E-Dergi

Yahya Kemal, klasik şiir formundaki şiirlerinin yer aldığı bu kitapta eski şiirimizin Kaknüs kuşu gibi kendi küllerinden yeniden dirileceğini gösteriyor ve şu sözlerini ispat ediyor adeta:

Sönmez seher-i haşre kadar şiir-i kadim
Bir meşaledir devredilir elden ele.

Divan şiirine hep önyargıyla bakmış bir nesilden gelen Eyüboğlu bu kitabında güzide şairlerimize akıl almaz iftiralar atarak onları karalama yoluna gidiyor. Maalesef bunu yaparken de divan şiirini yeterince bilmeyenleri kandırabilecek yöntemlere başvuruyor. Tamamen safsatalardan oluşan bu kitabın insanları yanlış bir bakışa çektiği açık olup -özellikle de divan şiirini iyi bilmeyenler tarafından- okunmasının büyük düşünce yanlışlarına yol açacağı açıktır.

Necip Fazıl, tanzimattan sonraki şiirimizde Yahya Kemal'le birlikte "güzel olmayan şiiri yok." diyebileceğim iki isimden biri. Onun şiirlerini okurken insan kendisini o mukaddes çilenin içinde hissediyor, tamamen metafizik bir boyuta geçiyor ve artık gönlüyle düşünmeye başlıyor. Kendisi de öyle demiyor mu:
Akıl akıl olsaydı adı gönül olurdu.
Gönül gönlü bulsaydı bozkırlar gül olurdu.

Divan şiirinin ve Şeyh Galib'in ne kadar büyük olduğunu anlamak için bitti zannedilen bir edebiyata bu Mevlevî Dede'sinin nasıl hoş bir sada, nasıl derin bir muhteva bıraktığını anlamak gerekiyor. Tabii ki bunu anlamak için de Şeyh Galib Divanı'nın - en azından belli başlı şiirlerinin - okunması lazım. Ayrıca eserin edebiyat tutkunlarının kitaplıklarında bulundurulması gereken bir kaynak olduğunu söylememe bilmem gerek var mı?

Yahya Kemal, bu kitapta yer alan "Bir Başka Tepeden" adlı şiirinde İstanbul için: " Sâde bir semtini sevmek bile bir ömre değer." diyor. Ben de bu büyük şairimize diyorum ki: " Sâde bir şi'rini sevmek bile bir ömre değer." Evet, Yahyâ Kemâl'in bütün şiirleri güzeldir. Çünkü o her şiirini acaba bunu nasıl daha iyi yazabilirim düşüncesiyle, mükemmeli arayarak yazmıştır. "Rindlerin Ölümü" şiirindeki "serin" kelimesi için 8 yıl beklemesi de bunu gösteriyor. Zaten Yahya Kemâl'in sağlığnda şiirlerini yayınlamamasının sebebi de hiçbir şiirini tamamlanmış görmemesi ve şiirleri üzerinde en iyi ifadeyi bulmak için sürekli değişiklikler yapmasıdır. O yüzden Yahyâ Kemâl'in önemsenmeyecek şiirinin olmadığını düşünüyor ve kendisini bir kez daha rahmetle anıyorum.