Onaylı Yorumlar

Ergen çocuğu olan tüm anne babaların, ergenlerle çalışan öğretmenlerin, eğitimcilerin hatta çocuğu olan herkesin okuması gereken bir kitap. Sonuçta ergenlik dönemi herkesin bir şekilde yaşayacağı bir süreç. Ergen beyninin nasıl çalıştığını, nasıl bir metamorfoz sürecinde olduğunu, yaklaşımların nasıl olması gerektiğini herkesin anlayabileceği ama bilimsel bir yolla, ergenlere onların diliyle hitap ederek izah ediyor Serkan Karaismailoğlu. Sıkmadan okunan, altı çizilecek satırları çok olan bir kitap. Nöronlarınızı yakmadan ergenlerle anlaşabilmek istiyorsanız mutlaka okumalısınız.

Ortalama bir hikaye kitabı.
En güzel hikaye, en otobiyografik olan ilk hikayeydi. Bulmaca adlı hikayeyi okurken bir ara kendimi Amok Koşucusu okuyor gibi hissettim. Ama maalesef hikayenin sonu çok saçma bitti.
Genel olarak bütün hikayelerde yoğun betimleme var. Her hikaye farklı, değişik anlatıyla başlıyor, sonra asıl hikayeye başlamış.
Yokio, genel olarak sıradan bir hikaye anlatıcısı. Fakat içerik olan sürekli farklı farklı şeyler deneyip, kendini şaşırtmaya çalışmış.
Dediğim gibi, bütün hikayelerin başında sanki kendi kendine konuşur gibi anlatıyla başlıyor ki -bu durumun aynısı `Edgar Allan Poe` de de vardı. sonra asıl hikaye başlıyor. Yani yazar önce anlatı sayesinde kendi kendine düşünürken sonra diyor ki; ''Yav madem bu kadar şey yazdım, o zaman bunun ucuna bir hikaye ekleyeyim de tam olsun.'' mantığıyla hareket etmiş.
Çıtayı çok yükseltmeden okuyun derim.

Öncelikle yazarı tebrik ediyorum.
85-92 doğumlu insanların, çocukluk ve gençlik çağında yaşadığı birçok ayrıntının olması çok hoş ve o yıllara gidiyorsunuz.
Ankara ile ilgili tarihsel bilgilerin olduğu sayfalar olmayabilirdi. Hikayeye doğrudan etkisi olmayan birçok ayrıntı var. Bunlarda zaman zaman yordu.
Aşka gelince, evet, benzerlerini o dönemde birçok kişi yaşadı. Z kuşağı kadar umursamaz, X kuşağı kadar ketum olamadığımız için yıllarca içimizde yarattığımız veya acıdan zevk aldığımız büyüttüğümüz aşklar olmuştur. Aşk acısı ile ilgili Sadri Alışık ve çeşitli alıntılarla betimlenen her ayrıntı çok anlamlıydı. Üzüyor.
Klasik bir hikaye yapısındaki 3. perde olan çözüm kısmı maalesef bu romanda zayıf kalmış. Ben açıkçası Ney figürü ile aşkın devşirileceğini hayal etmiştim. Manevi bir son belki herkese hitap etmeyebilir yada o maneviyat sır olarak kalması daha doğrudur düşüncesi ile yazılmamış da olabilir.
Zor ama yine de bir son görmek istiyor insan...

On iki bölümden oluşan metin, tek bir günü kapsamakta, bölümleri gibi on iki saatlik zaman dilimine işaret etmektedir. Romanımızın ana karakteri Geoff / Goeffrey / Konsolos / Firmin yani Geoffrey Firmin'dir. Bu karakterin romanda anlatılan hayatı yazarınkiyle benzerdir. Onun üvey kardeşi Hugh Firmin, eski eşi Yvonne Constable ve çocukluk arkadaşı Jacque Laruelle bu romanın diğer karakterleridir. İngiltere'nin Meksika'daki konsolosu olan Geoffrey Firmin alkolik bir karakter olup metin boyunca geriye dönüş tekniği de kullanılıp çocukluğu, daha önce yaşadıkları ve gün boyunca Hugh ve Yvonne'la olan geçirdikleri zaman anlatılmaktadır. Bu metnin belki de en önemli özelliklerinden biri Geoffrey'nin iç sesiyle üçüncü şahıs anlatıcı iç içe geçmiş durumdadır.

Modern edebiyatın şüphesiz en özel eserlerinden biri Yanardağın Altında. Anlatım tekniği ve otokurmaca özelliğiyle Dünya edebiyatının önemleri romanları arasında.

Bu şiir-roman türünde yazılan eser ile ilgili ne söylesem eksik kalacak. Duygu dolu ve bir o kadar da samimi anlatımıyla Yalvaç Ural bugünün duygudan ve alın teri kavramından uzak büyüyen çocuklarına son bir armağanı.. Hayatlarını iki parmak ile yirmi santimlik göz mesafesindeki cihaz arasına hapseden çocukların belki de yeniden dışarıya, dünyaya en ve önemlisi de aramıza katılmalarına vesile olabilecek müthiş bir anlatım. Şiirin estetik gücü ile hikaye/romanın anlatım efsununu içinde barındıran nadir eserlerden biri. Bu eseri her ailenin; çocuklarına, her öğretmenin; öğrencilerine, her doktorun; hastalarına mutlaka okuması ve okutması gerekiyor.

En son 'Cennetin Doğusu' unda bu kadar doymuştum. Aradan geçen bir buçuk yılda parçası olduğum yüz elliyi aşkın ziyafet içinden beğendiklerim olsa da öylesine mükellef bir sofraya denk gelememiştim. Ta ki; Muhammed Ali Koçak'ın Ankara'sında 'Yaşanamayanların Romanı'na konuk oluncaya kadar. Sunum, üslup, proporsiyon, acı, tatlı, ekşi, dengesi her şey yerli yerinde. Mutfak jargonu ile giriş yaptım çünkü; herkesçe yapılmayan okuma ameliyesinin, herkesin temelde mecburen, biraz da zevk almak için başvurduğu yeme içme eylemi kadar hayati bir önem taşıdığını ve bu eserin de bu manevi sofrada müstesna bir yere sahip olması gerektiğini vurgulamak istedim. "Fakat yaşamadığımız o kadar çok şey var ki... Yaşananlar bitiyor. Yaşanmayanlar, hiçbir zaman bitmiyor." diyor yazar kitabında. Zamanla buruklaşsa da gönlünüzde bir yer edineceğine inandığım yaşanmayanların romanını okumanız hususunda ısrar ediyorum.

Kitabı bir solukta okudum, okurken sevindim, ağladım, güldüm, dağıldım, cesaretlendim, umutlandım… Nadide Adalet duygu şelalesi gibiydi. Erkek bir yazarın, bir kadın hikayesi yazması bence ciddi risk almak ama Serhat Kaya bu riski göğüslemeyi başarmış, kitapta hiç ajitasyon olmamasına bir kadın olarak ayrıca mutlu oldum. Kitabın, 2022’de İran’da öldürülen Mahsa Amini’ye ithaf edilmiş olması, romanı daha anlamlı hale getirmiş çünkü içerikte Mahsa ile ilgili hiçbir konu olmamasına karşın, yazarın tüm kadınların ortak sorunlar üzerinden sunduğu anlatı bu ithafın altını fazlasıyla dolduruyor, okunmasını tavsiye ederim.

Guenon'un eserlerine en iyi giriş kitabı. Sadece neo-ruhçu sapmaların saçmalık ve tehlikelerini değil aynı zamanda geleneksel bakışaçısının ilkelerini de öğreniyoruz. Neo-ruhçuluğun ne kadar avam ve bir o kadar da tehlikeli bir pratik olduğunu metafizik açısından ortaya koyarken Guenon'un titizliği bizi hayran bırakıyor. Modern - maneviyatçı sapmaların geleneksel doktrinlerin tersinden bir parodisi olduğunu net bir şekilde görüyoruz.
Tercüme daha önceki çeviriyle karşılaştırılamayacak kadar güzel. Çevirmen, Guenon'un eserlerini başka yayınevinde genç çevirmenlere çevirttirerek editörlüğünü yapıyordu ama bu ve bir kaç kitap yayınlanmamıştı. Belli ki çevirmenimiz işi yarım bırakmamış ve bu kitapları kendisi çevirmiş ve çok da iyi yapmış. Kendisini ayrıca tebrik ediyorum.

Siyah-beyaz ayrımının olduğu zamanlarda İngiltere'den büyük umutlarla Afrika'ya gelen ailelerin kurduğu kolonide yaşayan bir genç kız Martha Quest... Sıradan bir genç kız değil, zeki, duyarlı ve aynı zamanda tutkulu... Kendi kurduğu hayal dünyasında yaşamayı düşlerken, yetişkinliğe geçişte ailesiyle ters düşen, onlardan kopan hayatı dolu dolu yaşamak isterken hem gelen özgürlüğün ve onunla gelen trajedinin kahramanı Martha Quest... 

Doris Lessing'in kalemini, dilini ve anlatımını çok sevdim. Karakterimiz Martha Quest'i o kadar güzel anlatmış ki, onun içinde yaşattığı tüm duygu geçişlerini, yaşadığı zamanın getirdiği siyasi ve kültürel zorluklarla baş etmeye çalışırken geçirdiği sancılı zamanları çok severek okudum.

Serinin devam kitaplarını çok gecikmeden okumak istiyorum. Gönülden tavsiyemdir. 

Ahmet Ümit'i okumaya başladığım ilk kitap olur kendileri. Hem tarihe merakımdan hem de polisiyeyi sevdiğimden öneri üzerine okuduğum bir kitap olmuştu. tarih, arkeoloji ve polisiyenin harmanlandığı harika bir roman. Roman vasfının yanı sıra İstanbul'un tarihi mekanlarıyla ilgili bilgilerinde yer alması sebebiyle insanlara tarih, sanat tarihi, arkeoloji alanlarını sevdirebilir düşüncesindeyim. Çünkü kitapta yer alan tarihi bilgiler romanın gidişatında iyi şekilde yerleştirilmiş ki, okurken hiç sıkılmıyorsunuz.

Ayrıca kitapla ilgili şunları söylemem gerekir. Evet kitabın içinde İstanbul'un tarihiyle ilgili bilgiler yer alıyor fakat romanın akışını bozmayacak düzeyde ve romanın akıcılığını hiç bozmuyor. Anlatım olarak da sade bir anlatım ve sade bir dil hakim olduğundan okuma konusunda rahatça okunabilir.