E-Dergi

Eski plastik şişelerden geri dönüşüm yoluyla eşofman ve daha pek çok şeyin yapıldığını kitap çok güzel anlatmış.konu itibariyle hem büyüklere hem küçüklere hitap edebilecek bilinçlendirici, okuması zevkli bir kitap.serinin bir diğer güzel kitabı,oldukça geniş anlatılmış,bol resimli.

Kitap Necip Fazıl'ın genç nesile kendi deyişiyle "büyük doğu nesli"ne verdiği konferanslardan oluşuyor.Yobazlık ve Komünizm hakkındaki fikirlerini okudukça kendisine katılmamak mümkün değil.asıl yobazın,yobazların kimler olduğunu öyle güzel anlatmış ki...Bir devrin başbakanı Ordinaryüs Profesör Sadi Irmak ile Necip Fazıl arasında geçen bir diyalog:
"-Necip Fazıl Bey; bugün İslam gazetesi görmekteyim...Bunu takdir etmekteyim ama,söyleyin;insan bu devirde secdeye varıp da başını ikiyüzelli gram tozla nasıl kaldırır?..." !!!!
"-Sen hoca olacak adam değilsin! Değil hoca olmak, hademe olamazsın! Sen bir müşahhası bir mücerretten ayıramıyorsun İslamın sana emrettiği namaz bulutlar üstünde kılınan,doktorların antiseptik pamukları gibi tertemiz bir zemin üzerinde kılınandır! Öyle kılanlar vardır diye sen namaza mı çatıyorsun, onlara çatmak dururken?..."
Kitapta Necip Fazıl'ın Kanunî, Adnan Menderes, Nazım Hikmet hakkındaki düşünceleri ve tesbitleri de çok ilginç.Üstadı çok seven, eserlerinin hepsini başucu kitabı sayan ben, elbet bu kitabı da tavsiye ediyorum.

kitap onbeş hikayeden oluşuyor."Sabahat On Yaşında Gözleri Siyah,Fani,Sevgili Ölü Çocuk" hikayelerini diğerlerine oranla daha çok beğendim.diğer hikayeler biraz deneme tadında olmuş.anlatım güzel,okunabilir.

Mısırlı yazar Mustafa Lütfi Menfeluti'nin Nazarat adlı kısa hikaye ve denemelerinden oluşan eserinden derlenmiş bir hikaye ve deneme seçkisi.kitabın tanıtımında dediği gibi "bazıları siyah sever,hep acıyı anlatır.belki de sevgiyi bulmak için"kitabı ve yazarı çok güzel tanımlayan bir söz.yazar hep acıyı anlatmış.yalanı,ikiyüzlülüğü,zengin cimrileri,fakirleri,yetimleri,güçsüz kadınları,sahte din adamlarını,aç insanları...yazar her ne kadar acıyı anlatsa da ben karamsarlığa düşmedim hatta yazarın içindeki engin sevgiden çevresindekilere kayıtsız kalmadığını düşündüm.her sayfasını severek okudum kitabın.her hikayeyi sevdim,her hikayeyle üzüldüm,her hikayeden kendimce birşeyler çıkardım.Kadına Saygı ve Tolstoy'a başlıklı yazılarını,İki Şehit,Yetim,Hüzün Odası,Ölüm Yatağında adlı hikayelerini çok beğendim.her satırı güzel,dolu dolu bir kitap.her kitapsevere tavsiye ederim.

yazarla bu kitabıyla tanıştım ve kitabı aldığıma da pişman oldum.benim fikrimce çok sevimsiz bir kitap.her sayfada içki ve sigara geçen bir kitap ne kadar güzel ve etkili olabilirse bu kitap da bence öyle.bu kitabın bir de ödüllü olduğunu düşünürsek ödüllerin neye göre verildiği de başlı başına bir muamma olarak karşımıza çıkıyor.sıkıcı,her sayfası alkol kokan,edep dışı anlatılara isim koyup "buyrun size hikaye" diyen yazara ve daha başka yazarlara ne denilebilir onlar yazmışlar biz de okuyoruz,onları kıymetlendiriyoruz.ben bu kitaba hikaye kitabı dersem ve tavsiye ediyorum dersem nice büyük hikayeciye ayıp etmiş olurum.
kitabın konusuna gelemiyorum,çünkü söylenecek bir konu olduğunu sanmıyorum.