E-Dergi

Yer yer dili ağdalı olmakla birlikte fazlasıyla ayrıntılı bir kitap. Hassas konuları çok narin bir dille anlatmış. Denize ve denizle ilgili şeylere merakınız yoksa dili inanılmaz ağır gelebilir.
Meraklısına diyorum.

Ortalama bir hikaye kitabı.
En güzel hikaye, en otobiyografik olan ilk hikayeydi. Bulmaca adlı hikayeyi okurken bir ara kendimi Amok Koşucusu okuyor gibi hissettim. Ama maalesef hikayenin sonu çok saçma bitti.
Genel olarak bütün hikayelerde yoğun betimleme var. Her hikaye farklı, değişik anlatıyla başlıyor, sonra asıl hikayeye başlamış.
Yokio, genel olarak sıradan bir hikaye anlatıcısı. Fakat içerik olan sürekli farklı farklı şeyler deneyip, kendini şaşırtmaya çalışmış.
Dediğim gibi, bütün hikayelerin başında sanki kendi kendine konuşur gibi anlatıyla başlıyor ki -bu durumun aynısı `Edgar Allan Poe` de de vardı. sonra asıl hikaye başlıyor. Yani yazar önce anlatı sayesinde kendi kendine düşünürken sonra diyor ki; ''Yav madem bu kadar şey yazdım, o zaman bunun ucuna bir hikaye ekleyeyim de tam olsun.'' mantığıyla hareket etmiş.
Çıtayı çok yükseltmeden okuyun derim.

rap sözlerinin anlatı şeklinde yazılmış hali olan kitap.
yer yer çok vurucu, düşündürücü mısraları var ama okurken kendimi hep rap dinler gibi hissettim.

Harika bir anı kitabıdıydı. Yazarların, çizerlerin, düşünürlerin neredeyse tamamı bohem, akşamdan kalma bir hayat yaşamış. Eserlerinden geriye hiçbir şey kalmamış. En bohemi Sait Faik. En derbederi Neyzen Tevfik. Günümüz tabiriyle en yakalası, en yandaşı Yahya Kemal, en ilerici, en entelektüeli Abidin Dino. Ahmet Haşim'e ve Aziz Nesin'e çok acıdım.
Varın, okuyun!

Kitabın dili gayet güzel, betimlemeleri olsun, akıcılığı olsun gayet güzel ama çok karışık arkadaş.
Anıların karmaşık şekilde yazılmış hali gibi. İşte bu açıdan insanı yoruyor.
Çok dikkatli bir şekilde okuyorsun, yahu buraya ne zaman geçtik diyorsun kendi kendine.