevsim içine beşinci bir mevsimi de kendisi koyar şair, ‘uçurtma mevsimi’ şiiriyle. Salonda babasının işten dönmesini beklemenin ötesinde, Suriye’de barışı bekleyen çocukların gözüyle bakar dünyaya.

Şairimizin şiirlerinde apaçık hissedilen bir dinginlik ve şiirsel derinlik mevcuttur. Çağlayan sonrası durulma misali; gürültüden sonra sükût misali; acıyla hüzünle imlenen mısralarla, dikkati bu yöne çekme çabasının güdüldüğü gözlenmektedir. Gerek şiir kitabı ismi, gerek kitap kapağındaki resmin manidar olduğunu da söylemeden geçemeyeceğim.