E-Dergi

Son dönem Türk edebiyatının en ilgi çekici öykücülerinden biri ( romanını da çok beğendim)Neslihan Önderoğlu.En azından benim için.Yazdığı her kitabı tereddütsüz alıyorum.
Yakınlık Korkusu’nda 15 öykü yer alıyor.
Önderoğlu’nun gözlem gücüne, yakaladığı ayrıntıların derinliğine, sade, vurucu diline bayılıyorum.Külotlu Çorap, Mahrem, Başka Şeylere Dönüşen Şeyler, en çok sevdiğim öyküler oldu.
Neslihan Önderoğlu’nda en çok sevdiğim şey, öykülerinde anlattıklarının çeşitliliği,hiçbir öykü birbirine benzemiyor.
Tekrara düşmüyor.Dolayısıyla kısacık bir kitap, müthiş bir okuma tatmini sağlıyor.

Dış Kapının Mandalı adlı ilk öykü kitabı ile 2015 Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülü’nü kazanan Arzu Uçar’ın ikinci öykü kitabı “Bir Küçük Delilik” İthaki Yayınları etiketiyle hem benim kitaplığımda hem de kitabevlerinin raflarında yerini buldu.️ Ben Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülleri’ni çok önemsiyorum.Sevdiğim pek çok öykücüyü bu ödül sayesinde tanıdım.İlk aklıma gelen isimler, Pelin Buzluk. M.Özgür Mutlu, Gamze Arslan, Karin Karakaşlı oldu.
Arzu Uçar’ın kitabının ismini duyar duymaz aklıma Nilgün Marmara’nın “Delilik sevgilim, bir sözcük üzerine kurulmuyor,
varolanı dürtüyor, eşeliyor, o bölgede yer ediniyor.” dizeleri düştü aklıma.
Öyküleri okudukça da öykü kahramanlarının küçük delilikleriyle eşelendim, dürtüldüm.
Tanışın derim, Arzu Uçar’ın öyküleriyle...️

Kadın, Adam, Kız ve Oğlan diye adlandırılan aile bireylerinin yol hikâyesi ile karşılaşıyoruz kitapta.Önceki evliliklerinden olan çocuklarıyla yaşayan, Belgeselci Erkek ile Belgeci Kadın birlikte yürüttükleri projenin bitimi sonrasında, çocukları ile birlikte, Newyork’tan ülkenin batısına doğru yola çıkıyorlar.Çalışmak istedikleri konular birbirinden farklı, Kadın; Meksika üzerinden göç etmeyen çalışan mülteci çocukların, Erkek ise; soykırıma uğrayan Kızılderilerin peşinden gitmek istiyor.Evlilikleri de çatırdamaktadır çiftimizin.Ciddi bir Amerikan eleştirisi söz konusu kitapta.
İlk bölümün anlatıcısı Kadın’ken ikinci bölümün anlatıcısı Oğlan.İlk bölümde göç yollarında kaybolan çocukların hikâyesi, ikinci bölümde öznelleşiyor.
Ben kitapta Adam’ın ağzından anlatılan, üçüncü bir bölüm daha olsun isterdim.Valeria Luiselli bu kitapta da pek çok kitaba gönderide bulunmuş.Ve onları da listelemiş.
İlgiyle okuduğum bir kitap oldu, Kayıp Çocuk Arşivi.

1979 ylında Başkan Chung-Hee’ye yapılan suikast sonrası, Kore halkı demokrasi isteğiyle ayaklanıyor.Ordu, iktidara el koyuyor, öğrenci ve işçi eylemlerini kanlı bir şekilde bastırıyor.
Gwangju Ayaklanması olarak tarihe geçen bu dönem, binlerce yaralanmaya ve sayısı hâlen tam olarak tespit edilememiş yüzlerce ölüme yol açıyor.
Yazar, Gwangju’daki evlerini satın alan ailenin eylemler sırasında öldürülen 15 yaşındaki oğulları Donğho üzerinden bu dönemi anlatıyor.
Yedi kişiden dinliyoruz kitapta bu dönemi.
Donğho, arkadaşı Conğde ( o da öldürülür), editör, tutuklu, fabrika işçisi kız, Donğho’nun annesi ve yazar.
İçim yana yana okudum.
Çok ama çok tanıdık bazı şeyler, coğrafyalar değişse de.

Romanlarından sonra öykülerine de hayran kaldığım bir yazar Chimamanda Ngozi Adichie.

Kitapta yer alan her öykünün bir derdi var.İçe dönük, varoluşçu sorgulamalardan çok gözle görülen sorunlardan yola çıkılarak yazılmış tüm öyküler.
Cinsiyet eşitsizliği, sürgün olmak, geride kalan olmak, etnik çatışmalar, adalet arayışı, ensest, dini ve ekonomik sömürü, yozlaşmış devlet yöneticileri konu olmuş hikâyelere.
Nijeryalı feminist bir aktivist olan Chimamanda Ngozi Adichie, ülkesindeki kadınların sesi olmuş öykülerinde.
Nijerya’daki kadının konumu çok tanıdık geldi bana.