E-Dergi

Camus çok genç yaşta kaleme almış bu yazıları. Dünyada ve yaşamdaki canlılığı, insanlarda ve kendindeki iç sıkıntılarıyla kıyasladığı yazılar var bu kitapta. Gözlemlerini, tecrübelerini de işin içine katarak varoluş ve topyekün hayat hakkında o yaşın duygulanımlarını dökmüş ortaya. İşte burada şunu anlıyorum: yazarlık sadece kalem erbabı olmak değil, önce cesaret. Önce kendine sonra dışarıya ayna olma yürekliliği. Sıkıldığım yer olmadı değil, ama kitap çok kısa. Albert Camus hatrına sonuna kadar okudum. Özellikle sondaki "Yaşamak Aşkı" Tersi ve Yüzü" yazılarıyla kitabı sevdiğime karar verdim, gülümseyerek kapattım. Öncelikle kurgu eserlerini okumanızı öneririm. Sonrasında Camus ile daha yakından ilişki kurmak isterseniz, bu kitaba bakarsınız.

Serinin ilk kitabı, öncelikle bunu belirtelim. Nöro roman, yani kurgu içinde bolca biyoloji, nörobiyoloji anlatımları var. Bence Serkan Karaismailoğlu hem bilim anlatımında hem yazarlıkta çok başarılı. Bu kitapta ölüm üzerine. Belki hayatınızda hiç düşünmediğiniz şeyler üzerine düşüneceksiniz. Belki siz de bu sorularla boğuştunuz. Ölümün alternatifi var mı? Baş karakter Falin 'birşeyler' deneyimliyor.
İlk kitap elimden düşmeden bitti iki günde. Merakla devamını bekliyorum.

Adıyla ve konusuyla beni çarpan bir kitaptı. Uygarlığın görmediği insanları göstermiş bize. Kitap baştan sona sınıflı toplum eleştirisi. Tarih deyince hemen aklımıza siyasi tarih, krallar, imparatorlar, kuruluş ve yıkılışlarıyla devletler, savaşlar-barışlar, komutanlar, kahramanlar vb gelir. Biz burada "ötekileri" kadını, köleyi, arka planda bütün ağır ve pis işleri yapan ama emeği görünmeyen, adı anılmayanı tanıyoruz. Bu meslek/sosyal sınıf mensuplarını hem mitolojik anlatılar hem tarihi bulgular ve anlatılarla ayrı ayrı bölümlerde veriyor yazar. Gerçekten müthiş, beklentimin de ötesinde çıktı. Zaten yazar İsmail Gezgin'i youtube'da izliyordum ve konuşma üslubunu, beyan yeteneğini seviyordum. Yazarken de çok başarılı. Kitabı elimden düşüremedim. Arkeoloji, insanlık ve uygarlık tarihiyle yakından ilgiliyim. Bu türden çok kitabım var. Ama bu kitabın yeri ayrı olacak. 2025 kurgu dışı favorilerimde kesin olacak bu kitap. Ve İsmail Gezgin kitapları okumaya devam edeceğim.

Ela gözlü Pars Celile Uğuraldım. Nazım Hikmet'in annesi. Paşa torunu, paşa kızı, paşa gelini, ressam. Konu ve dönem ilgimi çekti. Hele bir karakter kadrosu var ki; devler ligi. Bu güçlü kadının yolu kimlerle kesişmiş, ağzım açık kaldı. Yazım tekniği olarak da ilginç buldum. Roman, biyografi, anı, mektup hepsi birarada. Dil akıp gidiyor. Öyle bir hayat, öyle bir zamanki çok şey oluyor. Osmanbalcıgil'den okuduğum ilk romandı. Beklentimin de çok üstünde çıktı. Gayet keyifli bir roman, tavslye ediyorum.

Odysseus ve Penelope'nin hikayesi yeniden yazılmış. (Homeros'un meşhur ikilisi İlyada ve Odyssia destanlarını bildiğinizi varsayıyorum.) Bu kitapta destanın bir parçası değiller, artık ikisi de kahraman. Penelope, incinmiş bir eş, çektiklerinin acısına çıkartmaya, haketmediği halde maruz kaldıklarının hıncını almaya çalışan bir kadın. O Odysseus kadar acımasız bir savaşçı, dişli bir rakip. O tatlı, sakin, boynu bükük kadın değil Penelope, sadakatinden şüphe edeni boyun büktüren, ağlatan bir kadın. Nasıl güçlü bir figür, anlatabiliyor muyum?Odysseus ithakaya dönünce ne oldu? böyle başlıyoruz. Bu kitapta Penelope ve Odysseus'un aşkları, özlemleri, kıskançlıkları, kırgınlıkları, inatçılıkları, gururları, şüpheleri var. Zaafları var. Bir kadın ve bir erkek, giden ve kalan, ayrılan ve bekleyen... Gerçek bir ilişki hikayesi artık karşımızda. Ben gerçekten çok sevdim.