E-Dergi

müthiş, mükemmel ve harikulade bir öykü toplamı. mustafa çiftci bu işi biliyor. kitaptaki öyküler hep aynı minval üzere kurulmuş olsa da asla tekdüzeliğe düşmeyen ve birbirinden rol çalmayan nitelikte. Sadece Elif, Tina, Tolga isimli öykü diğer öykülerin kurduğu dünyanın dışına çıkmış. Taşradan Londra'ya uzanan bir aşk hikayesi amma velakin öyle entipüften bir aşk hikayesi değil. Bu öyküsü dışarıda tutarak genel bir değerlendirme yaparsak, Çiftci Yozgat insanının özelde Anadolu insanının genelde çektiği sıkıntıları, içinde bulunduğu ruh halini, derdini, sıkıntısını, geçim kaygısını, mühendis/öğretmen/doktor çıkan oğulların gurur okşayan hallerini, hayal kırıklarını o kadar güzel anlatıyor ki. Anlatırken de anadolu insanını öyküsünde bir nesne olarak malzeme olarak kullanmıyor, kavganın göbeğinde bile isteye yer alan bir şahsiyet olarak var ediyor.

Öncelikle şunu söylemek gerekiyor, Mukadder Gemici iyi bir öykücü değil, çok iyi bir öykücü. Özellikle belirli edebiyat çevrelerinin bazı yazarlar etrafında kopardığı gürültü Mukadder Gemici gibi kıymetli yazarlarımızın o gürültü patırtı altında duyulmamasına neden oluyor. Mukadder Gemici cins bir yazar ve öyküleri de bundan nasibini alıyor. Televizyon ve sinemayla içli dışlı olması sinematografik öykülerinde hemen kendini belli ediyor. Postmodern edebi oyunlarla öyküye takla attırarak sadra şifa hiçbir söz söylemeyen edebiyatçılardan değil, aksine müslümanın derdiyle hemhal olan, mümin duyuş ve karaktere sahip, öyküsünü itikadından ayırmayan bir öykücü.

Tüm bunlara rağmen, Kar Makamı'nın Asla Pes Etme'nin üstüne çıkabildiği konusunda şüphelerim var. Artık biz Mukadder Gemici'nin vasatının ne olduğunu biliyoruz, vasat öyküleri dahi genel ölçekte çok başarılı öyküler. Onun vasatı başka birçok yazarın pekala zirvesi olabilir. Teşekkürler Mukadder Gemici...