E-Dergi

Hülya Yeni canım öğrencim oynuyor sözcüklerle Hasan Ali Toptaş. Okuyorum duruyorum tekrar okuyorum. Sözcüklerin büyüsüne kapılıyorum. Ve sanki tüm sözcükleri kitaptan geçiyor benimle bütünleşiyor. O an onu hissedebilmek çok güzel.

Sevgili Arkadaşım Erol Altuntaş okudun mu Zeytindağı kitabını deyince hep listemde ancak çok eskiden okumuş da olabilirim dedim. Ve yeniden okuyorum. Okumamışım kitabı. Ne desem az gelir o yüzden kitaptan bir bölüm alıyorum buraya. Erol çok teşekkür ederim. İyi ki varsın...
---
“İstasyonda bir kadın durmuş, gelene geçene:
- Benim Ahmed’i gördünüz mü? Diyor.
Hangi Ahmed’i. Yüz bin Ahmed’in hangisini?
Yırtık basmasının altından kolunu çıkararak, trenin gideceği yolun. İstanbul yolunun aksini gösteriyor:
- Bu tarafa gitmişti, diyor.
O tarafa? Aden’e mi, Medine’ye mi, Kanal’a mı, Sarıkamış’a mı, Bağdad’a mı?
Ahmed’ini buz mu, kum mu, su mu, skorpit yarası mı, tifüs biti mi yedi? Eğer hepsinden kurtulmuşsa, Ahmed’ini grösen, onu da soracaksın:
- Ahmed’imi gördün mü?
Hayır hiç birimiz Ahmed’ini görmedik. Fakat Ahmed’in her şeyi gördü. En alasından cehennemi gördü. ” Sayfa 117 - 118

Zweig okuyorum bir süredir. Bu kitabında başka bir tat var. Yazar ustalığını, kaleminin büyüsünü öyle iyi kullanmış ki okurken hislerin sözcüklere aktarılış şekline, betimlemelere hayran kaldım. Vicdan üzerine içime doğru yolculuk yapıp kitapla bütünleştim sanki... Adı gibi çok ilginç kitap...

Burak Mutlu öğretmenimiz sayesinde haberim oldu kitaptan. Okuyabilirsiniz hocam deyince başladım okumaya. Kimi zaman öğrenciliğime kimi zaman öğretmenliğime doğru yolculuk yaptım. Bazı anılar içimi sızlattı gözlerim dolu dolu oldu, bazılarında kahkahalarla güldüm. Önce aklıma canım öğretmenim hayatımın mimarı Necati Pastırmacı geldi. Sonra Matematik öğretmenim Tuncay Ertok, eşi Nesrin Dönmez Ertok ve T:C. İnkılap Tarihi öğretmenim Ibrahim Termeli geldi. Hepsine ayrı ayrı çok çok teşekkür ederim.Ve canım öğrencilerim bana her zaman ben çok şanslı bir öğretmenim dedirttiniz. Sevginizle büyüdüm, dolu dolu oldum. Evlerinizin insanı oldum. İyi ki varsınız. Hepinizi çok seviyorum. Sevgili Müjdat Ataman emeğinize yüreğinize ellerinize sağlık..

Köy Enstitüleri ile ilgili ne zaman okusam "Keşke..." diye başlayan cümlelerim vardır. Mustafa Necati ile başlamışımdır okumaya sonra Saffet Arıkan, Hasan Ali Yücel, İsmail Hakkı Tonguç, Rauf İnan, Mehmet Başaran, Mahmut Makal, Mehmet Cimi, Pakize Türkoğlu, Galip Akın, Talip Apaydın, Hatun Birsen Başaran ve daha niceleri. Okudukça Keşke'yi bırakıp sevgili Atatürk'ümün de dediği gibi “Büyük ölülere matem gerekmez, fikirlerine bağlılık gerekir.” ne yapmışlar, nasıl olmuş deyip yeni yöntemler keşfederim. Tüm emek veren güzel insanlara çok teşekkür ediyorum.
Bu kitabı da görünce hemen okumak istedim. Sevgili Ahmet Özgür Türen'in daha önceki 57 Yıl kitabını okumuştum. Bu eser için de tüm emek verenlere çok teşekkür ederim.