Huzur Hakkındaki Yorumlar

ilk başladığımda bu kitap nasıl bitecek demiştim. ama bir süre sonra insan keyif almaya ve bir şeylerin farkına varmaya başlıyor.edebi açıdan inanılmaz bir kitap. şiddetle tavsiye ediyorum...

Ahmet Hamdi Tanpınar'ı anlamak için okunması gereken kitapların başında geliyor.Siyaset,felsefe,din,aşk,ekonomi,doğu-batı,tasavvuf,edebiyat,müzik gibi çok farklı konulara değinen çok zengin içeriğe sahip bir kitap. Yazarın kültür düzeyinin ne kadar yüksek oldugunun bir göstergesi bu kitap. Hızlıca okunup geçilmeyerek metin üzerinde anlayarak ve zevkini çıkararak okuma yapmak en dogru yol. Kitabın ortalarında konuya dahil olan Mevlevi üstadı Emin Dede üzerinden yürütülen doğu-batı arasındaki farklar,musiki,tasavvuf konuları meraklısının beğenegi tüden fevkalede bölümler...Türk edebiyatının en önemli okunması gereken eserlerinden.....

ilk 40 sayfasında biraz sıkılabileceğiniz sabrederseniz etkisini gösterecek bir roman.A.H.Tanpınar: "huzur, aslında huzursuzluğun romanıdır." demiş.

Hayatımıza "huzur" katacak bir Ahmet hamdi Tanpınar eseri. Herkese ve özellikle yeni nesile şiddetle tavsiye ediyorum. Kendi adıma böyle bir romanı daha önce keşfetmediğime pişman oldum.

Bu güne kadar dünya ve özellikle de Rus edebiyatının büyük yazarlarının bir çoğunu okuma fırsatı buldum.. Şunu söyleyebilirim ki çok azının kalemi Ahmet Hamdi Tanpınar'ınki kadar kudretli..Huzur romanı karakterlerin iç sorunlarından, sanat, toplum ve politikaya kadar bir çok konuda söyleyecek çok ciddi sözleri olan bir başyapıt.. 2.cihan harbinin öncesinde tüm dünya ile birlikte Türkiye'nin de yaşadığı belirsizlik ve kaos ortamı, baş karakterler Mümtaz ile Nuran'ın ilişkilerinde de paralel olarak gelişmekte ve bu durum kitabı dilinin ağırlığına rağmen çok sürükleyici ve elden kolay kolay bırakılamayacak kitap yapmakta...Türkçede yazılmış en iyi eserlerden birini okumak istiyorsanız şiddetle tavsiye ederim..

Birkaç yıl önce,lise yıllarının tam ortasında okuduğum bu roman hakkında yorum yazabilmek dahi kanımca bir cüret meselesi...Nereden başlamalı ki;ilmik ilmik işlenen İstanbul`dan mı,hayata dair hiçbir zaman eskimeyecek tahlillerden mi,olağanüstü benzetmelerden mi,konjonktürel analizlerden mi?Orhan Pamuk bu romanı edebiyatımızın en iyi romanı olarak tanımlamakla,Deniz Baykal da bu romanı Obama`ya hediye etmekle yanılmamış.Böyle bir insanın zamanında yaşadığı şehirde yaşamak,onun kaleminde ayrı bir mahiyet kazanan Boğaziçi´nin en güzel yerinde okumaktan dolayı gurur duydum.Bir kitapta hem musiki,hem resim,hem siyaset,hem de bir aşk hikayesi nasıl harmanlanmış;bu dünyadan nasıl bir yazar geçmiş ve maalesef ne şartlarda yaşamış(lütfen yazarın kısa bir biyografisini okuyunuz-maddi imkansızlıklarına dikkat çekiyorum)...Pamuk´un dediği gibi,Nobel alacak yazarlarımızdan biriymiş gerçekten Tanpınar.Yazar hakkında etraflıca bilgi sahibi olunarak okunursa,kitapta işlenen fikirlerin bir puzzle gibi yavaş yavaş tamamlandığını ve nihayete erdiğini göreceksiniz.Ayrıca şahsi kanaatim,kitabın sonunda ortaya çıkan doktor gibi bazı karakterler sanki yazarın "Daha söyleyeceklerim bitmedi,ama söyleyecek yeni bir karakter gerek"diye düşünüp yarattığı ve bu yolla fikirlerini anlattığı yönünde.Henüz tamamlanmamış bir devrimin ve kültürler arasında bocalamanın,yani dönemin türk münevverlerinin belki de en mühim iki sorununun irdelendiğini de atlamamalı.Tek kelimeyle olağanüstü...

Türk romanını baş yapıtı Huzur. Ama hakettiği değeri yıllarca bulamadı çünkü Tanpınar yazmıştı. Çünkü Tanpınar kültürümüze musikimize aşıktı. Huzur'da Türk aydının kültürüne yabancılaşmasının huzursuzluğunu okuyacaksınız.

başta çekinmiştim bu kitabı alırken acaba mahur beste gibi sıkılırmıyım diye. Ama önce mahur besteyi bitirdim tanpınar kendine bağladı beni ve Huzur geldi sonra. Huzur mutlaka okunması gereken bir kitap. Klasik bir aşk öyküsü olarak değil yalnızca zamanın ve mekanın büyüsü ile bütünleşince ortaya çıkan aşkın sizlerin üzerinde bırakacağı etki için okumalısınız. Ve tabi hiç tanpınar okumadıysanız Huzur yine çok iyi bir başlangıç olabilir.

Talebelik yıllarımda okuduğum bu kitabı yine büyük bir zevkle okudum.. hayatın taaa içinden gelen süper bir klasik bence..kızıma da okumasını önerdim ..o da okyacak

Edebiyata ve psikolojiye meraklıysanız HUZUR'da huzur bulacaksınız. Dili, anlatımı, tasvirleri, hikayesi ve karakterleriyle yazmanın hakkını veriyor Tanpınar. Yazarı ilk bu kitabıyla tanıdım ve okuldaki edebiyat öğretmenlerime içten içe kızdım, bizi okulda Tanpınar'dan mahrum bıraktıkları için...

Türk Edebiyatı'nın en iyi romanlarından biridir, hatta en iyisidir belki.

Ahmet Hamdi Tanpınar müzisyen olmasa da çok iyi bir müzik dinleyicisidir ve musikiyi pek sever. Bu nedenle Huzur dikkatli okuyabilen için bir musiki eseri içinde barındırır, hatta huzur başlı başına bir musiki eserdir.

huzur kuşkusuz en büyük beş türk romanından biri, belki de birincisi. dostoyevski hamurunda bir roman. ben okurken mümtaz ve nuran'dan ziyade suat'a daha çok vuruldum. Suat bana dostoyevski'nin budala'sındaki İppolit'i hatırlattı. balki diğer karakterler türk edebiyatında görülebilecek genel karakterler ama Suat gibisinin daha önce yazıldığını görmedim. çelişkileriyle ne kadar İppolit'se intiharıyla da o denli cinler'deki stavrogin Suat. iyi ki ilk haliyle bırakılmamış bu roman. bir de bizim edebiyatımızdaki zaman olay örgüsünün en sağlam olduğu roman huzur...

Kısacık bir zaman diliminde yani 24 saatte geçen bunca olaylar, aşklar ve tezatlar zinciri. Türk Edebiyatında gerçek bir baş yapıt. Yanlış hatırlamıyorsam eleştirmen Berna Moran şöyle diyordu bu kitap için: "Bir huzursuzluğun romanı, Huzur." Çok doğru ve güzel söylemiş. Kitabı okurken en çok zorlandığım yanı zaman içinde geri dönmeler ve uzun cümlelerden oluşan pasajlar oldu. Eserin öyle bir yönü var ki başka kitaplarda bulmak imkansız. Kimi zaman şiir okuduğunuzu zannediyorsunuz. Ahmet Hamdi Tanpınar'ın öyle şiirsel bir dili var ki o uzun cümleleri okunur yapıyor. "Huzur" ve onun gibi kitaplar yeni kuşaklara mutlaka tanıtılmalı ve okunmaları sağlanmalıdır. Yeni baskıları özüne sadık kalınarak ve günümüz Türkçe'sine uyarlanarak mutlaka yapılmalıdır. Yoksa hep batı ve Rus klasiklerine hayranlığımız devam ederek yaşayıp gitmeye mahkum kalacağımızı unutmayalım. Türk Edebiyatının da unutulmaz yapıtlarını olduğunu öğrenelim.

şairane yazımla birleştirilmiş ama biraz ağıra kaçmış hoş bir roman.Huzur isteyen bir adamın hikayesini anlatıyor roman

sıradan bir roman diye başlayıp okuyacaksanız başlamayın. derin bir mevzu. ağır ağır okunup sindirilecek baş yapıtlardan.

Kitap okumak isteyen Huzur'u okusun. Roman okumak isteyen Huzur'u mutlaka okusun. Ahmet Hamdi Tanpınar, yazar olmaya dair yapılacak tüm övgüleri ziyadesiyle hak ediyor.

Dili eski; üslubu sakız gibi uzayan, meramını bir türlü anlatamayan kekeme misali; durum analizi ve karakter analizine boğulacaginiz bir roman. 18 yıl ara ile iki defa okudum; demir leblebi gibi bir üslup ile yazılmış. Aşırı bir betimleme var; uzun cümlelerle ve çok eski sozcuklerle etimleme okunmaktan sıkılmazsanız okuyun derim. Zengin bir edebi anlatimı varsa da bu üslubu ve dili her paragrafta göstermeye çalismasi beni yordu, boğdu; ona rağmen ikinci defa okudum. Yarım gram bal için yüz gram keçiboynuzu kemirmek gibi bir şeydi bu okuma...Neden iki defa okuduguma gelince: 2006 yılında okuduğum zaman da kitap zor ilerlemişti; aradan geçen on sekiz yılda oluşan edebiyat birikimime güvenerek tekrar okudum ama değişen bir şey olmadı.
Ben yazarın "Saatleri Ayarlama Enstitüsü" adlı kitabını tek geçerim....

Tekrar tekrar bıkmadan okuyacağınız İstanbul'un sokaklarında kaybolacağınız bir kitap.

Bilinç akışı metodu ile yazılmış bir roman. Kendinizi, Mümtaz'ın gözünden İstanbul sokaklarında, boğaz kıyılarında ve insan davranışlarında en ince detaya girerek hayatı yorumlarken bulacaksınız. Roman içinde anlatılardaki kavramlar da çok bilgilendirici, ufuk açıcı. Dönemi ve dönemin insanlarını da çok iyi anlatıyor.

edebiyatımızın piri canımız, iyi ki gecmıs bu dunyadan

Müjganla benin mahur bestede ağlaştığı eser. Ahmet Hamdinin başyapıtı denilebilecek kadar kusursuz

yaşar kemalden sonra okumaktan en zevk aldığım ikinci yazar.

Kitap çok ağır, sürükleyici de değil ama yazarın saatleri ayarlama enstitüsü ve beş şehir kitaplarını da okumayı düşünüyorum

Berna Moran'in deyimiyle huzursuzluğun romanıdır. Sürükleyici bir roman Tanpınar'ın baş yapıtı...Tam bir İstanbul romanı, Hüsnü Aşk roman...

Tanpınar bütün hisleri ile gözlerimin önünden kalbimin derinliklerinden geçiyor adeta...Öyle hissettiriyor. Ne denir ki güzel...

üçlemenin son kitabını okurken keske devam etse dedim gerçek bir Türk klasiği dil kullanımı muhteşemdi.

İçerisinde huzuru arayan ama bir türlü huzuru bulamayan karakterlerin olduğu bu eser, tam bir huzursuzluğun kitabı. İçerisindeki mevzular şu anı dahi ilgilendiren bahislerdir

uzun zamandır okumak istiyordum, bir solukta bitti fakat biraz ağır bir eser.

Tanpınar in bu kitabına neden huzur ismini verdiğini merak ediyorum.

Tanpınar i tanımak için okumanız gereken kitaplardan..

Osmanlı musikisi ile ilgili bölümlerde okumakta zorlandım. İlk bölümünü çok beğendim.

“Gittin amma ki kodun hasret ile canı bile
İstemem sensiz olan sohbeti yârânı bile.”

Okuyanların kulaklarında çınlayan Neşati dizeleri bunlar. her şeyden önce ‘şiirin, musikinin, tını ve sızının’ romanı.
•
Mümtaz, İhsan, Nuran ve Suat. Ve dört başlık altındaki bölümlere de isimlerini verecekler.

Mümtaz. Belki de edebiyatımızın en zor karakteri. Korkuları, şüpheleri ve sevgisi.

“Hala bir tarafıyla boşlukta yüzüyordu. Kafamla vücudumun arasında ne kadar mesafe var?..”

Böyle bir adam Mümtaz. Bir sebebi vardı ama. Muzdarip olduğu bir konu:

“Halbuki Mümtaz, insanlardan kaçıyordu. Onların anlamamazlığından haraptı. Onlar meselesiz yaşıyorlardı. Yahut da… Yahut da ben çok biçareyim.”(s.329)
•
Nuran olacak. Eşi Fahir’den boşanma aşamasında tanışacak Mümtaz’la. Bence en az Mümtaz kadar zor bir karakter.

Gel git’leri, sevgi’nin anlamını bilmeyişi ve geride bırakamadıklarıyla zor.
•
Korkuların gerçekleştiği, huzursuzluğun hakim olduğu, yarım kalışların bitmediği bir roman

Kitapta bir aşk konusu ele alınıyor ama İstanbul’a da o kadar sık değiniliyor ki İstanbul bile ayrı bir konu olarak görülebilir. Bazı durumlardan dolayı ara vererek okumak zorunda kaldığımdan hızlı ilerleyemedim ve parçalandı kitap benim için, o yüzden kitabın bölünmemesi ve bütün olarak değerlendirilebilmesi adına ara vermeden okunması gerektiğini düşünüyorum.

Dili ağır herkesin söylediği gibi. Öyle bi çırpıda okunmuyor. Zamanlama da önemli bence güzel bir yaz günü için sıkıcı olabilir taşıdığı hüzün havasından dolayı. Ben bir bölümünü okuyabildim. Kalan kısmını soğuk kış günlerine ertelemek niyetindeyim.

Eski İstanbul'un o muhteşem havasında bir aşk hikayesi ki hayali cihana değer.

Ahmet Hamdi Tanpınar olunca tereddüt etmeye gerek yok alıp okumak lazım.

bence hala huzur u arıyoruz bu eseri okuyarak en azındsn neden huzursuz olduğumuzu anlıyoruz

Cook sakin ve sağlam kafa gerek okuyup anlamak için

ilk başları biraz ağır ve karışık geliyor ama olayların içine girdikçe zevk alıyorsunuz. mümtaz karakterine dikkat edin.

dili, anlatımı çok iyi. huzuru okuyup huzursuz olmak, bir nevi insanın kendini gıdıklaması.

karamsar bir dönemde okunmamalı.çünkü kitap aslında bir huzursuzluğu anlatıyor.içerisinde ümitsiz bir aşk hikayesi barındırıyor, o yüzden konu ve akış olarak mahur beste ve sahnenin dışındakiler e göre daha iyi diyebilirim.

Dili zor gibi sözlere aldanmayın. Zor olsa da okunması gerekirdi zaten. Tanpınar edebiyatımızda bir eşiktir.

edebiyat öğretmenimin tavsiyesiyle okuduğum ve iyi ki okumuşum dediğim bazı tasvirlerini hala zihnimde tekrarladığım güzel eser..

Ahmet Hamdi Tanpınar'ın bütün eserleri olduğu gibi bu kitabı da çok güzel olduğunu biliyorum.

Gerçekten edebiyatın zirvesi.

Fakültede okuduğum ilk kitaplardandı. Adının tam aksi yönde huzursuzluğu anlatan bir eserdir. Tanpınar'ın üslubu biraz ağırdır, eserin bazı kısımlarında yer alan betimlemeler oldukça uzun olsa da hiç bitmeyecekmiş gibi gelse de eser bitince "Ne hayatlar varmış!" diyeceksiniz. Belki de (huzur seviyenize göre) kendi hayatınıza şükredeceksiniz.

Türk dili ve edebiyatının en güzel eserlerinden...

Tanpınar'ı okumalı okutmalısınız sıkıcı gelenler muhtemelen kafasında başka şeyler varken okuyup İstanbul'u tasvir ettiği kısımları kaçırmış olabilir. Kitabı okuduktan sonra kaliteli bir kaç inceleme yazısı okursanız daha güzel oturur. Berna Moran'ın Bir Huzursuzluğun Romanı Huzur başlıklı yazısını da tavsiye ederim.

Edebiyatımızın temel taşlarından olan harika bir eser

Ahmet Hamdi Tanpınar'ın ilk okuduğum eseri. Dili ağır gelebilir ama kesinlikle okunması gereken bir eser.

Türk edebiyatının köşebaşı eserlerinden olan huzur, tanpınar'ın en önemli eseridir. diğer kitaplarını da okuduktan sonra dönüp "huzur"u bir daha okumak lazım ki, gerçek mânâda değeri anlaşılsın.