E-Dergi

Bir tiyatro izleyicisi olarak döneme imzasını atan Afife Jale’yi biliyordum ama nedense hayat hikayesini hiç merak etmemişim. Oysa severim biyografi okumayı, araştırmayı. Kitabı görünce okumak istedim. Ne zor olmuştur o yıllarda sahneye çıkması diye düşündüm ama bu kadar olacağını düşünmediğim gibi hayal bile edemez mişim. Çocukluğundan itibaren tutkusu tiyatro. Ve yavaş yavaş gerçekleştirirken tutkusunu acımasızlıklar hiç peşini bırakmamış. Her şeyini vermiş, her şeyi göze almış ama ne tiyatrodan ne de birlikte yola çıktığı insanlardan hiç destek alamamış. Okurken bazı yerlerde burnumun direği sızladı, içim acıdı, bazı yerlerde gözyaşlarımı tutamadım ağladım, bazı yerlerde yok artık bu kadarı da fazla dedim. Keşke bugün yaşasaydı da oyunlarına gidip ayakta alkışlasaydım diye çok geçirdim aklımdan. Emeklerin için, cesaretin için, yol açtığın için binlerce teşekkürler Afife Jale.

Sevgili Mustafa Kemal Atatürk'ü farklı farklı kalemlerden okumak gerektiğini düşünenlerdenim. Özellikle o döneme ışık tutan, olayları yaşayan insanların anılarından ve onlarla görüşmüş olanlardan. Kitapları seçerken kalemini de sevdikleriniz vardır. Yılmaz Özdil'in kalemini severim. Öyle olunca dayanamadım elimde ki kitabı ve listemi bırakıp okumaya başladım. Keyifle okudum. Hüzünlenerek okudum. Ah ah ah diyerek okudum. Aaaaa bunu hiç düşünmemiştim diyerek okudum. İyi ki yazmış. İyi ki su gibi akan satırlarda buluşturmuş bizleri.

Canım öğrencim Yasemin Kılıç Çiçek ile sözleştik. 28 Temmuz tarihinde başladım biraz önce bitti. Hülya Yeni ben senin sayende tüm Sinan Akyüz kitaplarını okuyacağım. Dört kitabını bitirmiş oldum. Kalemine düşüncesine yüreğine sağlık. Biga'dan Sarıkamış'a, tarihi bilgilerden aşka, ilişkilere, acıya, hırslara, dönüp dolaşıp oynanan oyunlara, şiddete, mutluluğa doğru bir yolculuk yaptım. Okuduğum kitapların kaynak olarak kullanılması da beni ayrıca düşündürdü.

Fark etmediğim fark etmedigime üzüldüğüm bir kitap. Bazen bir dostunuz okuduğu kitabı onerir ben beğendim bakalım sen beğenecek misin der. Sevgili Ateş Ortaç iyi ki oku, düşünceni merak ediyorum dedin. Yumuşacık dokunuşlarla bir anda gülümseyerek çocukluğuma gittigim bir yaşam hikayesi. Çocuk gözüyle ve bazen yarım kelimelerle nereye gittiklerini bilemediğim değerlerimize yolculuk...

Ve bitti Korku Kültürü. Her satırı özümseyerek okudum. Kimi zaman bir cümlenin arkasına saatlerce düşündüm. Cümlelerin arasında kendinize doğru yolculuk yaptım ve kafamda yarattığı çağrışımlara gidip geldim. Bazı cümleleri hemen paylaşmak istedim, tüm iletişim ağlarını kullandım. Okunmalı derim...