E-Dergi

Mehmet Baransu yine muhteşem yazmış. Hanevi Avcı’nın “Haliçte Yaşayan Simonlar” a karşılık olarak yazdığı kitapla, Avcı’nın kitaptaki tüm iddialarını satır satır çürütmüş.
İlk eleştiriler, benim bahsi geçen kitabı okuduğumda bu sitede kitap hakkında yaptığım yorumda olduğu gibi, Hanefi Avcı istihbaratının en tepesinde olduğuna ve ilk teknik takip sistemini kendi kurduğuna göre (kitabında da böyle iddia ediyor zaten) kitabında emniyet, özel yetkili hakim ve savcılar, cemaatin kontrolünde demek yerine, bir istihbarat uzmanına yakışır şekilde, cemaatin kontrolünde olanların kimler olduğunu ve cemaatle ilişkisini delilleriyle ortaya koymalıydı, bunu yapmak yerine ezbere suçlamalara girişmişti. Mehmet Baransu da kitabında bu çelişkiye yer veriyor.
Mehmet Baransu ayrıca bu kitapta Hanevi Avcı’nın itirafçıları ne şekilde kullandığını, kendisine itirafçılardan ekip kurup onları mafya liderlerine nasıl beslettiğini detaylarıyla ve isim vererek belirtiyor.
Dev-Sol örgütü içinde meydana gelen çatlaktan nasıl faydalandığını, Bedri Yağan grubu ile Dursun Karataş grubu arasında sorun çıktığında Bedri Yağan grubunu nasıl infaz ederek ortadan kaldırdığını (kitapta bu konuda otopsi raporları var, çatışmada öldürüldü denilen grup elemanlarının hepsinin kafasına sıkılmış) ayrıntılarıyla anlatıyor.
Hizbullah Örgütünü nasıl kullandığını, örgüt lideri Hüseyin Velioğlunu nasıl kullandığını da yine kitabında ayrıntılarıyla açıklamış.
Ve bir başka önemli bölüm; Avcı’nın tutuklanmasına neden olan “Devrimci Karargah” örgütü ile ilişkisi ve ben de dahil herkesin “nasıl olur” diye anlam veremediği konu. Yazar kitabında Avcı’nın bu örgüt ile tüm ilişkilerini de isimler vererek ortaya koymuş.
Yazara bu kitabı yazarken çeşitli kanallardan oldukça önemli destekler geldiği anlaşılıyor. Aksi halde yazarın bu kadar kısa süre içinde, bu kadar önemli bilgi ve belgeleri toparlayarak bu kadar iddialı bir kitap yazabilmesi mümkün olmazdı.
Ellerine sağlık Mehmet Baransu, mutlaka okunması gereken bir eser meydana getirmişsin.

Bir Ramakrişna keşişinden Hinduizmin temel felsefeleri. Ben çok beğendim, çok güzel hazırlanmış bir kitap. Tarafsızca ve tüm açıklıklarıyla. Hinduizm adın bilinen yanlışları bu kitapla düzeltmek mümkün. Bu arad yoga konusunda geniş açıklamalar var. Bu arada yoga hakkında bilinen yanlışları da bu kitap ile düzeltmek mümkün, yoga yapanlara sorduğumuzda bunun doğadaki ana enerji ile bütünleşme olduğunu söylerler, halbu ki yazara göre yoga, duyuların dış dünya ile irtibatını keserek yaratıcı ile bütünleşmekmiş. Bir nevi islami tasavvuftaki halvet yani. Burada anlatılanlara göre Hinduizm genel olarak müslümanlığa çok yakın bir din olduğunu görüyoruz aynı zamanda. Dinsel emirler Kurandakilerle çok yakın benzerlikler gösteriyor.

İslamı ve Hz. Muhammed'in mücadelesini anlayabilmek için İslam öncesi Mekke toplumunun hayat tarzını, yaşam biçimini anlayabilmek lazım öncelikle. Bu kitabı da yazarın Prof. titrine bakarak bilimsel bir eser okumak umuduyla almış olsam da, zaten dar olan kitabın hacminde tarihi verilere çok az yer verildiğini bununla birlikte şahsi düşüncelere çokca yer verildiğini görüyoruz. Mesela kitabın pek çok yerinde yazar kapitalizme takmış gibi görünüyor. Halbuki öbür taraftan Hz. Muhammed'in de ticaretle uğraştığını yazıyor. Yani kapitalist, sermaye ile iş yapan kişi anlamında olduğuna göre ve bu anlamda Hz. Muhammed de bir kapitalist olmasına rağmen yazar bunun pek farkında değil gibi görünüyor.
Ben, yazarın araştırmalarını ortaya koyup, fikir yürütmeyi okuyucuya bırakan kitaplardan hoşlanırım. Burada yazar fikir yürütmeyi de kendi üstlenmiş.
"İslam öncesinde de Mekkeliler Allah'ı bilmelerine ve onun adına kurbanlar kesmelerine rağmen, önemli günlerde bazı heykellerin önünde saygı duruşunda bulunurlardı, aynı şimdi ki gibi. Bu insanlarla, İslam öncesi Mekkeliler arasında ne fark var" diyor mesela. Böyle bir durum varsa da, bu kanıya okuduklarından sonra okuyucu ulaşmalı bence. Kitap bu haliyle bir köşe yazısına benzemiş.

İlköğretim yaş grubu okuyucular için Hazreti Muhammed'i tanımaya yönelik temel bilgileri içeren, resimli öğelere bolca yer verilmiş bir kitap. Söz konusu yaş grubuna mutlaka tavsiye edebileceğim bir kitap.

Kitabın birinci bölümü olan yaklaşık ilk 450 sayfası yazarın mesleki hatıralarından ibaret. Herşey normal. Fakat yaklaşık 150 sayfadan oluşan ikinci bölüm kitabın asıl ses getiren bölümü. Yazar burada teşkilatı ile tüm bağlarını koparacak yazılar yazmış. Yazılar gerçekten de sadece bağları koparacak amaçlı olmuş, Çünkü hiç bir somut bilgi yok, sadece emniyetteki, ordudaki tutuklamaların ancak Gülen cemaati mensuplarınca yapılabileceğini yazıyor. Kimdir bu cemaatçiler, cevap yok. Halbuki mesleki hatıralarını anlatırken ülkedeki ilk teknik takip ve izleme sistemini kendisinin kurduğunu anlatıyor, o halde kimlerin cemaat bağlantılı olduğunu, kimlerin cemaatten aldıkları talimatla gözaltı ve tutuklama yaptığını en iyi kendisinin tesbit edebilmesi lazım. Ancak böyle bir şey yok. Bu durumda iddiaları havada kalıyor. Yazar açık açık özel yetkili hakim ve savcıları cemaat üyesi olmakla suçluyor. Bunu somut olarak tesbit edebilecek et yetkin kişi kendisi olabileceği gibi, dokunulan şahıslar da zaten devletin tüm bürokratik gücünü elinde tutan kişilerdi. Bunlar ordu komutanları, üst düzey emniyet müdürleriydi, başsavcılar hakimlerdi. Bunların haksız uygulamalara, cemaat operasyonlarına kurban gittiğini yazıyor yazar. Peki haksız uygulamalara kurban gittiler de devletin tüm yetkileri elllerinde bulunan bu şahıslar nasıl olur da haklılıklarını ortaya koyamadılar. Bu nasıl mümkün olabilir. Özel yetkili hakim ve savcılara bu özel yetkileri veren HSYK idi. HSYK da Gülen cemaatine hep olumsuz bakmıştır. Nasıl oluyor da bu HSYK özel yetkiler hep cemaat yanlısı hakim ve savcılara vermiştir.
Yazarın sadece genel suçlamalarda bulunmuş olması, üstelik bunu teşkilatıyla tüm ipleri koparırcasına yapmış olmasına rağmen somut tesbitlere girmemesi kitabın inandırıcılığını zedelemektedir.
Bununla birlikte tabiki mutlaka okunmasını tavsiye ederim.