E-Dergi

Bana uygun bir okuma olmadı, çok basit bir kitap. Aristokrat bir ailenin 3'ü evli 2'si bekar 5 mutlu kardeş konu ediliyor. Bir arada yaşıyorlar. Evdeki bekar kızkardeşlere mürebbiyelik ve refakat etmeye gelen ileri derece miyop tatlı hoca herkesçe çok seviliyor, hatta evdeki evcil gelincik tarafından bile. Toprakların efendisi, ailenin reisi genç ve bekar lord Leo bu mürebbiyeyle yüz göz olmuş, birbirlerine laf çarpıp duruyorlar. Leo'nun da ilk nişanlısı ölmüş, bu yüzden hovardalık kariyeri yapmış bir süre. Bu ikisi arasındaki ilişkiyi konu alıyor. Mürebbiye, evdeki çingene damatlardan birinin üvey kardeşi çıkınca kızın çetrefilli geçmişi gün yüzüne çıkıyor.

Dr Gwen Ashead bir adli psikiyatr. Kariyeri boyunca karşılaştığı vakalardan örnekler vermiş kitapta. Hem çok ilginç, hem çok zorlayıcı bir okuma çünkü bazı suçlular gerçekten hasta, bazısı kötü, bazısı pişman, bazısı pişkin. Gerim gerim gerildiğim yerler oldu. Vakalarda seanslar boyu hastanın açılmasını bekliyoruz olayı tam anlamak için. Bu arada adli psikiyatrinin yol yöntemini, ilke ve sınırlarını, mesleğin zorlukları ve inceliklerini, kimlerle nasıl ortamlarda çalıştıklarını, riskleri, İngiltere'deki sağlık sistemini öğreniyoruz. Bir hapishanede görüşme odasında, veya "tımarhanede" oluyoruz. Ben hayal dahi edemem böyle idamlık insanlarla aynı odada karşılıklı oturmayı. Bana çok uzak. Böyle bir dünyayı kitabın açtığı pencereden keşfettim, benim için heyecanlıydı. Görünen ve görünmeyen yüzüyle olaylar derinleştikçe derinleşti. İflah olmayan kadar ıslah olanı da çıktı. Beni çok düşündürten ve etkileyen bir okuma oldu.

Bebeklik, çocukluk ve ergenlikte ne zaman ne yaşanır? Kitabın farkı, bu soruya babayı/babalığı merkeze alıp, baba nerede, ne yapmalı sorusuna cevap vermesi. Selcuk Şirin alanında söz sahibi bir bilim insanı.Bilgi aktarımı çok sade ve anlaşılır, kitap akıcı; zor, sıkıcı, akademik bir dili yok.Tabi bilimsel bir bakış açısıyla nedensellik var, bolca araştırma verisi, uluslararası istatistik var. Kişisel tecrübesinin yanına bu kitapta meşhur babalarla yapılmış röportajlar var babalık yolculuklarına dair. (Can Bonomo, Cüneyt Özdemir, Emrah Safa Gürkan) Mavi renkli soru, özet, spot cümle, röportaj kutuları kullanılmış, bu kitaba hareketlilik katmış. Akademisyen titizliğinde kaynakça belirtilmiş, bu çok değerli, altı dolu konuşmuş. Hem evrenseli hem yereli biliyor ve gözetiyor olması bu kitabı bence muadil ebeveyn kitaplarından ayırıyor ve öne çıkarıyor. Baba olan ve olacak olan herkese bir iyilik; bu iyiliği kendinize ve çevrenize yapın. Çocuklarınıza ve geleceğimize siz de katkı sunun.

Ethem Baran ilk kez okuyorum. Dilini sevdim, yazar kurgu ve duygu aktarımında başarılı. Mizahını da sevdim. İçinde sekiz öykü var, hayata sıkı sıkı tutunamamış, "arabesk" tipleri konu edinmiş. İşte o manzarayı ve ruh halini çok başarılı resmetmiş. Ben hem öykü okumayı sevmiyorum, hem arabesk dünya okumayı. İçinde sigara, rakı, küfür geçen her kitapta, "acaba bunları çıkartsa geriye kaç sayfa, kaç cümle kalır?" diye düşünmeden edemiyorum. Bu kitap özelinde Ethem Baran tam yerinde kullanmış. Evet, o mahallelerin gerçeği bu belki. Fakat ben kitap adı ve güllerle bezeli kapağından bahar havası ummuştum. Son bahar yapraklarına edebiyat yapan, kolu jiletli asi genç bana ters köşe oldu.

Kitap alanında bir klasik, 1956'da yazıldığı düşünülürse döneminden çok daha ileride olduğu farkediliyor. Sevmeyi bir eylem, bir yetenek, bir sanat olarak ele almış Fromm. Farklı sevgi türleri ve nelerin niçin sevgi olmayacağı üzerinden de sevgi tanımını netleştirmiş. Freud'a itirazlarına katıldım. Aslında çok uzun bir kitap değil, ama çok kolay bir okuma da değil. Dili anlaşılır fakat işin felsefesini yaptığı için alt yapısı olan okuyucu istiyor diyebilirim. Basit bir psikoloji veya sevmenin edebiyatını yapan bir eser değil. Eseri çığır açmış olduğunu bilerek, o kıymeti vererek ve dikkatini dağıtmayarak okumak gerekiyor.