E-Dergi

Ethem Baran'ı okumaya ne zamandır niyet etmiştim ve Necip Tosun'un 'Günümüz Öyküsü'nde ismini görünce de derhal kitabını aldım. Ethem Baran o kadar iyi bir öykücü ki; anlatıma dayanan öykülerini güçlü türkçesi ile besleyerek, içsel yolculuklardan her seferinde mağlup dönerek, içinde bulunduğumuz andan geçmişe durmadan köprüler kurarak hatta belki de geçmişten içinde bulunduğumuz ana köprüler kurarak ama hiçbir zaman kötücül bir gözlük ile bakmayarak birbirinden güzel ondört öykü kondurmuş bu kitaba. Hayatımızın, dönüşsüz bir yolculuk olduğu hakikati ile yüzleşmek isteyen gelsin. Öykü; bu tarafta.

kitabı bulmak için epey çaba sarf ettim diyebilirim ve fakat çabamın ve umduğumun karşılığını aldığım kanaatinde değilim, vasat sayılabilecek öykülerden mürekkep bu kitap yine de son dönem türk öykücülerini tanımak için bir uğrak noktası sayılabilir.

yazarın her iki kitabını da okudum ve şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki, mustafa başpınar annemin gözleri ile ilk kitabı olan meleğin gölgesi'nin çok üzerine çıkmış. yani karşımızda çalışan, deneyen ve yetinmeyen bir öykücü var demek için bu başlı başına bir gösterge. klişeler olmasaydı konuyu değiştiremeyecektik demişti bir türk şair, şu klişe tam da mustafa başpınar öyküsü için kullanılabilir: "bu toprakların öyküsünü yazıyor." klişe ama hakikat.

ah mustafa çiftci, sen ne şahane bir insansın. mükemmel öyküler ve eşsiz bir anlatım.

bozkırda altmışaltı ve ah mercimeğim kadar başarılı bulmasam da, mustafa çiftci öyküsünü zihnimde tam manasıyla bir yere oturtmak için okudum. şu bakımdan işaret etmeye değer bir hakikat var, mustafa çiftci çok ciddi bir sıçrama yapmış çünkü ilk öyküleri her ne kadar biz yine seve seve okusak da son dönem öykülerinin çok altında sayılabilecek öyküler.