E-Dergi

Beş witcher, bir kız çocuğu ve bir büyücü kadını içeren bölümleri ayrıca sevdim. Krallar toplanıyor, savaş planları yapılıyor, sihirbazlar istediklerini bir şekilde elde ediyor... Yennefer ve Çirkin Baykuş ilişkisini, Yennefer'e rağmen sevdim. Serinin ilk üç kitabı arasında en heyecanlı ve merak uyandırıcı olanı buydu.

Büyücüler arasında yaşananlar heyecanlıydı. Geralt'ın pasif kaldığı kısımları -her ne kadar bunun geçici olduğunu düşünsem de-sevemedim. Ciri'nin başına gelenler ise merak uyandırıcıydı.

Geralt ve ilginç ekibinin yolculuğu, Yennefer ve Büyücüler Konseyi, Ciri ve suç takımının ilerleyişleri ayrı ayrı verilmişti; güzeldi. Özellikle vampire sempati beslediğimi itiraf etmem gerekiyor.Anlatım, betimleme ve çeviri çok iyiydi; savaş sahneleri gözümün önünde kusursuz bir şekilde canlandı. Kitabın son sahnesi ayrıca bir hoşluk içeriyordu.

Oyun versiyonunu hiç görmedim, bilmiyorum. Dizisinin yayınlanmasına az kalmışken öncesinde kitapları okumak istedim. Kitap olarak çok iyi diyemesem de iflah olmaz fantastik dünya aşkım kötü dememe de müsaade etmiyor. Witcher'ımızın maceralarına dair geriye dönüşlerden oluşuyordu. Güzel ve çirkinin, pamuk prenses ve yedi cücelerin farklı tasvirlerini barındırıyordu. Diğer kitaplarla beraber aramızdaki bağın güçlenmesi umuduyla...

Önsözde söylenene göre bu kitabı yazması için yazarı gerçekten zorlamışlar. Her zamanki davranışlarının dışına çıkması için baskı görmüş, gelişigüzel yazmış ve normalde yaptığı gibi dönüp düzeltmeler/değişiklikler yapmasına izin verilmemiş. Peki bunun sonucunda ortaya ne mi çıkmış?: Serinin bir kurguya ve olay örgüsüne sahip ilk kitabı çıkmış. Hem de içinde romantizm barındıran bir kitap. Aşk romanlarını sevmemekle beraber, karakterimiz Arthur Dent'in başına gelen onca şeyden sonra böyle bir 'normalliği!' hakettiğini düşünüyorum. Ha bir de spoiler vermeden anlatmaya çalışacak olursam, kurgusal bir bütünlüğün olmasının ya da varmış gibi görünmesinin nedenlerinden birisi de 'mekansal alışkanlıklarımız' olabilir gibi geldi bana. Her zaman dediğim gibi, daha önce okuduğum kitaplara hiç benzemiyor; hem şaşırtıyor, hem yoruyor... Ve her seferinde yazarın hayal gücüne hayran bırakmaya devam ediyor.