E-Dergi

Tam ağlayacakken güldüren, güldürürken düşündüren, bir sıcak, bir acayip, bir harika kitaptı.. İtikatin de isyanın da hakkını veren, her ikisi için de sizin onayınızı almışçasına sizi duruma dahil eden, hayır diyemeyeceğiniz bir kitap.. Hele o dört ayaklılar yok mu; zaten severdim, Sezgin Kaymaz sayesinde bir daha ve daha çok sevdim. Şimdi sokakta gördüğüm tüm köpeklere benimle konuşuyorlarmış gibi bakıyor, baktığım her köpekle beni anlıyormuş gibi konuşuyorum. Sezgin Kaymaz'dan okuduğum ikinci kitaptı. Şimdiden aklımda da gönlümde de yer etti. Sadece o yazsın, sadece onun yazdıklarını okuyayım dedirtiyor insana.. Kalemine, yüreğine, emeğine sağlık...

İlginç bir kitaptı. Okuması kolaydı. Çok beklentiye girilmeden okunabilir.

Konu olarak iyi, ama sıkıcı bir anlatımı var.Okurken yoruldum; gelişen olayların insanlığın en çirkin ve karanlık taraflarını gösterdiği için değildi yorgunluğum, bir yere varmayacakmış gibi hissettirdiği ve bende bir beklenti yaratamadığı için yoruldum. Konuşmalar karşılıklı diyaloglar şeklinde verilmeyip metne yedirildiği için de okurken odaklanamadım ve sıkıldım. Bir kez daha anladım ki okuma listelerinde başı çeken kitaplar bende aynı etkiyi göstermiyor.

O kadar karakterin, o kadar ayrı yollardan ve o kadar uzak zamanlardan gelip muazzam bir kurguyla birleşmesi.. Tadı damağında kalır ya hani, öyle işte... Fenni Sihirler Serisi ile kendisiyle tanışmamdan sonra artık ben de bir Güzelsoy hayranıyım.

Kitabın ilk yarısı beni çok sarmasa da ikinci yarısı daha merak uyandırıcıydı. Fenni Sihirler Serisi içinde değerlendirmem gerekirse de ilk kitabı daha çok sevdiğimi söyleyebilirim.