Onaylı Yorumlar

Beklediğimden daha büyük boyutta geldi. Yazar çocuklarla sohbet eder gibi surelerin önemli yerlerini ve özetlerini aktarıyor nasihatler veriyor ve gerçekten onların yaşına inip anlatıyor. Mesela Hz Yusuf'u anlatırken Yusuf ve Züleyha konusunda sadece Yusuf'a iftira atıldığını bu sebeple hapis hayatı yaşadığını söylemesi detaylarla çocukların zihnini yormaması çok hoşuma gitti. 8 yaşımda oğlumla her gece bir sureyi okuyoruz. Sanki karşımızda bilge bir dede var ve bize kıssalardan ve ayetlerin en can alıcı yerinden öğütler veriyor. Ayetleri nasıl hayatımıza tatbik edeceğimizi söylüyor. İyi ki almışım. Çevremde gören herkes sipariş etti ve hediye olarak bende tekrar sipariş verdim. Yazara hususen teşekkür etmek istiyorum. Bir ilahiyatçı ve anne olarak dini çocuk kitaplarının hemen hemen hepsine vakıfım birçoğu evimde mevcut ve takip ediyorum. Bu kitabı okuyunca anladım ki çok büyük bir eksiklikmiş ve yazar bunu tamamlamış. Allah razı olsun.

Dervişin Teselli Koleksiyonu bende insanın yarasına parmak basan ama acıyı büyütmeyen bir eser hissi bıraktı. Teselli burada pamukla sarılmış cümleler şeklinde sunulmuyor, aksine düşünmeye zorlayan, insanı kendi iç muhasebesiyle baş başa bırakan bir alan açıyor. Kitap ilerledikçe tasavvufi satırların dingin diliyle felsefi sorgulamanın yan yana durabilmesi bana çok güçlü geldi. Çünkü hayatın karmaşası da zaten bu iki alanın kesiştiği yerde başlıyor. Yazar, insanı kendi sınırlarıyla yüzleştirirken bunu sertlikten uzak bir sakinlikle yapıyor. Yaratıcıyla kurulan ya da kurulması gereken bağı buyurgan bir dille aktarmadığı için kitap sessiz, doğal ve neredeyse fark ettirmeden ilerliyor. Bu yaklaşım bende samimiyet duygusu uyandırdı. Kitabı bitirdiğimde elimde hazır cevaplar yoktu belki, ama içimde daha derli toplu bir yön duygusu oluştu. Bu da eserin asıl etkisinin sayfalar kapandıktan sonra başladığını hissettirdi.

Teselli, yarayı örtmekten çok ona kiminle bakacağını hissedebilmektir.

Yazarla tanışma olan bu kitabında yazarın üslubunu, anlatış tarzını çok beğendim. İki gecede merak içinde bitirdim kitabını. 263 sayfa olmasına rağmen asla sıkmayan bir konusu vardı.

Rip akıntısına direnen Mirza Dadalıoğlu'nun hikayesini okuyoruz. Hafıza kaybı yaşayan, vücudu yara bere içinde olan ve vatanına ihanet etmiş damgasıyla anılan ama vatan sevgisiyle yanıp tutuşan Mirza Dadalıoğlu'nun akıl hastanesinde gözlerini açmasıyla başlıyor hikaye. Ve sonuna kadar aksiyon, gerilim ve dram dolu anlarla hafızası geri geliyor.

Okurken gerçekten yazarın da dediği gibi sinema filmi tadındaydı. Türü sevenlere önerimdir.

Talha hocanın anlatımı çok sade ve anlaşılır. Kitap, olay ağırlıklı değil de daha çok mekanların tanıtımı üzerinden ilerliyor. Kitabın bu şekilde yazılması diğer siyer kitaplardan ayırıyor bu eseri. Talha hocanın sanat tarihçisi olması da kitabı renklendirmiş onun bize aktarımının çok değerli buluyorum. Kabe'nin hikayesi başından alınarak işlendiği için bir bütünlük arz ediyor. Kutsal topraklarda Osmanlı'nın da izlerine yer verilmesi benim çok hoşuma gitti. Kitabın her detayı çok güzel. Anlatılan her bir yer her bir kişi çok güzel aktarılmış. Bu kitabın insanda okumadan öncesi ve okuduktan sonrası diye bir ayrım yapacak kadar bilgi dolu olduğunu düşünüyorum.

Hepsi birbirinden güzel kırk üç hikayeden oluşan bir kitap. Çoğu kısa hikayeler, dili son derece akıcı ve samimi. Yazarın edebiyatımızdaki en önemli özelliği dilinin pürüzsüz olması, öykülerinde büyük olaylar değil, sıradan ve küçük şeylere dikkati çekebilme becerisidir. Cumhuriyetin ilk yıllarına ışık tutar, dönemin toplumsal yaşantısını, kadın erkek rollerini, toplumda var olabilme, yuva kurma, modernleşme çabalarını anlık diyaloglarla ve kesitlerle bizlere anlatır. Sıradan insanların düştüğü zor durumlar, kimi zaman gülünç haller, yaşlılık ve gençlik tabiatları öykülerinin konusu olur... Kitaptaki her bir öyküsünü çok keyifle okudum. genç kızla yaşlı adam hikayesi yazarın Vassaf Bey romanından bir kesit olarak karşıma çıktı ve çok güzel oldu.

Kitap birbirinden kopuk ve aynı oteldeki davete katılanların ve çalışanlarının hikayeleri ile ilerliyor. Açıkçası ben sıkılmadım çok kalın olmasına rağmen merak ettiğim çok hikaye sonu oldu. Emre’nin kurguladığı cinayeti uygulayıp uygulamayacağı ve hakimlerin anısı. Yazarın bu kitabında çok farklı bir kurgu var bu doğru hatta Livaneli kitabı değilmiş gibi düşünüyorsunuz ama bir çok hikayedeki farklı bakış açısını beğeniyor insan. Şahsen ben sevdim ama herkesin seveceği bir kurgu olmayabilir. Kısa kısa öyküler olması adeta sarıyor... Ben sadece Zehra ve Emre'nin hikayesi sanırken çok farklı geldi.

Türk edebiyatında roman olarak Modernizmin ve Postmodernizmin en güçlü sesidir Tutunamayanlar. Shakespeare, Cervantes, Dostoyevski, Gonçarov, Goethe, Kafka, Joyce, Musil, Nabokov gibi pek çok yazarla metin için diyaloğa girilmiş, Hamlet, Don Kişot, Oblomov, Yeraltından Notlar, Ulysses, Gılgamış Destanı, Wilhelm Meister'in Çıraklık Yılları, Solgun Ateş, Sebastian Knight'ın Gerçek Yaşamı ve Aylak Adam gibi eserlerle metinlerarasılı ilişki bağlamında incelenebilecek bir eserdir. Postmodern edebiyatın parodi, ironi, türlerin karnavallaşması, metinlerarasılık gibi özelliklerini kullanıp bunun yanı sıra Modern edebiyatın bilinç akışı tekniği, çoklu anlatıcı, modern insanın varoluş sıkıntısı, iç monolog ve iç diyalog gibi briçok anlatım biçimini ve konuyu bir araya getirmiş karnavalesk havada tıpkı Niteliksiz Adam, Ulysses gibi modern epik romanıdır.

İnsanlarla fazla haşır neşir olmak “insan sarrafı” diye bir kavramın oluşmasını sağlar. Kitaplarla da aynı şey söz konusudur. Yani yüzlerce kitabı bilirseniz hangi kitabın hangi insana iyi geldiği de anlaşılır. İnsanın insana derman olmasından yola çıkan Kitapçı Nanako yarım saatlik buluşmalarla insanlar kitaplar önerir. Öyle ki yeni dostluklar, karşılaşmalar, şaşırmalar birbirini izler. Hanada’nın eseri bu manada oldukça farklıdır. Japon edebiyatına, popüler kültürüne ve sosyal yaşamına dair elde edilen bilgilerden özgün bir kitap insan ilişkisi ortaya çıkar. Her şeyden öte Japon edebiyatının böylesine zengin ve şaşırtıcı oluşu ilginçtir. Nanako, Japon yazınını Japon insanına ustaca uydurur. Keşke Türk edebiyatında da aynı tarz bir eser yazılabilse… Edebi zenginlik bir yerde derde derman olacak kitaba ulaşmayı zorlaştırır. Hanada’nın hastalığa göre binlerce ilaç arasından uygun seçimi öneren eczacı modundaki bibliyofilisi örnek teşkil eder. Ne mutlu kitapla insanı buluşturanlara.

Yazar Mihail Bulgakov’un taşrada göreve başlayan genç bir doktorun gözünden anlattıkları ile süren etkileyici bir eser. Roman okuyucusunu etkisi altına alıp sayfalarında yalnızca tıbbi vakalar değil, acemi bir insanın sorumlulukla ilk yüzleşmesi karşımıza çıkıyor. Daha ilk sayfalardan itibaren şunu hissediyorsun: Elinde diploma var ama karşısında gerçek hayat duruyor. Korku, özgüven eksikliği, hata yapma ihtimali, yalnızlık… Hepsi çok içten ve çok samimi…
Romanı bitirdiğinizde “iyi ki okudum” dedirten, ama aynı zamanda insanı birazda düşüncelere sevkeden kolay anlaşılır bir kitap.
Yoksulluk, cehalet, yalnızlık ve her hastalık için ayrı reçete.
Diplomayı birincilikle alan karakterimizin tecrübe ile deneyim kazanmasına şahitlik etmeye hazır olun…
Keyifle okuyacağınızı düşündüğüm (Genç Bir Doktorun Anıları) anı niteliğindeki bu romanı okumanızı tavsiye ederim. Şimdiden keyifli okumalar…

Okudum. Gerçekten müthiş. Şimdi Feyza Hepçilingirler'in 'Öyküyü Okumak' kitabını okuyorum. Her şeyden önce Türkçe ve doğru kullanımı için her iki kitap da ilham verici. Öteki kitaplarını da okumayı planlamaktayım.

Türkçe çok değerli bir dil, üstelik bizim öz dilimiz olduğu için de değil. Yozlaşmaması için yazıp okurken -tıpkı Ömer Seyfettin gibi - sadeleştirerek kullanmamız gerekli. Feyza Hepçilingirler'in tutumu ise yeni yazarlar ile okurlara bu konuda - bilhassa onlara - yön gösterici niteliktedir.

Herkesi düzgün okuyup doğru yazabilmesi ve konuşabilmesi için kendisini okumaya davet ediyorum.