E-Dergi

Canım öğrencim Ozlem Sengul hocam Psikoloji ve Gelişim Zirvesi'ne gidelim deyince gelirim diyen dostlarla düştük yollara. O gün bizimle birlikte olan Psikolog Hande Cesur'un önerdiği kitaplardan biriydi. Yıllar önce liderlik eğitimine katıldığımda sevgili hocam Ahmet Özmen'in önerisiyle aynı yazarın Şiddetsiz İletişim kitabını okumuştum. İletişim becerileri emek istiyor, önce fark etmek, öğrenmek ve uygulamak. Cümleyi farklı kullansaydım, gülümseyerek söyleseydim, bir iki saat sonra söyleseydim, kişiselleştirmeseydim dediğimiz zamanlar oluyor. Kimi zaman üzülüyoruz, kimi zaman kırılıyoruz, kimi zaman kızıyoruz, kimi zaman üzüyoruz, kimi zaman kırıyoruz kimi zaman da kızdırıyoruz. Ve sayfa 31'de diyor ki yazar:
“Kendinize dünyanın neye ihtiyacı olduğunu sormayın. Size yaşama sevinci veren şeyin ne olduğunu sorun. Sonra da gidin ve onu yapın. Çünkü dünyanın hayat dolu insanlara ihtiyacı var.”

2006 yılında okumuştum. Velilerimizle yürüttüğümüz "Her Kitap Bir Çocuk" projesinde seçtiğimiz kitap olunca yeniden okumak istedim. Başarımızda ve başarısızlığımızda ailenin etkisi nedir, bu zamana kadar neyi doğru neyi yanlış yaptığımız satırlar arasında öyle güzel verilmiş ki bildiğimiz halde uygulamada nasıl sıkıntı yaşadığımızı fark ediyoruz. Hatta Doğan Cüceloğlu sayfa 37'de bunu çok güzel ifade etmiş:
“Çocuğumun yaşamında ‘iyi ki’ler çok olsun, üreterek kazansın, özgüveni ve özsaygısı yüksek, kendi yaşamının oyuncusu olsun,” diyorsunuz o halde kitabı okumaya devam edin, bu kitap sizin için yazıldı.”

Zülfü Livaneli'nin Sevdalım Hayat kitabını okurken hemen okumalıyım ve sonrasında da filmini izlemeliyim diye karar almıştım. Öyle güzel anlatmış ki usta kalemiyle inanılmaz devleşmiş ve tüm duyguları bize yaşatmış. Küçücük çocuğun kalbine sevgi ekmek yerine toplum baskısıyla, önyargılarımızla, yetersizliğimizle, ikiyüzlülüğümüzle nefret tohumu ektiğimiz, yönlendirdiğimiz bir hayat hikayesi.

Hasan Ali Toptaş sözcüklerle öyle güzel dans ediyor ki büyüsüne kaptırıyorum kendimi. Zaman kavramı bir anda yok oluyor, beni alıp uzaklara götürüyor, uzun uzun cümleler, betimlemeler, yaratıcılık, hayal ile gerçek hepsi içiçe.
Sayfa 61'de diyor ki: “… şehirlerin gürültüsünden uzaklaşmış olsak da, belleğimizdeki hatıralardan –yani geleceği ele geçirmek adına geçmişe saçıp savurduğumuz kelimelerden- henüz kurtulamamıştık.”

Çok severim Zülfü Livaneli okumayı, dinlemeyi, izlemeyi. Bu yıl Livaneli ile Sevdalım Hayat etkinliği vardı. Onu izlerken bu kitabını okumadığım için çok üzüldüm. Okumaya başlayınca kimi zaman yakın bir dost gibi kimi zaman bir öğretmen gibi, kimi zaman yüreğimi sızlatan bir film şeridi gibi kimi zaman da içimi coşturan bahar gibi sözcükler. Bir bakmışım bir parça Yaşar Kemal, bir parça Anadolu, bir parça İstanbul ve bir parça Dünya. Bazen saz, bazen orkestra, insanı coşturan ezgiler ve o ezgilerin yer aldığı filmler. Böyle bir yolculuğu yaşattığın için binlerce teşekkürler Livaneli. İyi ki varsın.