E-Dergi

Nihan Kaya’yi instagramdan tanima imkani buldum. Yazilarini ve uslubunu genel olarak begendigim icin kitaplarina baktim ve bu eserini satin aldim. Oncelikle nahif ruhunu incitmekten korkarak yaziyorum; bunu ifade etmek isterim lakin amacim uzmek degil. Ben kitabin dilini, anlatimini biraz yavan ve yetersiz buldum. Kitabin sonunda verdigi roportaj dahi kitaptaki dilden daha lezzetliydi. Ben Nihan hanimdan daha fazlasini bekledigim icin de olabilir. Bir diger kitabina daha sans vermek istiyorum, dilerim daha iyi bir anlatim ve kurgu ile karsilasirim. Kendisine sevgilerimi sunarim.

Proust’un Cicek Acmis Genc Kizlarin Golgesinde serisinin Mahpus isimli kitabinda gecen bir bolum yer aliyor bu kitapta. Bu seriyi daha once Roza Hakmen cevirisinden okumustum ki Roza Hakmen cevirisi muthistir. Bu alinan bolumdeki ceviri ise baska bir cevirmen tarafindan yapilmis ve ben cumlelerin kelime secimlerinden, anlatim dilinden, diziminden ve kopuklugundan rahatsiz oldum. Tekrar Roza Hakmen cevirisinden okuyarak karsilastirmak isterim.

Mahmut Yesari’nin okudugum ilk kitabi. Türk filmi tadinda bir roman. Kardes gibi buyutulmus iki asigin hikayesi. Tasvirleri oyle basarili ki insanin zihninde sahneleniveriyor eser. Sonu ise surprizli ve aniden bu surprizle kitap sonlaniyor.

Örgünün bir kısmı gerçek hayatta,zavallılık ekseninde ilerlerken ikinci kısmı izafi bir kavramın peşinde yalan diyarında yaşanan bir hayatı kapsıyor.Gerçek ile sahtenin arasında sıkışmış bir hayatı yaşayan Hayri İrdal gerçeğe daha yakın duran bir karakter. Bir oyunun içinde ‘bu bir oyun’ diye bağırabilecekken sesi kısılmış bir adam.Her gördüğüne yaslanan,parça olma ihtiyacı hisseden, kendiliği oluşmamış bir ruhsallıkta.Bunu bir yerde şöyle ifade eder:’Belki de şahsiyet dediğimiz şey bu, yani hafızanın ambarındaki maskelerin zenginliği ve tesadüfü, onların birbirleriyle yaptığı terkiplerin bizi benimsemesidir.’ Halit Ayarcı gerçekten kaçıştır, kudreti benimsemektir, zihin rahatlığıdır onun için.Gerçek dışılığa bu kadar düşman olup, gidip yakasına yapışmak da bir kaçış,gerçekliğin yükünden kaçış. Roman boyunca gerçek ile sahte arasında gidiş gelişler yaşarız. Gerçeğe toslayan bir sonla veda ederiz.

Nahif anlatimina hayran kaldigim bir kitap. İncelikli detaylarla ve tespitlerle donanmis. Yazarin tasvir yetenegine ancak sapka cikarilir. Bana metnin tumu huzun verdi. Evet eksiksiz olarak tumu. Sonundan bahsetmiyorum bile zira orada karmakarisik bir hal aldi duygularim..Filmini de izlemeyi dusunuyorum. Kitapla ilgili tek kararsiz kaldigim nokta cevirinin iyi olup olmadigiyla ilgili oldu. Cevirmen alaninda yetkin bir isim, ona ayip etmek istemem lakin bu kitabi Roza Hakmen cevirisiyle okumayi cok isterdim. Bilhassa felsefi metinlerde zaman zaman ceviri/anlatim sorunu oldugunu dusundum. Baska bir cevirmen tarafindan ceviri gerceklestirilirse karsilastirmak isterim ileride. Her seye ragmen cok guzeldi.