Onaylı Yorumlar

H. G. Wells’in Çağdaş Bir Ütopya’sını okurken en çok şaşırdığım şey, 1905’te yazılmış olmasına rağmen bazı sorularının bugün bile oldukça tanıdık gelmesiydi. Eğitim, çalışma hayatı, devlet yönetimi ve bireysel özgürlük üzerine düşüncelerini okurken ister istemez kendi yaşadığımız dünyayla karşılaştırmalar yaptım.

Özellikle toplumun nasıl yönetileceği, eğitimin nasıl düzenlenmesi gerektiği ve bireysel özgürlükle toplumsal düzenin nerede dengelenebileceği üzerine uzun uzun tartıştığı bölümlerde romanın temposunun düştüğünü hissettim. Bazı fikirleri de bugünden bakınca fazlasıyla idealist geliyor. Ama kitabın düşünsel tarafı tam da burada güçlü: Her fikrine katılmasam bile beni kendi doğrularımı sorgulamaya itti.

Bitirdiğimde aklımda hikâyeden çok “Nasıl bir toplumda yaşamak isterdim?” sorusu kaldı. Wells’in üzerinden yüz yılı aşkın zaman geçmesine rağmen hâlâ bu soruyu sordurabilmesi, kitabı benim için gerçekten değerli kıldı.

Okurken, bazen, niye okuyorum bu kitabı acaba bıraksam mı diyerek zar zor sonuna geldiğim ama bitirdiğimde de okuduğuma pişman olmadığım bir eserdi. Bir kere yazarın entelektüel seviyesi çok yüksek ve maneviyata açık bir kalbi var. Manevi dünyanın çok geniş bir alanında dolaştıktan sonra ruhunun asıl yurduna, asli evine dönüyor ve İslam tasavvufuyla tanışıyor. Bu manevi yolculuğunu maddi dünyasıyla da mecz ederek bize aktarıyor. Bazı hatıralar bize gereksiz gelsede içinde ruha dokunacak ve besleyecek yaşanmışlıklar var. Samimiyetle kaleme alınmış güzel bir eser. Yazarına rahmet dualarımızla...

Benim için alışılmış bir roman deneyiminden çok, zaman zaman rahatsız eden bir yüzleşme oldu. İlk sayfalarda sürekli “Bu kadar da olmaz, hangi öğretmen böyle davranır?” diye düşündüm. Hatta kurgunun fazlasıyla abartılı olduğunu varsayarak okumaya devam ettim. Ancak sayfalar ilerledikçe o ilk tepkimin yerini sorgulamalar aldı. Bazı sahnelerde istemeden durup düşündüm; mesleğin içinden gelen biri olarak görmezden gelmek istediğim gerçeklerle karşılaştım.
İsimsizler, öğretmenlik mesleğini idealize etmek yerine, sistemin içinde yıpranan, hata yapan, öfkelenen, yorulan insanları anlatıyor. Bu yönüyle zaman zaman rahatsız edici ama bir o kadar da dürüst bir kitap. Okurken “umarım bunlar tamamen kurgudur” dediğim yerler oldu, fakat satır aralarında gerçek hayattan süzülüp gelmiş birçok gözlem hissettim.
Kitabı çok sevdiğimi söyleyemem, ama sevmediğimi de söyleyemem. Çünkü bazı kitaplar okuru mutlu etmek için değil, düşündürmek ve rahatsız etmek için yazılır.

Enver Paşa’nın Osmanlı Devleti’nin iktidar yapısını korumak ve savaş koşullarında karşılaşılan sorunlara çözüm üretmek amacıyla kurduğu Teşkilât-ı Mahsusa’nın faaliyetlerini inceleyen kıymetli bir çalışma. Kitap, örgütün yalnızca askerî başarılarını değil, aşiretlerle ilişkilerde yaşanan sorunları ve düzensiz birliklerin sınırlarını da ortaya koyuyor. Teşkilât; Bingazi ve Trablusgarp’ta İtalyanlara karşı savunmada, Mısır’ın İngilizlere karşı korunmasında, Süveyş Harekâtı’nda ve Irak’ta çeşitli ölçülerde başarı sağlıyor. Bununla birlikte aşiretlerin çoğu zaman daha fazla para verene yönelmesi, Osmanlı’ya bağlılığın sanıldığı kadar güçlü olmaması ve düzensiz kuvvetlerin düzenli Batı orduları karşısındaki sınırlılıkları kitabın dikkat çektiği noktalar. Harcanan kaynaklara kıyasla İngilizlere ciddi kayıplar verdirmesi ve savaşın uzamasına katkıda bulunması da öne çıkan sonuçlardan. Kuşçubaşı Eşref ile yapılan özel görüşmeler ise kitaba önemli birinci elden bilgiler kazandırıyor.

Bence bu kitap, “Kudüs meselesi nedir?” diye merak eden bir okuyucunun eline alıp rahatça okuyacağı bir kitap değil. Az çok siyaset ve tarih bilgisi gerektiriyor. Açıkçası ben bunu kitabın eksisi olarak görmedim. Tersine, bazı şeyleri araştırmaya ve sorgulamaya itti beni.

Okurken en çok dikkatimi çeken şeylerden biri, Filistin konusunda konuşan insanların bile ne kadar farklı düşündüğünü göstermesi oldu. Yazarın olayları geçmişten bugüne gelen süreçle birlikte anlatmasını da başarılı buldum.

Kitabın en düşündürücü taraflarından biri ise İsrail’in yaptığı katliamlara karşı dünyanın verdiği tepkiydi. Yazar burada gerçekten insanın aklına takılan bir noktaya değiniyor: Siyonizm bugünlere sadece kınanarak mı geldi?

Bazı yerlerde biraz araştırma yapmak gerekiyor. Ama bence zaten kitabın amacı da biraz bu. Bitirdiğimde bazı konulara eskisinden farklı bakmaya başladığımı hissettim. Herkese göre bir kitap değil ama merak eden için kesinlikle düşündürücü.

Öncelikle olay örgüsünün sonunu bilerek, olayların nasıl geliştiğini merak ederek okumayı sevenlerin çok beğeneceğini düşünüyorum. Ben de bu tarz kitapları sevdiğim için gerçekten büyük bir merakla okudum. Zaten oldukça kısa bir eser; yaklaşık bir saatte, tek nefeste bitirdim.

Konusuna gelirsek, kitap bana gerçekten karmakarışık duygular hissettirdi. Aşk uğruna neler yapılabileceğini gösterirken Behice’ye özellikle başlarda çok sinirlendim. Fakat ilerledikçe onu anlamaya ve empati kurmaya çalıştım. Yaptıkları beni o kadar düşündürdü ki birkaç kez “Ben olsam nasıl davranırdım?” diye kendime sordum. Sonunda ise kesinlikle onun yaptıklarını yapamayacağımı, vicdanımın bu kadar ileri gitmeye elvermeyeceğini düşündüm.

Tüm bu karmaşanın sonunda Sinesaf ve Sıtkı açısından güzel ve mutlu bir sona ulaşılması ise kitabın en sevdiğim taraflarından biri oldu.

Bir düğünün kaydı olmaktan çok daha fazlası… Surnâme, Osmanlı saray hayatının ihtişamını, teşrifatını, eğlence anlayışını ve dönemin İstanbul’unu aynı sahnede buluşturan müstesna bir tarihî kaynak niteliğinde. Sayfalarını çevirdikçe yalnızca bir şenliğe değil, Osmanlı’nın sanat ve medeniyet anlayışına da şahitlik ediliyor. Ketebe’nin bu neşri, geçmişin bu görkemli sahnesini bugünün okuruna ulaştırması bakımından ayrıca kıymetli. Tarihe merak duyan herkesin kütüphanesinde bulunmayı hak eden eserlerden.

Cihat E. Çiçek’in "Dikkat Zengin Yapabilir"in yani birinci kitabının ardından yazarın kurumsal tecrübesini aktif/pasif gelir eksenine taşıdığı bu yeni eser, ne yazık ki ilk kitabın bir tık gerisinde kalan, konuya giriş seviyesinde bir kitaptı. ABD ve dev markalardaki zengin iş tecrübesine rağmen pratik tavsiyelerin yüzeysel kalması, okuyucuya popülarite rüzgarından doğan ve yazarına doğrudan "pasif gelir" yaratmayı hedefleyen bir devam kitabı hissi veriyordu. Yine de bölüm aralarındaki altı dolu, tek cümlelik özlü bilgi notları ve gelir çeşitlendirmeye dair nokta atışı temaslarıyla finans dünyasına ilk adımı atacaklar için göz atılabilir bir alternatif ekonomi kitabı olmuş ama ilk kitabın uzağında olduğu aşikar.

Freida McFadden’dan okuduğum 3. kitap ve kadın tek kelimeyle yine beni ters köşe yaptı!
Kendisi doktor olduğu için mi bilmiyorum ama eserlerindeki psikolojik detayları ve insan davranışlarını işleyişini gerçekten çok başarılı buluyorum.

Bir ev, bir psikolog, kliniğe gelen hastalar, sevgili kılığında insanlar ve karlı bir gün… ️
Daha ne olduğunu anlamadan kendinizi olayların içinde buluyorsunuz. Okurken sürekli bir şeyler tahmin ettim ama kitap beni defalarca ters köşe yaptı.

Freida McFadden’ın kalemini seviyorsanız kesinlikle okuyun derim. Benim için akıcı ve şaşırtıcı bir kitaptı.
Okuması sizden!

Bekleme Odası, son sayfasına kadar insanı içine çeken son derece vurucu bir eser. Detay verip büyüsünü bozmak istemiyorum ama karakterler arasındaki derin bağ ve yapılan fedakarlıklar insanı darmadağın ediyor. Karakterlerin hissettiği her duyguyu, çaresizliği umudu kalbimde hissettim, sonlarında gözyaşlarımı tutamadım. Serhat Bey kalemini öyle samimi ve dokunaklı kullanmış ki hikaye uzun süre aklımdan çıkmayacak. Yüreğe dokunan, sıcacık ama bir o kadar da buruk bu güzel eseri herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.