E-Dergi

'...hiçbir şey insan ruhu üzerinde hiçlik kadar ağır bir baskı uygulayamaz.'
DAha önceden okuduğum kitapları yeniden ve sonunu bilmiyormuşçasına okuma arzum nadiren gerçekleşir.Lise yıllarımda okuduğum Satranç da o kategoriye dahil oldu.Bu denli içine girememiş ve karakterlerin analizlerini yapamamışım.Şimdiyse farklı renk ve dokularıyla okuyabildim bu eseri,Zweig'ın ruhsal buhranlarını hissederek.Baskının (sindirilmişliğin) bireyleri ne denli uç noktalara sürükleyebildiğini, kelimelerle beyininin içine girebileceğimiz karakterler yaratmanın da mümkünlüğünü görerek.

KonMari metodunu sosyal medya aracılığıyla ile tanıyıp merak etmiştim.Sadece ev toparlayarak hayatı düzene sokabilmek de mümkün mü? Bu sorunun cevabını ve toparlamanın aslında öyle sanıldığı kadar kolay bir süreç olmadığını anlatıyor yazar Marie Kondo.
Eşyaların da bir ruhu olabileceği (insanların onlara yönelttiği hislerden dolayı),sakin düşünebilmek için sakin bir ortama ihtiyaç duyduğumuz gibi düşüncelerle
‘neden denemeyeyim ki’ dedirten bir kitap oldu.Yazarın samimi anlatımı ve yaşadığı deneyimlerin de katkısıyla.

'Güneş ve onun çiçekleri' beş bölümden oluşuyor: 'solmak-dökülmek-köklenmek-uyanmak-çiçeklenmek'.Bir döngüyü tamamlıyor.'Süt ve bal'a kıyasla daha bireysel bu şiirler- tabii ki her insanın içinde bir evren yattığını vurgulamaya devam ediyor Rupi Kaur. Özellikle şu dizeler ihtiyacımız olan pek çok şeyi özetler nitelikte:
'önemlidir
farklılıklar
yoksa güvelerle çevrili
bir kelebek
kendini göremeyip
bir olmaya çalışır güvelerle'