E-Dergi

" 'Z' alfabemin son harfi olmayacak" diyordu lakin Zeliha diyordu, Züleyha diyordu, Zülal diyordu.
Bir potada eriyordu şizoid yansımalarla tum bu kadınlar. Kadın beyni bir labirent miydi yoksa başkalarının labirentin de kaybolmak mıydı. Eril bir toplumda fanus içinde yaşayan kadınlar. Kimi iki yüzük arasındadır, kimi mutfak ve yatak ikilemi icinde psikolojik şiddetle yıllar geçirir, kimi ise iki parmağa takılan bu yüzük için ikincil kadın olur. Kimdi bu kadınlar? Sen miydin Dilek? Beynindeki tüm bu kısıtlamalar, tüm bu çıkmazlar tek bir labirentin oyunu muydu? Yakmak mı gerekiyordu yeni bir hayat için tüm bu çıkmazları. Peki neden kibrit kutusundan çıkan kibritle yakılıyordu ve diger kadinlara izletiliyordu bunlar.
Hangi metaforu kullandın, neden kibrit çöpü ve kutusu. Toplum muydu kibrit kutusu? ya bu kutudan çıkan çöpün alev alarak her şey yok etmesi. Neydi bunlar? Neyi anlatmak istedin bize?

Romanı konuştu Milan Kundera bu kitabında. Cervantes'den Marquez'e, Rabelais'den Flaubert'e, Camus'dan Kafka'ya türünün yapı taşlarını oluşturan yazarlar ve yapıtları arasında gezinti yaptırdı, "Dünya Edebiyatı" kavramının niteliklerini sorguladı. Şayet dünya edebiyatının derinliklerine bir yolculuğa çıkmak istiyorsanız, doğru kitap tercihiniz olacaktır.

"Hakkında ne kadar az düşünürsek bizim için o kadar apaçıktır aşk; ama etraflıca düşünmeye başladığımız anda başımızı belaya sokarız" diyordu Koku'nun yazarı Patrick Süskind.
Aşkın izini sürdüğü bu denemesi; ilkçağ düşünürlerinden platonu ve mitolojinin büyük sanatçısı Orpheus'u da yanına alarak duygu dünyasına doğru düşünsel bir yolculuğa çıkarıyor okuru.
Aşk Sokretes'in tarif ettiği gibi bir delilik hali midir? Yoksa Stendhal'in ifade ettiği gibi ölümle doğal bir ilişki içinde bir durum mudur? Kitap okura bunları sunarken, aşkı ve ölümü uzlaştırmaya çalışan mitolojik Orphes'u ve hayatında Eros' yer vermeyen Nasıralı İsa'nın karşılaştırmasını da ironik olarak yansıtıyor.

Yazar, Muaviye döneminin ekonomi-politiğini, sosyolojik ve dinsel boyuttaki yansımalarını tarihsel sürec bağlaminda ortaya koyarak, Muaviye'nin ve diğer otokrat kabilelerin dini, zenginlik ve iktidar aracı olarak kullanmasını diger bir ifade ile din yorumunu egemenlerin çıkarları lehine yorumlamasını kendi penceresinden anlatıyor.
Kitap, Muaviye'nin iktidara yürüdüğü 20 yıllık halifelik sürecini ve onu iktidara taşıyan dinamikleri tarihsel bir analizle sunuyor.

Thomas Mann'ın 1919 yılında yayımlanan ve otobiyografik ögeler barındıran eseri. Hikaye Bauschan adlı bir av köpeğiyle sahibi arasında geçer. Kitap okuru, bakir bir doğanın içerisinde hissettirerek, oldukça detaylı pastoral betimlemeler ile içine çekiyor, Bauschan ve sahibiyle birlikte, Münih'te nehir kıyısında ve kentin yeşil alanlarında günlük gezintilere çıkarıyor.

Bir köpek ve onun davranışları, sahibinin gözünden o kadar güzel betimlenmiş ki, okuyucu köpeğin duygularını film izler gibi duyumsayacak, sahibiyle köpeğinin arasındaki ilişkiye tanıklık edecek.