Onaylı Yorumlar

Akıl hastanesinde geçen ve karakterlerin tek bir alanda sıkışıp kaldığı konulu kitapları okumayı çok seviyorum. Bu kitapta ikisi de bir araya gelince benim için tam isabet oldu. İlk sayfadan itibaren merak duygusunu sürekli canlı tutan, elden bırakması zor bir kitaptı.

Kitabın sonunda beni şaşırtan büyük bir ters köşe olmadı. Şüphelendiğim kişiler doğru çıktı. Sonunu tahmin etmiş olsam bile merak duygum ve kitabın akıcılığı bir an olsun azalmadı. Kendimi baş karakter Amy’nin yerine koydukça yaşadığı çaresizliği hissettim ve onun yerinde olsam gerçekten delirebilirdim diye düşündüm.

Will’in başına gelenler beni oldukça üzdü. Neyse ki hikâyenin sonu güzel bitti. Aksi halde kitabı büyük bir hüzünle kapatırdım.

Yazarın yine akıcı kalemini konuşturduğu, elimden bırakamadan okuduğum bir kitap oldu. Akıl hastanesi temalı, gizemli ve karakterlerin tek bir yerde mahsur kaldığı atmosferi sevenlerin keyifle okuyacağını düşünüyorum.

1. kitaptan sonra yazılan kitaplar bende beklenen etkiyi çok yapmadı. bunda aradan geçen uzun yıllar ülkede meydana gelen sosyolojik değişiklikler de etkili olmuş olabilir. hele ki 4. kitap yazılmak bitirilmek için yazılmış gibi. her şey aynı bir çok gereksiz hikaye kitap sayfalarını uzatmış sadece. yine yazar gereksiz bir çok hikayeyi eklemiş kitaba. çok daha vurucu bir hikaye olabilirdi. belki dönemin siyasi yapısı yazarı etkilemiş de olabilir. sonu da açık uçlu kalmış. 10 üzerinden 10 beklerken bende 7 etki bıraktı. yine de bizdendir okunmalı ️. benim beklentim büyük olduğundan bir tık hayal kırıklığı oldu. yoksa Türk edebiyatının baş eserlerindendir kendileri.

Bu kitabı okurken "farklılıklar zenginliğimizdir" sözünü bir kez daha derinden hissettim. Farklı olmak, eksi değil artıdır. Farkında olmak, anlamak ve kabul etmek ise en büyük erdem. Bir annenin yalnız olduğunu hissettiği an, aslında en çok desteklenmesi gereken andır. Toplum olarak, özel gereksinimli çocuğu olan ailelere bakışımız, onların bu zorlu süreci nasıl atlatacağını belirler. Suçlayıcı değil, kucaklayıcı; görmezden gelen değil, fark eden; yalnız bırakan değil, yanında duran bir toplum. Çünkü her çocuk, koşulsuz sevgiyi hak eder. Ve her anne, bu zorlu yolda bir elin sıcaklığını hissetmeyi.
Farklılıklar zenginliğimiz. Fark etmek, anlamak, kabul etmek ve en önemlisi yalnız bırakmamak...
kitapla kalın.

Üç isimli kahramanımızın dramını okuyoruz kitapta. Hayatı boyunca üzücü olayların yakasını bırakmadığı kahramanımızın intikam arzusuyla olan hayatı anlatılıyor. Yalnız kitaptaki kahramandan ziyade çevresindekiler onun intikamını almak için canla başla çalışıyorlar. Kahramandan ziyade çevresindeki yakınlarının kendini feda etmesi kahramanın rolünü, kahraman olma özelliğini azaltmış bence. Romanın sonunda her işi başkaları yaptı, kahramana hiçbir iş kalmadı gibi bir his oluştu bende. Bazı kısımlar gereksiz uzatılmış, bazı kısımlarda da kopukluk hissi oluştu .Kahramandan yapmasını beklediğim bazı vefalı davranışları yapmadı. O kısımlar da beklentimi karşılamadı. Çok övülen bir kitaptı. Okunabilir ama çok abartıldığını düşünüyorum.

Narsistlerle ilgili farkındalık kazanmayı sağlayan, örneklerle pekiştirilmiş harika bir kitap. Eğer çevrenizde eşiniz, anneniz, babanınz ve akrabalarınızın içinde narsist varsa sanki onun özelliklerini okuyor gibi hissedeceksiniz. Ama kitabı okuyunca narsistlerin iyileşmediğini, onunla iletişimi kesmek ve eşiniz ise ondan ayrılmanız gerektiğini öğrenince, benim gibi ayrılma kararı almakta zorlanan biriyseniz kendinizi bir an çaresiz hissedeceksiniz ama yazarın tavsiyeleri ile de kendinizi güçlü hissedeceksiniz. Çevresinde narsist olduğunu düşünen, bilen ve önlemler almak isteyenlere kesinlikle tavsiye ediyorum. Yazarın dili çok anlaşılır ve akıcıydı.

Kitap başlığına bakarak büyük heves ve merak ile alıp hemen başladım fakat içeriği pek hayal ettiğim gibi çıkmadı. İçinde güzel bilgilere değinilmiş fakat kendini fazlaca tekrar eden bölümler vardı ve haliyle bu bölümler okurken sıkıcı gelmeye başladı. Bölüm başlıkları ile bölüm içerikleri birçoğunda az alakalı birçoğunda neredeyse tamamen alakasızdı. Paragraf akışlarının birden başka bir konuya geçmesi vs editörlerin dikkatini nasıl çekmemiş anlayamadım. Yazar bilgili ve araştırmacı olduğunu belli ediyor fakat her bilgiyi vermeye çalışırken biraz karmaşıklığa yol açmış bence. Yine de okuduğuma sevindiğim, bildiğim halde farkındalığımı artırmam gereken konularda iyi geldi diyebilirim.

Şifreli mesajlarla başlayan macera, her bölümde daha da büyüyerek okuru gizemin içine çekiyor. Çözülen her ipucu yeni bir soruyu beraberinde getirirken, tempo hiç düşmüyor. Sayfalar ilerledikçe "Bir sonraki bölümde ne olacak?" merakı sizi kitabın sonuna kadar bırakmıyor.

En sevdiğim noktalardan biri karakterlerin birbirleriyle kurduğu güçlü dostluk bağı oldu. Takım ruhu, dayanışma, cesaret ve doğru karar verebilmenin önemi hikâyeye çok doğal bir şekilde yansıtılmış. Aynı zamanda doğayı koruma mesajı da olay örgüsünün içinde etkileyici bir yere sahip.

Cahit Kaya'nın anlatımı sade, akıcı ve genç okurların ilgisini canlı tutacak kadar sürükleyici.

Daha önce Hayalet Avcısını okuduysanız, bazı tanıdık karakterlerle yeniden karşılaşmak da ayrı bir keyif veriyor. Derin psikolojik çözümlemeler sunan bir roman olmayı hedeflemiyor; bunun yerine okurunu macera dolu bir yolculuğa çıkarırken dostluğun, zekânın ve birlikte hareket etmenin gücünü hissettiriyor.

Masalsı bir girişle başlayan roman, kısa sürede okuru distopik bir dünyanın içine çekiyor. Ancak asıl etkileyici olan, geleceği anlatırken bugünün insanını, seçimlerini, vicdanını ve özgürlük kavramını sorgulatması. Sayfalar ilerledikçe "Ya gerçekten böyle bir geleceğe gidiyorsak?" sorusu zihninizde yer etmeye başlıyor. Akıcı anlatımı sayesinde merak duygusu hiç azalmıyor.

Bilim kurgu ve distopya sevenler için düşündüren, sorgulatan ve uzun süre etkisini sürdüren bir eser. Kitabı bitirdiğinizde sadece karakterleri değil, kendi bakış açınızı da yeniden değerlendirme isteği hissedebilirsiniz.

Bir fincan kahveyle başlayacağınız bu yolculuk, kitabın son sayfasını kapattıktan sonra bile zihninizde yaşamaya devam ediyor.

Devlet Ana'da en sevdiğim taraf güçlü gözlem yeteneği ve halk ağzını romana taşıma becerisinin iyi gösterilmesiydi.. Osmanlı’nın kuruluş döneminin sürekli molla, imam, derviş ve tasavvufi kerametler üzerinden anlatılması beni rahatsız edebiliyor. Bu yüzden Devlet Ana bana iyi geldi. Kitapta insanlar kutsal birer figür gibi değil; yiyen, içen, konuşan, hata yapan, yaşayan insanlar olarak duruyor. Türkmenlerin şarap içmesi gibi detaylar bile bu açıdan kıymetliydi; çünkü tarihî kişileri ve toplulukları bugünün steril dizi ahlakıyla değil, kendi gerçeklikleri içinde görmemizi sağlıyor. Ayrıca Kerimcan’ın kitaplara kavuştuğunda duyduğu sevinç bende özel bir yere dokundu; “benim her gün kitap okumam lazım, kitap ne değerli bir şey” hissini yeniden uyandırdı. Bu yüzden Devlet Ana benim için sadece Osmanlı kuruluşunu anlatan bir roman değil, tarihe romantik değil gerçekçi bakmanın ve kitabın insan hayatındaki yerini yeniden hatırlamanın romanı oldu.

K-Ming Chang’in Livera Yayınevi’nden çıkan öykü derlemesi. Öyküleriyle tanıdığımız Chang, aynı zamanda ödüllü bir şair.
“Anneler”, “Mitler” ve “Güveler” bölümlerinden oluşan kitap; Tayvan kültürü ve mitolojisinden beslenen, annelik, göç ve kuir kimliği gerçeküstü bir dille işleyen öyküler içeriyor.
Özellikle “Güveler” bölümündeki absürt sahneler beni Salvador Dalí tablolarına bakıyormuş gibi hissettirdi. Rahatsız edici ama şiirsel bir tarafı var; özellikle dullar aklımda kaldı.
Alışılmışın dışında, şiirsel ve özgün bir öykü derlemesi arıyorsanız tavsiye ederim.