E-Dergi

Yazarın okuduğum ilk kitabı. Oldukça trajik bir hayat hikayesini kara komedi şeklinde aktaran bir metin. Metnin başlarında konusu itibariyle okumakta zorlanacağımı düşünmeme rağmen pek de öyle olmadı; ironi dolu anlatımı ile üzüntü ve keyfin birbirine karıştığı bir okuma oldu benim için. Erkek egemen toplumun ikiyüzlülüğünü insanın yüzüne yumruk gibi çarpan bir metin. Yazarın metin boyunca birbirinden değişik atasözlerine yer vermiş olması okumayı keyiflendiren bir diğer unsurdu. Bu tür hikayelerin artık geçmişte kalmasını dileyerek bitirdiğim bir okuma oldu.

Bir yas sürecinin uyanık sayıklamaları. Sade, anlamlı ve buram buram hüzün kokusu kaplı.. Bu kitabı okumaya yürek gerekiyor; bilhassa ölüm hakkında anksiyeteniz varsa zihninizi binbir düşünce işgal ediyor. Anksiyetesi olanlara önermem. Son sayfalarda Proust’a ufak göz kırpışı ise nadide. Çok başarılı, lakin bu kitabı okumamış olmayı dilerdim. Diğer kitaplarını da sipariş ettim.

Londra’da yaşayan ünlü bir yazarın yazarlıktan vazgeçişi ve yeni bir iş oluşturma sürecini konu alıyor.Yazarın ilgiden ve yazmaktan bunaldığı bir döneme denk geliyor metin.Yeni bir iş ararken tabloların dili olmadığını ve bunun onu rahatsız ettiğini fark etmesi ile birlikte tablo hikayeciliği adını verdiği bir işe başlıyor.Kitaptaki en hoş kısım ise bir kere karşılaştığı halde kendini yakın hissettiği yaşlı bir kadınla ölümünden sonra zihninde yaşarmışcasına sohbetlerine devam ediyor olması ve bu kadın vasıtasıyla kendini bu işe ikna etmesiydi.Kitabı okurken sahip olduğum hissiyat modern sanat bienalinde bir gösteri izlemek gibiydi.Kitabın edebi bir dili ve iddiası yok bana göre.Daha çok farklılık amaçlanmış gibi duruyor.Ve bu büyük ölçüde başarılmış gibi.Kitabın sonuysa pek tahmin edilebilir şekilde gerçekleşmiyor.Kitabı genel olarak sevdim fakat edebi bir yönü olsaydı okuma daha keyifli hale gelebilirdi diye düşünüyorum.

Bilmediğimiz bir ülkenin, bilmediğimiz bir şehrinde, ismini bilmediğimiz ancak yaşına âşina olduğumuz öğretmen bir kadının farklı mekanlarda geçen günlerine tanık oluyoruz. Hepsi hepimizin yaşadığı sıradan günler. Çok sonra ortaya çıkıyor ki aslında bu günler İtalya’da geçen günler. Kadının yalnızlığına ve bazen kalabalığına bazen bir kuaförde, bazen köprüde, bazen bir tatilde, bazen günün herhangi bir vaktinde eşlik ediyoruz. O izin verdiği ölçüde anne ve babasıyla olan çetrefilli ilişkisine tanık oluyoruz. Yalnızlığını soluyoruz çoğu zaman. Bazen onu anlıyoruz bazen anlamaya çalışıyoruz.

Sadelik içerisindeki bu kısa metin ve metin vasıtasıyla bu kadına eşlik ediş bana iyi geldi.

Londralı bir çiftin bir balon kazası sonrası başına gelen beklenmedik ve kısmen gerilimle ilerleyen olayları anlatan bir eser.Yazarın psikolojik ve sosyolojik tahlilleri okumaya keyif katan unsurlar.Ana karakterlerden Joe bir çok vaktin içerisinde geçişler yaparak bazen âna odaklı bazen geçmişe ilişkin konular açıyor ve bunlar arasında gidip gelerek anlatıyı hareketli kılıyor.Kız arkadaşı Clarissa ise ikincil konumda ve daha kendine odaklı yaşayan bir karakter.Yazar balon kazasında ismi geçen bazı karakterleri birkaç kere andıktan sonra kitabı onlar üzerinden yürütmüyor; aynayı esas olarak kendine tutuyor.Yaptığım okumada şaşırtıcı bir sonla karşılaştım; bu yönüyle de yazarın hedef şaşırtmayı başardığını ifade etmem lazım.Diğer kitaplarını da okumaya heveslendiren bir eser oldu benim için.