Onaylı Yorumlar

Yazarla Taş Kağıt Makas kitabı sayesinde tanışmıştım. Benzer kurgularla daha önce pek çok kez karşılaştığım için Kocamın Karısı kitabına biraz ön yargılı başladım. Ancak farklı konusu ve olay örgüsüyle beni şaşırtmayı başardı. Okurken sürekli tahminlerde bulundum, ihtimalleri değerlendirdim ama özellikle sonuyla yine yanıldığımı gördüm. Kitap boyunca aklımda kalan “Tesadüf diye bir şey yoktur” düşüncesi de hikayeye farklı bir gözle bakmamı sağladı. Bazen tesadüf sandığımız şeylerin ardında ne olduğunu, parçalar bir araya gelmeden anlayamıyoruz. Benzer kurgulara aşina olmama rağmen merakımı kaybetmeden okuduğum ve finaliyle beni şaşırtan bir kitap oldu. Bazen mesele hikayenin ne kadar tanıdık olduğu değil, sizi son sayfaya kadar ne kadar merakta tutabildiğidir. Psikolojik gerilim ve ters köşeleri sevenlere tavsiye ederim.

Bazı cinayetler yalnızca bir insanın hayatına son vermez, toplumun çürümüşlüğünü de gözler önüne serer. Ahmet Ümit, Roma’nın Beş Günü'nde suçun ardındaki karanlığı araştırırken insanlığın ahlakını, adalet anlayışını ve medeniyet dediğimiz kavramı da sorguluyor.
Roma'nın tarihi sokaklarında işlenen sıra dışı cinayetlerin peşine düşen Yıldız Karasu ve Tobias Becker, kendilerini yalnızca bir katilin değil, felsefi düşüncelerle beslenen bir suç anlayışının karşısında buluyor. Üstelik olayların Afrodisias'a kadar uzanması, hikâyeye tarihsel ve kültürel açıdan farklı bir derinlik katıyor.
Ahmet Ümit'in en sevdiğim özelliklerinden biri, polisiye romanlarında tarihî mekânları yalnızca dekor olarak kullanmaması. Arkeoloji, mitoloji, sanat ve felsefeyi cinayet soruşturmalarının içine yerleştirmeyi başarıyor. Bu kitapta da Roma'nın görkemli geçmişiyle günümüz insanının karanlık tarafı arasında kurulan bağlantıyı ilgi çekici buldum.

Çok farklı bir kitaptı diyemeyeceğim. Pek çok kez duyduğumuz, deneyimlediğimiz şeyleri tekrar ediyor. Okunabilir mi? Evet. Tekrar tekrar duymak isteyeceğimiz cümleler var elbette. Mesela "Zamanın döngüsüne sıkışıp kalmış sıradan birinin bir geleceği olamaz yalnızca tekrar tekrar kendini yineleyen geçmişi olur." " Dünya böyle çünkü sen böylesin." "Dışındaki dünyaya senden daha gerçek bir şeymiş gibi inanırsan yaptığın her işte başarısız olur, yok olur gidersin" "Kendini gözlemleme kendini düzeltmedir." " Yaşamda boşluklar yoktur. Eğer kendini yeni bir biçimde düşünmeye ve davranmaya zorlayarak bu boşlukları bilinçli olarak sen doldurmazsan bunu senin adına tüm zalimliğiyle dünya yapacaktır."

Yazarın "Nigahdar" kitabında anlattığı Hallacı Mansur ile başlayan hikayesi bu kez bu kitapta "Gülün Açtığı Gece" kitabında, Şemsi Tebrizi, Mevlana ve Alamut olayları ile devam ediyor. Son derece heyecanlı ve akıcı anlatım ve harikulade bir kurgu ve yaklaşım. Dönem romanlarını ve hepsinden önemlisi tarihi ve felsefeyi ve tasavvufu sevenlere şiddetle öneriyorum. Ancak yazarın sırasıyla önce "Nigahdar" sonra bu eserini yani "Gülün Açtığı Geceyi" okumaları çok daha iyi olacaktır. Çünkü her iki eser birbiri ile direkt bağlantılı. Yazara ve emeği geçenlere sonsuz teşekkürler...Okuyalım, okumak sağlıktır.

Gülten Dayıoğlu’nun samimi ve usta kalemiyle yazılmış, nesiller boyu etkisini yitirmeyen muazzam bir eser. Anne ve babalarını peş peşe kaybeden dört kardeşin bir köy ortamında hayata tutunma mücadelesini, aralarındaki sarsılmaz bağı, sevgiyi ve özveriyi duygusal bir dille anlatıyor. Bazen hüznü bazen de umudu içinizde hissediyorsunuz. Çocuklar kadar yetişkinlerin de bir solukta okuyabileceği, insan kalbine ve duygularına dokunan bir klasik. Hem çocuklara kitap sevgisini ve dayanışmayı aşılamak hem de kendi çocukluğuna dönmek isteyen herkese kesinlikle tavsiye ederim.

Beyin, beyinin işleyişi, beyinde salgılanan kimyasallar, nörolojik konular herkesin dikkatini çekmeyebilir. Ancak bu kitabı herkes okumalı. İçinde bulunduğumuz dünyada bitmiş, tükenmiş, yorgun, yılgın hissediyoruz ya sevgili okur arkadaşlarım işte sebebini, nasıl üstesinden geleceğimizi Serkan Hoca bize sıkmayan, yormayan, anlaşılır bir dille aktarıyor.

Okulöncesi kademesinde çalışan bir psikolojik danışman olarak velilerimden en çok duyduğum cümle şu: - Hocam tabletiyle oynuyor, parka götürüyoruz, dışarda geziyoruz, istediği oyuncağı alıyoruz yine mutsuz, yine hırçın. İstisnasız her velime bu kitabı öneriyorum zira hem kendimiz hem çocuklarımız için dopamini demlemeyi öğrenirsek günlük yaşantımızın kalitesinin değişeceğini düşünüyorum.

Suat Derviş’le tanışmak için Dirilen Mumya’dan daha büyüleyici bir kapı olamazdı herhalde! Edebiyatımızın bu güçlü kaleminden buram buram gotik kokan bir hikâye okumak harika bir his.

Mısır’ın binlerce yıllık mumya efsanesini Arabistan çöllerine ve Bedevilerin arasına taşımak, araya gizemli bir İngiliz eklemek ve tüm bu kaotik atmosferi güzelliğiyle göz kamaştıran ama vicdan azabıyla kavrulan Türk kadını Seza’nın etrafında örmek gerçekten çok lezzetli bir kurgu olmuş.

Okurken insan çöl gecelerinin mistik karanlığında kayboluyor. Tek şikâyetim, keşke daha ayrıntılı olsaydı da o büyülü atmosferde biraz daha uzun süre kalabilseydik! Doğu’nun gizemini Batı’nın gotik ögeleriyle harmanlayan, tadı damağımızda kalan çok özel bir cevher.

Bazı insanlar savaşmak için kılıca, bazılarıysa inandıkları değerlere ihtiyaç duyar. Gandhi de mücadelesini silahlarla değil, inançları ve kararlılığıyla veren insanlardan biri.

Jeanette Eaton’ın yazdığı Kılıçsız Savaşçı Gandhi, Gandhi’nin hayatını ve Hindistan’ın bağımsızlık mücadelesini sade bir dille anlatıyor. Kitabı okurken bir insanın düşünceleriyle ve kararlılığıyla ne kadar büyük değişimlere öncülük edebileceğini görüyoruz.

Bence kitabın en güzel yanı, insana güç kavramını yeniden düşündürmesi. Güçlü olmak her zaman başkalarına üstün gelmek değil. Bazen sabretmek, inandığın şeyden vazgeçmemek ve insanları ortak bir amaç etrafında toplamak da büyük bir güç.

Elbette Gandhi’nin her düşüncesine katılmak zorunda değiliz. Fakat onun mücadelesinden öğreneceklerimiz var.

Bu kitap bana, dünyayı değiştirmek için her zaman kılıca ihtiyaç olmadığını hatırlattı. Bazen bir fikir, bir silahtan daha etkili olabilir.

Alice Feeney, psikolojik gerilim türünde ters köşeleriyle adından söz ettiren sürükleyici bir esere imza atmış. Taş Kağıt Makas, on yıllık evliliklerinde sırlarla boğuşan Adam ve Amelia çiftinin İskoçya’daki tenha ve kasvetli bir şapelde geçirdikleri hafta sonunu konu alıyor. Yazar, yüz körlüğü (prosopagnosia) gibi sıra dışı ve özgün bir temayı kurgunun merkezine yerleştirerek hikayeye farklı bir derinlik kazandırmış.
Mektuplar, geçmişle bugün arasındaki geçişler ve her karakterin gizlediği sırlarla temposu hiç düşmeyen bir anlatım sunulmuş. Kar kış atmosferi ve izole mekan tercihi, gerilimi ve klostrofobik hissi oldukça güçlendiriyor. Sayfalar ilerledikçe kime inanacağınızı şaşırıyor ve sürekli yeni tahminlerde bulunuyorsunuz.
Sürpriz sonlu, akıcı ve bir oturuşta okunacak atmosferik bir psikolojik gerilim arayanlara gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.

müntehir ( intihar eden kişi demek). Eser intihar eden kişi ve olay örgüsündeki iki, üç tane karakterlerle birlikte psikoloji, sanat, tarih, siyaset birçok başlıkta fikir beyan edip ufuk sunuyor. Okurken hep bir sonrasını merak ettiriyor eser. Günümüz devrinde yazıldığı için (2024) bizlerin anlam dünyasına yakın anlayabiliyoruz ve bu bizi içine çekiyor sürükleyiciliği had safhada.

kitapta yer yer geçmiş ve günümüze dair politik eleştiriler görebiliyoruz. Hatta bu eserin finaline de etki etmiş kanaati edindim belki de biraz daha edebi ve sanatsal bitebilirdi kim bilebilir....