E-Dergi

Kitap çok akıcı bir dille ilerlediğinden tek oturuşta okuduğum bir kitap oldu. Çoğunluğunu Rusya’nın geleceği üzerine kurulmuş idealler oluştursa da, herkes için örnek alınabilecek “idealizm” den bahsediliyor. Rusya’nın büyük sorunu olan alkolden çok fazla söz etmesi beni biraz sıktı, neden bilmiyorum ama alkolle ilgili şeyler beni hep sıkar. Kısacası; akıcı, örnek alınacak davranışları içeren küçük bir hikaye.
Şöyle idealistlik ile ilgili; bir okumada bitsin, beni çok yormasın ama bana çok şey anlatsın dediğiniz bir kitap arıyorsanız tam sizlik.

Kitap bana sık sık “yapabilirmiş” dedirtti. Çünkü; Mektupları yazan ve Adını, sanını bilmediğimiz hanımefendi, bir kadının bir erkeğe kendini adaması ve bunu tek taraflı bir aşkla sürdürüyor olması, örnekliği açısından “burada unutabilirmiş, burda yeni bir hayat kurabilirmiş, burda şunu yapabilirmiş, bunu diyebilirmiş” gibi o kadar çok sual ettirdi ki, bana aşkın “aşık - maşuk” ilişkisinden öte bir şey olduğunu ve yine gözünün kara, kulağının sağır, ruhunun zincirli olma boyutunu göstermiş oldu. Yani kısaca kitap bana dedi ki, “ işin içine aşk girince, öyle yapsaymış, etseymiş demekle olmuyor bu işler.”

Anlatımı, içselleştirmesi ve bunu bize hissettirmesi açısından çok beğendiğim bir kitap oldu.

Kitabı ilk okuduğumda yarım bırakmıştım ve şimdi okuduğumda "o zaman neden yarım bırakmıştım ki?" diye sormama neden oldu bu kitap bana. Aradan çok uzun zaman geçmesi ve kitabı tekrar elime almam, "bu kitapta, çok yoğun ve detaycı bir anlatımı var Sabahattin Ali'nin" demem, kitabı yarım bırakmamı pek açıklamadı ve "keşke ilk elime aldığımda okumuş olsaydım" dedirtti.
Bir romandan beklediğiniz bütün detaycık, "şu nasıldı? bu nasıldı? oraya nasıl baktı? ne gördü?" gibi ve benzeri sorduğunuz soruların hepsine cevap verir nitelikte. çok akıcı bir dille yazılmış olması, detayları okurken sizi yormuyor tam tersine meraklandırıyor ve kitap keyifle okunuyor.

Sol ayağının dışında diğer uzuvlarını kontrollü şekilde kullanamayan ve konuşamayan Christy’in kendini anlatması.. hem de sol ayağını kullanarak..

Çok akıcı bir dille gayet güzel bir şekilde yazılmış ve duygular okuyucuya tam anlamıyla hissettirilmiş. İki günde çok çabuk okunabilecek bir kitap ama ben biraz sindire sindire okumayı tercih ettim.

Uzun zamandır hem kardeşime hem de öğrencilerime okutabileceğim kitapları araştırıyor ve okumaya çalışıyorum. Bu kitap işte tam da böyle bir kitap oldu benim için.

Çocuklara, özellikle de liseye adım atmış olan çocuklara, öğrencilere, kardeşlere.. mutlaka okutulmalı.

İçinizi ısıtan bir kitap. Sadece engelli birini anlatması değil hayata dair insana yaşama sevinci vermesiyle sıcacık bir kitap. “Her şeye rağmen mutlu olmak, gülümsemek, dost edinmek..” ve daha bir çokları.
Mutlaka okunması gerekenler listesinde görmek istediğim artı mutlaka çocuklara okutulması gerektiğini düşündüğüm bir kitap.