Matmazel Noraliya'nın Koltuğu Hakkındaki Yorumlar

İlk 90- 100 sayfa epey bi sıkıcı geçmesine rağmen sayfalar ilerledikçe olaylar gelişmeye başlaıyınca akıcı olmaya başladı. çok fazla felsefe yapılması arada okuyuıcunun şevkini kırsa da alınması gereken çok önemli mesajlar vardı. İnsanı düşündürmeye yönelten bir kitap. kişi ile ben arasında gidip gelen bir çatışma. okumnası gereken bir peyami safa kitabı olarak düşünüyorum.

Peyami Safa'nın mistik bir eseri olan Matmazel Noraliya'nın Koltuğu, yazarın perspektifinde oldukça ilginç bir anlatımla ortaya çıkmış bir kitap..

özellikle günlük kısmı için bile okunmaya değer.Peyami Safa'nın muhteşem psikolojik tasvir ve tahlilleriyle bezeli bir yapıt.

Metafizik aleme dair ve insanın fiziki durumu ve ruh sağlığı arasındaki ilişkiye de anlatan, kahramanı genç üniversite öğrencisinin yaşadığı apartmandaki komşuları ve habersiz olduğu hastalığı karmaşasında ilerleyen ve sonu mutlu biten bir eser. Yalnız genç kahramanın çok da ahlaklı olmadığını gösteren bazı delillerle belki de yazıldığı dönemin gençliğine bir mesaj veren yanları da var.

Psikolojik tahlilleri fazla olan bir roman, bu nedenle özellikle birinci bölüm çok sürükleyici değildi. Kitabı iki yönden ilginç buldum. Birincisi Peyami Sefa bu romanında ruh, medyumluk, kehanet gibi metafizik konuları ele almış. Üstelik bu konulara pozitivist açıdan bakanları eleştirmiş, romanda bazı durumlarda şüpheli olmakla beraber metafizik olaylar bolca yaşanıyor. Tam bir Stephen King romanı yani.

İkinci olarak yozlaşmış batı kültürüne sahip kesmi temsil eden ailenin Sebatayist olması çok ilgimi çekti. Demek ki Sebatayistlerle ilgili tartışma o zamanlarda da vardı. Çok vurgulanmamakla birlikte bu aile açıkca kendilerini Türklerden ayrı görüyorlar ve Türklerle evlenmeye hiç sıcak bakmıyorlar. Zaman içinde doğru yolu bulacak yine yoz bir kültüre sahip romanın baş kahramanı Ferit ise hariciyeci bir aileden geliyor.

Romanda yer alan pekçok kahraman Dostoyevski romanlarındaki kahramanlara benziyorları. Aynı zamanda parası için öldürülen zengin yaşlı kadın cinayeti Suç ve Ceza romanını çağrıştırdı bende. Ferit de parasız öğrenci hali ile Raskolnikov’a benziyordu.

Romanın adı Nuriye Hanım’ın Koltuğu olabilirdi. Ama hayatında hiçbirşey istediği gibi olmayan Noraliya Hanım’ın ironisini Peyami Sefa romanın adında da yaşatmak istemiş. Nuriye Hanım Allah’ı çok sevmiş ve anlaşılan odur ki Allah da onu çok sevmiş. Eee ne demişler Allah sevdiği kulları için hayatı zorlaştırırmış ki kulu kendisine daha kolay ulaşsın.

Peyami Safa'nın ismi oldukça tanıdık bir romanı ve yine cümleler o kadar düzgün bir o kadar da derin anlam yüklü bu kitabı okurken başka bir kitaba da başlarsanız (özellikle de son zamanda çıkan kitaplardan birine)aradaki farkı yoğun bir şekilde hissedebiliyorsunuz.
Yazar nasıl oluyor da hem bu kadar anlaşılır ve akıcı, hem de yoğun anlam yüklü şekilde yazmış gerçekten hayret uyandırıcı ve hayranlık bırakıcı. Türk Edebiyatı severlere tavsiye edilebilir bir kitap.

okuduğum yüzlerce kitap arasında dönüp dönüp tekrar tekrar okuduğum tek eser.materyalizmin dehlizlerinde kendini kaybetmiş bir gencin ve toplumun ruhaniyetini bulmasının enfes hikayesi.gözyaşları arasında okunacak ibretlik bir roman .

peyami üstadın harika eserlerinden biri,hatta bence en iyi üç kitabından birisi.
romanın kahramanı feritin yaşadığı değişim sürecini,kendine has,akılcı ve ruhçu mizacıyla harika yorumlamış.çağımız gençlerinin mutlaka okuması gereken peyami safa eserlerinden birisi....bana kalsa peyami safanın kitablarını okullarda ders kitabı diye okuturum,o derece yani...

Edebiyat dersine okumamız zorunlu olan kitaplardan biride bu kitaptı. gerçekten bu kitaptan zor kopmuştum , psikolojik şeyler var içinde , bence büyüleyici bir kitap. tavsiye ederim.

cok etkileyici bir peyami safa romanıdır. fazlaca kelime oyunları vardır
örn:
''olamaz. olamaz yok, bu dünyada herşey olur fakat olağanlık derecesi ihtimali hesaba vurulduğu zaman olamaza yaklaşan nîsbi bir olamazlıkla olamaz bu''
behhh...

Yıllar önce yurttaki ranzama gömülüp, göz yaşları içerisinde okuduğum mükemmel bir kitap.

ilk başlarda, tasvir edilen karakterleri kafamda oturtmakta zorlandım ama roman ilerledikçe karakterlerin birbiri ile olan ilişkisi ortaya çıkmaya başladı ve olaylarlar daha ilgi çekici hale geldi. psikolojik tahliller çok iyi yapılmış. Peyami Safa'nın Matmazel Noraliya'yı romanın sonuna kadar gizli tutması ise ayrı bir merak unsuru olmuş. Ferit 'in sonunda Allah'ı bulması ise romanın gerçekliğini ortaya koymuş...

gizemli bir kitap. bana göre bir gencin kendinden koparak kendini bulması. başından sonuna sır ve gizem üzerine kurulu bir roman. yazar burada kahramanı kendi değer ve doğru sistemine göre doğruya yönlendiriyor. peyami safa nın ilginç romanlarından biri diyebilirim...

Yaşadığı çeşitli olaylardan sonra maneviyata inanmayan bir gencin başından geçen olaylar anlatılıyor.Peyami Safa'nın değişmez özelliklerinden olan psikolojik olaylar ve ruh tahlilleri eserde iyiden iyiye kendini hissettiriyor.Tabi kitapta yer alan tasvirleri belirtmemek olmaz.Peyami Safa'ya has tasvirler kendini hissettiriyor.Kitabın sonlarına doğru Ferit yerleştiği Adalar'daki bir pansiyonda hayatın inanmadığı tarafları ile baş başa kalıyor.

yine psikolojik tahliller...
çok iyi bir beden ve ruh gözlemi var..
yalnız bir kadının mutlulukları küçük şeyler olabiliyormuş.
kitabın ilk başı aklımda hala feriiittttttt tttt çok ilginç gelmişti..

peyami Safa'nın çocukluğunda kendi yaşadıklarını mükemmel bir üslüpla anlattığı dokuzuncu hariciye koğuşundan sonra okuduğum bu ikinci kitabı.hayalgücüyle süslenmiş etkili bir gerçeklik.bir hafta önce bitirdiğim halde hala etkisindeyim.sahip çıkmamız gereken bir değer.

Kitap yaklaşık 4-5 saatimi aldı. Çok etkilendim. Yalnız bir ruhun bazı takviye ve yardımlarla cok mutlu bir noktaya gelebilecegin anlamını cıkardım.Ama bundan önce Ferit'in "Beden" Olarak gördüğü insan denen varlık artık Ferit'e "Beden+Ruh'' olarak görünüyordu.Fazla vecize olmayan ama yalnızlığı yenen bir kitap.

Peyami Safa Matmazel Norilaya'nın Koltuğu adlı eserde yine çok iyi bir ruh gözlemleri yapmıştır. Psikolojik bir roman olması nedeniyle kendini alanen belli etmiyor ve okuyucuyu düşünmeye ve kafa yormaya sevk ediyor. Olay örgüsü ve kahramanların karakterleri esere iyice işlenmiş ve gayet anlaşılır bir dille yazılmıştır.

Matmazel Noraliya hala yaşadığını göstermek istemekle kalmıyor yaşadığı zamanın dışına çıkarak Ferit'in yardımına bile geliyor. Aslında bu olaylara çok yabancı değiliz. Ruh çağıran insanlar var günümüzde. Onların yaptıklarına katılmıyorum ama Peyami SAFA döneminin karışık fikirleri karşısında safını belli etmiş ve ruhun varlığını ortaya koymuştur. Nuriye Hanım inanan bir insan olarak karşımıza çıkmış ve bütün gerçekliğiyle ruhunun yaşadığını göstermiştir.Evet biraz korkmakla birlikte romandan ve Nuriye Hanım'dan çok etkilendim. Peyami SAFA'nın üstün yazarlık bilgisine bir kez daha hayran kaldım.

arkadaşlar ben genel bir yapacağım.peyami safa'nın bütün kitaplarını okudum ve hepsindende çok memnun kaldım.psikolojik yani ruhçu romanlarda alanının en büyüğüdür.romanlarda hep kahramanların yerine kendinizi koyacaksınız,ders çıkaracaksınız.evet kitaplarının başları birz sıkıcı oluyo ama kalite romanların başları hep sıkıcı olur.

Doğu Batı analizleri fonu üzerinde, bir tıp öğrencisi olan Ferit'in çırpınışları ve buhranlarının derin bir psikolojik analizle anlatıldığı bu kitap beni alsın sürüklesin diyenler için pek cazip değil. Uzuun tasvirler ve analizler bazen can sıkıcı olabiliyor. Ama kesinlikle özgün ve okunmaya değer bir eser.

Açıkçası bu kitap bana yazarın diğer kitapları gibi akıcı gelmedi.
Sebebi nedir bilmiyorum ama biraz ağır bir kitap.
Ama şu da gerçek ki Peyami SAFA gelmiş geçmiş en iyi romancılarımızdan.İfade etmek istediğim ise diğer romanlarından aldığım tadı bu kitapta bulamadım...

PEYAMİ SAFA TÜRK EDEBİYATININ EN KALİTELİ YAZARLARINDAN BİRİDİR. BU KİTAP ONUN EN GÜÇLÜ ESERİ OLMAYABİLİR AMA EN ÖZGÜNÜ OLDUĞUNA İNANIYORUM. SİZİ MİSTİK EDEBİYATIN TOZLU ATMOSFERİNE GÖTÜRÜYOR. BUNU YAPARKEN DE İNSANI SIKINTIYA SOKMUYOR. KARARINDA...

Türk Edebiyatının unutulmaz yazarlarından birisi olan Peyami Safa’nın “Matmazel Noraliya’nın Koltuğu” adlı eserinde konu, Ferit adlı bir kişinin iç dünyasında yaşadığı buhranlar üzerine kurulmuştur. Romanda Ferit anlatıcı merkez rolünde. Giriş çok sıkıcı ve psikolojik tahlillerle okuyucuyu yoruyor. Ferit dinsiz ve olaylara şüphe ile yaklaşan bir karaktere sahip. Tıp eğitimi alırken felsefe ile ilgilenmeye başlar. Ruhunda müthiş bir huzursuzluk yaşamaktadır ve çaresini ilaçlarda aramaktadır. Günün birinde bir tatlıcıda yaşadığı bir buhran anında ilaçlarını kullanır, bu sırada sakallı bir ihtiyar O’na Allah’ın adını anmasını, bu şekilde huzur bulacağını söyler. Bu tavsiye üzerine Ferit Allah’ı anar ve gerçekten huzur bulur. Ancak bunun tamamen bir tesadüf olduğuna, ilaçların etkisinin çabuk gerçekleştiğine inanır. O’na göre her şey akıl ve mantıkla açıklanabilir. Bir gün Matmazel Noraliya adında bir kadının Büyükada’daki evine gider ve orada onun ruhu ile temasa geçer. Yaşadığı olaylar Ferit’i Allah’a yaklaştırır ve ruhu nihayet huzura kavuşur. Yazar, kendi dünya görüşünü okuyucusuna verirken maddeci bilimin yetersizliğini dile getirerek; ruha ve mistik dünya görüşüne dikkat çekiyor. Diğer eserlerinde de olduğu gibi doğu-batı çatışması ve doğu anlayışının kazanması bu eserde de ana tema olarak karşımıza çıkıyor. Peyami Safa, batının maddeci anlayışına karşılık, doğunun Allah ile bütünleşerek insan ruhunda huzuru aramasını psikolojik bir roman ile okuyucuya sunuyor. Sıkıcı bir roman gibi görünse de bu türlerden hoşlananlar için zevkle okunabilecek bir eser.

Peyami Safa bu eserinde de usta kalemini konuşturmuş Kitapta Marksizm den Felsefe ye kadar bir çok şey var. Hele Peyami Safa'nın psikolojik tasvirleri yok mu kitabı okunur kılıyor. Ancak dili biraz ağır. Peyami Safa okuyanlar için anlaşılır bir dili olduğunu söyleyebilirim. Başucu kitabı diyebileceğim bir kitap

Psikolojik roman sevenler için birebir.Okuyucu kendini akıcı bir dilin yogun psikolojik terkiplerin içinde buluveriyor.Klasik bir peyami sefa eseri.Kimileri için oldukca sıkıcı,kimileri içinse bir solukta okunup bitirilecek bir kitap.Okumadan önce kendinizi psikolojik bir serüvene hazır tutun.

Peyami Safa bu kitabıyla israrla herşeyi maddeye bağlamak isteyelere manevi alemin varlığını anlatmak istemiştir. Dil olarak ağır olduğunu düşünüyorum dolayısıyla böyle bir kitabı ilk defa okuma verilen mesajı almada tam anlamıyla yeterli olamaz. Seçim sistemlerine ilişkin olarak belirttiği "iki ahmakın bir alimden daha değerli olduğu ve dolayısıyla siyaset edenlerin kendi poltikilarını bu ahmaklara göre düzenleyeceğini" söylemesi veya kahramanlara bunu söylettirmesi gerçekteb harika bulduğun bir bakış açısıydı.

Harika bir roman,psikolojik romanın iyi bir örneği sayılabilir.Maddeci felsefeyle yaşayan bir gencin mana hayatına geçiş aşamasında çektiği acıları,aşkları konu edinilmiş.Gene mizah da eksik değil.Dil akıcı ve sade,yalnız psikiyatrik terimler biraz fazla kullanılmış gibi.

Türk Edebiyatı'nın şüphesiz en önemli simalarından birisi olan Peyami SAFA'dan yine muhteşem bir eser. Kitaplarında yaptığı psikolojik tahliller ile bilinen yazar bu özeliğini hiç esirgemeden bu eserine yansıtmış. Romanın kahramanı Ferid ya da Ferit. Bu d/t farklılığı ana karakterdeki çelişkilerin de temelini oluşturuyor. Dört yıl okuduğu tıp fakültesinden felsefe okumak için ayrılan Ferit'in hayatının da bu iki bilim dalı kadar zıtlaşmasını anlatan yazar mekan olarak da çoğunlukla ucuz yollu bir pansiyonu seçmiş. Burada ikamet eden sakinlerin de irdelendiği romanda Matmazel Noraliya'nın adı ancak romanın son üçte birlik kısmında geçiyor. Bu kısım tarz itibariyle Yalnızız romanını çağrıştırıyor. Konunun akışı kesilerek bir anda değişerek Matmazel Noraliya, diğer adıyla Nuriye Hanım'a geçiliyor. Mistik halleri görülen bu kadının hayat hikayesi ve anıları yazdığı günlüklerden takip edilerek bir sis perdesinin aralanması sağlanıyor. İnsana biraz yarım kalmış hissi verse de ilginç konusu ve psikolojik tahlilleri ile öne çıkan bir roman.

BİR İNSANIN DÜŞTÜĞÜ O İNANÇSIZLIK VE MATERYALİZİM BATAĞINDAN HARİKULADE TESİRLERLE KURTULUŞUNU ÇOK GÜZEL BİR TÜRKÇE VE ÇOK SADE BİR DİLLE ANLATMIŞ.ÇOK SÜRÜKLEYİCİ VE BİR O KADAR DA ENTERESAN...

Arkadaşım Beyza'nın fikirlerine katılıyorum yalnız eklemek istediğim bir şey var; Peyami Safa bir roman yazarının hayal edip,kurgulayabileceği konuların fazlaca dışına çıkıyor.Aşırı uçlarda gezinmiş,sanki kendisini değişik bir şeyler üretebiliyim diye zorlamış.Kadın ve erkek ayrımı...Psikolojik tahlilleri bu konuda çok başarılı fakat kitabın kahramanı Ferit'in gördüğü hallüsinasyonlar tamamiyle kadın görüntülerinden ibaret,bunun yanısıra kitabın 3.-4. dereceden sayılabilecek karakterlerinden bahsederken bile sapıkça fikirlerinden kurtulamayarak yine aşırı uçlarda tasvirlerde bulunmuş.Bu kitabı okuduğumda bir yandan yazarın anlatım gücüne hayran kalırken,diğer yandan da psikolojik sorunlarının olduğunu düşünmüştüm.

peyami safa'nın en çok sevdiğim romanı diyebilirim. derinlemesine psikolojik tahliller (ki artık bir P. Safa klasiğidir bu) dönem insanın madern (batıdan gelen) ile klasik (alaturka/ gelenekten gelen) iki kültür arasında sıkışmışlığını en güzel ifadelerini veriyor bize. sosyal bilimlerle uğraşanların bu romandan en iyi şekilde yararlanacaklarına inanıyorum