Onaylı Yorumlar

Müellif çok güzel çalışmış. Kitabın son kısmında Leknevi'den yapılan alıntı da çok güzel olmuş.
Kitap güzel ama baskı hataları var boş kalan(atlanan sayfa) 5 satır olan, yazıların dağınık olduğu sayfalar var müellif güzel çalışmış ama basım ekibi dikkatsiz. Kalın punto yapılacak yerlere özen konusu da gözden geçirilmeli. Örneğin s.12 de Takriri hadisten örnek verilirken takrir kısmı yani "Felâ yünkiruhu" kısmı bold yapılmalı ki okuyucu Takririn gerçekleştiği yeri anlasın.
Emeği geçenlerden Allah razı olsun.

Çocukların merak ve sorgulama girişimini besleyen, kimlik arayışına rehberlik eden, felsefenin hayatın tam içinde, nefes aldığımız her an bizimle olduğunu hatırlatan şahane bir kitap. Kurgusuyla oldukça dikkat çekiyor. Keşke böyle bir müze olsaydı demeden edemedik. Üslubu sadece çocuklara değil, her yaştan yetişkine, felsefeye mesafeli duran herkese hitap ediyor. Evde, okulda, her kütüphanede mutlaka olması gereken, ufuk açıcı bir eser. Bu harika serinin devamını büyük bir merak ve sabırsızlıkla bekliyoruz. Yazarın ve çizerin emeğine sağlık.

Hayat Hanım, bence sadece bir aşk romanı değil; aynı zamanda yoksulluk, sınıf farkı, toplumsal çürüme ve hayata tutunma çabası üzerine kurulu çok etkileyici bir hikâye. Romanın merkezinde, babasının iflası ve ölümünden sonra hayatı bir gecede altüst olan genç edebiyat öğrencisi Fazıl var. Fazıl, alıştığı hayattan kopup bambaşka insanlarla aynı çatı altında yaşamaya başlıyor ve tam da bu kırılma noktasında Hayat Hanım’la tanışıyor. Hayat Hanım ise bana göre romanın en güçlü tarafı; hem kırılgan hem özgür, hem tutkulu hem de vazgeçmeyi bilen çok özel bir karakter. Kitabı okurken en çok hoşuma giden şey, Ahmet Altan’ın aşkı tek başına romantik bir duygu gibi değil, insanı değiştiren, dönüştüren ve bazen de gerçekle yüzleştiren bir şey olarak anlatması oldu. Bence bu roman, sadece bir kadını ya da bir ilişkiyi değil; insanın yıkıldıktan sonra nasıl yeniden ayağa kalktığını anlatıyor. Benim için hem duygusal hem de düşündürücü, karakteri uzun süre akılda kalan güçlü bir romandı.

Harika bir İclal Hazar Şipka kitabı daha öncelikle kitabın kapak tasarımını çok beğendim sitede gezerken kitapların arasında hemen dikkatimi çekti. Okurken de hem meraktan bir an önce sonuna gelmek istediğim hem de sona yaklaştıkça bitmesini istemediğim çok sürükleyici polisiye bir roman olmuş kitaptaki betimlemeleri ayrıca çok beğendim uzun ve sıkıcı betimlemelerden uzak gerçekten karakterlerin yanındaymış gibi hissettirirken olaydan da kopmadan yer ve mekanları hayal edebildiğim romanları çok seviyorum. Hala okumadıysanız kesinlikle tavsiye ederim. 1. ve 2. Kitaplarda olduğu gibi yazarın sade ama merak uyandıran anlatımıyla keyif alacağınız bir kitap olmuş.

Başından sonuna kadar okuyucunun merakını canlı tutabilen ve en sonunda bu merak için harika bir son hazırlayan yazara saygı duymamak elde değil. İnsanların ilk çocukluk döneminde yaşadıklarının bastırma savunma mekanizması ile hafızanın derinliklerine attıkları utanç verici olaylar ilerleyen yıllarda gün yüzüne çok acımasızca çıkabiliyor. Şiddetin kökeninin de ne yazık ki insanın 0-7 yaş arası yaşadıkları ile tam anlamıyla ilişki içinde olduğunu gözler önüne seren bir eser. Bir çocuk için her şey bir oyundur. Bazen bir cinayet bile. Fakat bu oyunun şiddet ile olan kısmı çocukluk döneminde yaşanan ve bir şekilde bilinçaltına atılan, bastırılan duygulardan bağımsız olmadığını ne her olayda görebiliyoruz. Sadist duygular nelerden besleniyor? Bu duyguları besleyen kör noktalar neler? Psikoloji ile ilgilenenler ve öğretmenler için muhteşem bir kaynak. Belki de bu kitaptan sonra bir çocuğun gelecek anılarında oluşturacağımız her bir küçük veya büyük resme çok daha dikkatli yaklaşacağız.

Bir kahve molasında bitirebileceğiniz kadar ince bir kitap ama bıraktığı hüzün zihninizde uzun süre kalıyor.

Sayfalar boyunca; ilgisizlik, çevresel etkiler ve takıntılarla şekillenen bir çocukluğun izlerini takip ediyorsunuz. Bir noktada şu soruyu sormaya başlıyorsunuz: Kötülük gerçekten saf hâliyle mi vardır, yoksa biraz da yaşadığımız travmaların bir sonucu mudur?

Travmaları yüceltmiyorum elbette. Ancak karakterin zor geçen çocukluğunun onu nasıl şekillendirdiğini görüyorsunuz. Yaşlı dostlar edinen, ölülerden korkmayan, hamburgerlere takıntılı ve silahları seven bir çocuk... Sonuçta o hâlâ bir çocuk. Sayfalar ilerledikçe onu anlamaya çalışıyor, üzülüyor, kıyamıyor; bazen de “Neden?” diye sorarken buluyorsunuz.

Yazarın yaşam öyküsüyle de paralellikler taşıyor. İntihar ettiğini ve hayat hikâyesini öğrendiğinizde, özellikle Cem T.'in sonsözünü okuduktan sonra,insanda ayrı bir hüzün bırakıyor. Kısa ama etkili,insanı düşündüren ve buruk bir tat bırakan bir kitaptı.Sevdim.

Bir atın duyguları ne denli hissedebildiğini az çok biliriz, değil mi? Sonuçta onların da duygusal varlıklar olduğunu kabul ederiz. Peki ya bir humanoid, yani insansı bir robot? Ya bir hata ya da beklenmedik bir durum, bir humanoidi diğerlerinden ayırıyorsa ne düşünürdünüz?

Sanırım Kore edebiyatından okuduğum ilk kitaptı — gerçi buna emin olmak için bakmam gerekecek.Ama kitabı sevdim ve öneririm.

Büyük olaylar,sarsıcı hikâyeler var mı? Hayır.Oldukça sade ve net bir anlatımı var.Ancak karakterlerin çözümlemeleri çok güçlü.Onları tanıdıkça her birine hak vermeye başlıyor, sonlara doğru yaşananların ardındaki nedeni gördüğünüzde ise duygusallaşıyorsunuz.

Bir robot gerçekten hissedebilir mi? Ya da size tek kelime etmeden yavaşlamanız gerektiğini hissettirebilir mi?

Güzel bir hikâye okudum. Bizden uzak gibi görünen ama aslında bir o kadar da yakın olan bir geleceğin hikâyesi. İnsan olmanın, empati kurmanın ve duyguların sınırlarını sorgulatan, sakin ama etkileyici bir roman.

1923’te yazılmış olmasına rağmen hâlâ raflardan düşmeyen bir klasik. Kitabın asıl gücü teknik bilgi değil, borsa psikolojisi: hırs, korku, sürü mantığı ve disiplinsizliğin nasıl batırdığını Livingston’ın kendi ağzından, roman tadında öğreniyorsunuz. Yüz yıl geçmiş ama insan zaafiyetleri değişmemiş — bu yüzden hâlâ geçerli.

Ancak dönemin koşulları göz ardı edilemez. Piyasa manipülasyonu ve içeriden bilgi gibi o dönem “normal” sayılan pratikler bugün hem yasadışı hem de etik dışı. Somut strateji veya teknik analiz arayanlar hayal kırıklığına uğrayabilir; kitap nasıl yatırım yapılır sorusunu yanıtlamıyor.

Kısacası: Disiplin ve psikoloji üzerine derin bir perspektif isteyenlere kesinlikle tavsiye ederim. Ama modern yatırım stratejileri arayanlar için tek başına yeterli değil.

Eserin isminin konusunu bu kadar iyi kapsaması biraz garip gelse de gariplik sadece bu kadarla kalmaz. İşin açıkçası eserin devamı da uçuk kaçık bir hikaye gibi sürer. Öykünün satirik ve muzip bir üslupla aktarılması ilk aşamada okura soğuk geleceği düşünülse de aksine polisiye tadı veren olay örgüsü okuru esere karşı diri tutar. En nihayetinde Mendoza’nın farklı tarzının metne kattığı özgün havayı her kitapta bulmak mümkün değil. Karakterler öylesine uçarı bir şekilde tasarlanmışlardır ki oturdukları mekan (Barcelona) ve olay örgüsünü unuttururlar. Suç dünyası ve illegalitenin hicvedildiği eserde karakterler adeta kötülükten mürekkep olaylara ters bakarlar. Suçun kanıksandığı bir toplum yapısı için bu tarz bir eser belki de anormal olana dikkat çekmek ister. Bu eğlenceli ve iğneleyici anlatımın nasıl nihayete ereceği ise merak konusudur. Vadettiği tebessümle ve akıcı aksiyonlu havasıyla dikkatten kaçırılmayacak farklı bir eser… Son olarak filmi olsa hiç de fena olmaz

Nerdeyse her cümleyi anlamak için duraksadığım bir kitap oldu. Çeviriden mi anlatımın yoğunluğundan mı emin değilim. Baudrillard'ın önemi malum. Öte yandan kendi de ifade ettiği gibi çelişkili ifadeleri olan (kendisi bunun sistemin çelişkili olmasından kaynaklı olduğunu söylüyor) ve kavramları net şekilde tanımlamaktan biraz uzak bir duran bir yazar. Belirsizliğin filozofu. Bu kitapta en ilgimi çeken noktalar kitlelerin kendilerine ulaşan düşünce, politik mesaj, haber ve iletileri bünyesinde soğurup nötralize ederek etkisizleştirmesi ve politik arenanın tamamıyla simgelerden oluşan, gerçeklikten kopmuş bir temsil yığınına dönüşmesi tezleri oldu. En azından ben bunları çıkarabildim.