E-Dergi

Çocuk kitabı mı gençlik kitabı mı yoksa 7'den 70'e herkesin okuyabileceği, derin anlamı olan bir kitap mı. Son derece sade masal tadında bir eser. Zamanı öyle güzel anlatmış ki muthiş bir koşuşturmaca içinde sevdiğimiz şeylere zaman bulamayışımız ve bununla birlikte oluşan mutsuzluğumuz...
Sayfa 178'de der ki Michael Ende: "... nasıl gözleriniz görmeye, kulaklarınız duymaya yarıyorsa, insanın yüreği de zamanı algılamaya yarar. .... yürekle algılanmayan zaman da öyle boşa gider, kaybolur. Ama ne yazık ki düzgün atmasını bildiği halde kör ve sağır olan nice yürekler vardır."
Iyi ki okumuşum...

"Selvi Boylum Al Yazmalım" filmiyle tanıdığım bir yazar Cengiz Aytmatov. Sıcacık sevgi yüklü sözcükler ile aklımda kalmıştı. "Toprak Ana" kitabını okurken de sıcacık duygular sarıverdi. Toprağın kokusunu hissettim, yağmurun ve rüzgarın sesini duydum sanki. Savaşın ve ölümün soğuk yüzünü yaşadım iliklerime kadar. Kalemin gücü bu olsa gerek. Ve sayfa 22 'de demiş ki: "Gerçek mutluluk, yavaş yavaş, azar azar gelir ve bizim hayata bakış açımızla, çevremizle, çevremizdekilere karşı davranışımızla doğrudan doğruya ilgili ve orantılıdır. Mutluluk, birbirini tamamlayan ufak tefek şeylerin birikmesinden doğuyor."

Distopya türünden bir kitap daha. George Orwell "1984" ve Yevgeni Zamyatin "Biz" kitabından sonra okuyunca sanki istediğim keyfi alamadım, sık sık tekrar gibi geldi. Bana yaşattığı en önemli duygu Kitaplar olmazsa dünya ne olurdu duygusu. Düşünmesi bile korkunç geliyor. O duyguyu sık sık yaşadım. satırlarda. Ne zaman bir kitap okumaya başlasam kaptırıp giderim başka başka dünyalara. Her yeni kitapla birlikte kendi iç dünyama da yolculuk yaparım. Yeni öğrenmeler, yeni farkındalıklar. Okudukça günlük kullandığımız sözcükler bile bir harmanlama değil midir aslında. Yaşadığımız her şey zamanla bizim olmuyor mu. Sanki bir elbise giyer gibi. İyi ki var kitaplar. Tüm yazanların yüreğine emeğine sağlık.

Mustafa Kemal Atatürk ile ilgili yazılanları elimden geldiğince okurum. Özellikle o dönemde yaşayan insanların anıları. Falih Rıfkı Atay "Çankaya" eseri bir baş yapıttır. Ve genellikle kaynak olarak gösterilir. Onu uzun yıllar önce okumuştum. Diğer kitaplarını da okuma kararı alınca aldım hemen diğer kitaplarını. Başladım Babanız Atatürk kitabı ile. Bildiğim bilgiler desem de fatklı farklı bakış açısı büyük zenginliktir...
"...Mustafa Kemal için bu ne kadar acı idi. Doğduğu ve o kadar bağlandığı, akarsularının sesleri, zengin topraklarının yeşilliği içinde büyüdüğü, kulağında henüz türkülerinin sesleri çınlayan o eşsiz Makedonya ve Selanik düşman eline geçmişti." Sayfa 35

Sevgili Mustafa Kemal Atatürk'ü farklı farklı kalemlerden okumak gerektiğini düşünenlerdenim. Özellikle o döneme ışık tutan, olayları yaşayan insanların anılarından ve onlarla görüşmüş olanlardan. Kitapları seçerken kalemini de sevdikleriniz vardır. Yılmaz Özdil'in kalemini severim. Öyle olunca dayanamadım elimde ki kitabı ve listemi bırakıp okumaya başladım. Keyifle okudum. Hüzünlenerek okudum. Ah ah ah diyerek okudum. Aaaaa bunu hiç düşünmemiştim diyerek okudum. İyi ki yazmış. İyi ki su gibi akan satırlarda buluşturmuş bizleri. Dayanamayıp ciltli olanını da aldım. Kütüphanemde olmalı. Okudukça okunmalı. Bazı bölümleri yeniden yeniden okunmalı ve paylaşılmalı...