Fatih Harbiye Hakkındaki Yorumlar

fatih harbiye sadece bir semt ismi olarak değil aynı zamanda bir zihniyetin izdüşümü olarak kitapta yer alıyor.Peyami safa, Fatih Şinasinin şahsında muhafazakarlığı, Harbiye ise Neriman'ın şahsından modern hayatın yansımalarını birey bazında ele alırken sosyolojik analizlere kapı aralıyor.Batılı kültürün etkisinde kalan gençliğin sorunlarına çare olarak doğu kültürünün kaynaklarının yeterli olduğu bilgisini kitabın sayfalarında yer alıyor.Bu açıdan kitap yeni yazılmış gibi(aynı sorunlar devam etmekte)

Peyami Safa bu kitabında doğu medeniyeti ile batı medeniyetinin karşılaştığı ülkemizde halkın içindeki anlayış farklılığını işlemiş.Bir şehrin içinde bir kesimde doğu yaşarken bir kesimde batı yaşıyor...Bence konuya yaklaşım ve saptamalar çok güzel.O dönemde halkımızzın çektiği zorluklar çok gerçekçi bir şekilde anlatılmış...

Toplumumuzda uzun bir süredir yerini koruyan Doğu-Batı çekişmesinin usta kalem Peyami Safa'nın kaleminden çıkmış hali. Kitabı önemli kılan en önemli unsur ise yazarın ne Doğu'yu temsil eden Fatih'ten ne de Batı'yı temsil eden Harbiye'den yana tavır almayarak çok etkileyici psikolojik gözlemlerle oluşturduğu kahramanları kitabının içine oturtabilmesi.Edebiyatımızın değerli eserlerinden biri olması münasebetiyle de okunmasında fayda görüyorum.

Herşey sonunda sükuta varacaksa, iki sükut arasında hayatımızı yangın yerine çevirmenin anlamsızlığını, anlatmaya çalışıyor. İnsanoğlu, hırslarının etkisinde kalıp, onların hayatının sükunetini bozmasına seyirci kalıyor. Sonra da çalkantılardan şikayet eder. "Para, daima paradır" diye atıp tutar, aşık değilse. Peyami Safa tereddütlerin ayrıntılarını incelemeyi kendine vazife edinmiş adeta. Peki, Rus sevgiliyle Rum sevgili arasında can veren Rus kızının akibeti. İşte yine başa döndük: Sükut - Hırs - Hata - ve Sonsuz Sükut :((( İşte böyle bir yuvarlanıp duruyoruz. Bu kitap bunu aleni bir şekilde, çok açıkca ortaya koyuyor.

yıllar öncesinin kitabı ama Peyami safa nın öngörüleri elbette ki doğru.bugün hala böyle mi tamolarak bişey söylemek bence yanlış ama şöyle değerlendirilebilir.o dönemde bu olguyu bir uçurum olarak ele alırsak iki taraf arası oldukça açık fark kolaylıkla farkediliyor.fakat günümüzde zamanın etkisiyle nasıl kıtalar birbirinden ayrılıyorsa Garb ve Şark da birbirine yaklaşmış durumda.bir adımla kolaylıkla karşıdan karşıya geçilebilir ama olurda düşütünüz işte o zaman sorun başlıyor çünkü ara ne kadar kapanmışsa da derinlik o kadar artmış durumdadır...

İki farklı kültür.iki farklı insan ve tabi iki farklı bakış açısı,böyle bir konu ancak bu kadar sade ve etkileyici anlatıla bilir.Peyami SAFA nın bu güzel eseri gerçekten okunmaya değer.Kitap bittiğinde şöyle diyorsunuz.ne de çabuk bitti keşke bitmeseydi...

şark ve garp bu kadar güzel başka hiçbir kitapta karşılaştırılmamıştır.. üstad her kitabında olduğu gibi psikolojik tahlileri arasında kendi dünyasını kendi görüşünü bir şekilde anlatmış aşılamış... batılaşma hareketine tutulmuş pürüzsüz bir ayna..

Fatih'le Harbiye arası yürürken ne kadar yakın da, düşünürken ne uzakmış meğer.. Bu kitabı okuduktan sonra da Yakup Kadri'nin Yaban'ını okuduktan sonra olduğu gibi uzun süre pişmanlıkla karışık bir keşif duygusu yaşadım. Mutlaka ki hiçbir toplum birbirinden daha akıllı veya yetenekli değildir. Ancak Türk insanının içinde senelerdir sönmeyen ve sönmeyecek olan Aydın/Köylü(Yaban), Batı/Doğu(Fatih/Harbiye) tartışmalarını bizim yazarlarımız kadar içimize kazıyan yoktur diye tahmin ediyorum. Peyami Safa bu kısacık kitabında (125 sayfa) fikirlerin bitmek bilmez örgüsü arasında debelenmekten öte bir baba-kız ile kızın doğu ile batıyı temsil eden iki arkadaşı arasındaki gel-gitlerini ve duygusal buhranlarını tasvir etmeyi seçmiş. Hem de ne tasvirler, zaman zaman insana 'Acaba içimde kamp mı kurdu ki?' dedirten, yazarın aslında bir yazar değil de bir ressam olduğu fikrini uyandıran psikolojik tahliller. Evet Dostoyevski de hiç kuşkusuz psikolojik tahlillerin en büyük üstadlarından biridir. Ama Peyami Safa'daki edebiyat becerisi ayrı bir hayranlık uyandırıyor 'Ben Türkçe konuşuyorum' diyen herkeste. Her ne kadar Osmanlıca tabirler okuyucuyu zaman zaman sıkıntıya soksa da kitap bir yudumda akıveriyor dudaklarımızdan. Mutlaka okunmalı..

sosyolojik anlamda batılılaşma çalışmalarının da hep atıfta bulunduğu bu roman, batılılaşmanın çok iyi analizlerini yapıp, doğu - batı çekişmesinde çok önemli tespitler yapmakta. herkesin mutlaka okuması gereken eserlerden biri.

Lise 1.sınıfta okuduğum ilk peyami safa eseri..Peyami safa'nın okuyucuyu sıkmayan,kendine has bir üslubu var.Ne yazık ki günümüz gençliği dili ağır kitaplardan ziyade,daha güncel dille yazılmışları tercihediyor.Hem tarihte yaşanmış vakalarıanlatan,hem de günümüğz gençliğine okumayı sevdiren yazarımızın bütün serisi okunmalı.İyi okumalar...esra kaymak

Peyami Sefa okuyucu sıkmıyor; genellikle kitapları kısa. Düşüncelerini gayet açık belirtiyor ya da kahramanlarına anlattırıyor. Bu kitabında da yaşadığımız ve hala yaşamakta olduğumuz batı ikilemini tartışıp, sunuca bağlamış. Bu kitabı okurken siyah beyaz bir türk filmini izlediğimi hissettim.

Peyami Safa bu romanında Tanzimat döneminde başlayıp daha sonraki dönemlerede yansıyan Batılılaşma hareketini ve bu hareketin Türk aile yaşantısını nasıl etkilediğini anlatır. Romanın adından da anlaşıldığı gibi Fatih ve Harbiye semtleri.Bu semtlerden Fatih, Osmanlı örf ve adetlerinin yaşandığı bir semt; Harbiye ise Batılı bir yaşamın sürüldüğü bir semt. Bu tezatlıklar içinde gelgitler yaşayan ve batı kültürüne hayran olan ama sonunda yaptığı yanlışlardan doğrulara ulaşan bir genç kızın hayatını anlatıyor... okumanızı tavsiye ederim

Peyami Safa, bu eserinde de batılılaşma sancılarını anlatıyor. Bu kez Fatih ile Harbiye semtleri şark ile garpı temsil ederken roman, batılı ve doğulu iki gencin aşkı arasında kalan bir genç kızın çevresinde dönüyor... Okunmaya değer...

Batı ve doğu medeniyetlerini hakkında son derece mükemmel tesbitlerin yaptığı bu kitap;Bir roman özelliği taşımakla birlikte,düşünce kitabı tesbitine de vardırıyor insanı.Zaman,mekan ve düşünce mefhumunun muvazeneli bir mahiyette visallerinden terkip olunmuş bir eserdir.Türk edebiyatının bir kalasiğidir.Kendi öz benliğimize kavuşmak üzere okunan okunması gereken ve genç nesillere okutturup izah yaptırılması gerektiği kanaatindeyim.Malum bu bölüm tavsiye diye zikrediliyor.O zaman şunu söylerim son zamanların meşhur tabiriyle:ŞİDDETLE TAVSİYE EDERİM.

Peyami Safa'nın diğer eserlerinde de olduğu gibi doğu-batı çatışmasının Fatih ve Harbiye semtleri karşılaştırılarak verildiği güzel bir eser. Romanda Macit (batılı) ve Şinasi (doğulu) ile ikisinin arasında bocalayan Neriman'ın aşkı anlatılmaktadır. Neriman fakir bir ailenin kızıdır ve boş zamanlarında ud çalarak eğlenmektedir. Fakir bir semtte oturmasına rağmen, zengin semtlerden arkadaşları ve akrabaları vardır. Bunlar modern hayat ile arasında ilişkiyi kurar. Bu arada batılı karakter Macit aşık olur. Ancak doğulu karakter Şinasi'den vazgeçememektedir. Burada dikkati çeken bir özellik Macit'in akıllı, bilgili, yetenekli; fakat yalancı ve duygusuz bir tip olmasıdır. Buna karşın Şinasi, vatansever ve idealist bir tip olarak karşımıza çıkar. Neriman bu iki kişi arasında bocalamaktadır. Romanda Fatih semti ile maneviyat, Harbiye semti ile de madde ifade edilmekte ve verilmek istenilen mesaj bu yolla da okuyucuya sunulmaktadır. Peyami Safa kendi düşüncelerini her zaman galip getirdiği gibi bu romanında da aynı yolu izlemiştir. Neriman sonunda Şinasi'ye döner ve yazarın düşüncesi galip çıkar. Okunmaya değer bir eser olarak roman okuyucularına, özellikle yeni nesillere gönül rahatlığı ile tavsiye edilebilecek bir eser bence "Fatih Harbiye".

Türk modernleşmesine bakış için ideal bir kitap. Roman fatih (doğu)- Harbiye (batı) çekişmeasini Şinasi ve neriman'ın şahsında tartışıyor. Darülelhan (konservatuar)ın Şark bölümünün kapatılması hakkıondaki tartışma bence kitabın en ilginç yeri. Bir anlamda romanla muhalif görüşler gün yüzüne çıkıyor. Macit Batıyı temsil eden figür olarak karşımızda Neriman üzerine etki ediyor. ancak samimiyetsiz tavrı ve kızın dinlediği bir öykü düşüncelerinin değişmesine sebep oluyor.

ÖTETEN BERİ TOPLUMUMUZDA DOĞU BATI ÇATIŞMASI OLANCA HIZIYLA DEVAM ETMEKTEDİR.ÖYLEKİ BU MEŞ'UM OLAY EDEBİYATIMIZDA DA BÜTÜN ÇIPLAKLIĞIYLA ELE ALINMIŞTIR.ÜSTAT PEYAMİ SAFA 'NIN FEVKALADE DERİNLEMESİNE GÖZLEM VE PSİKOLOJİK OLGULAR ÇERÇEVESİNDE ELE ALDIĞI BU ESER EDEBİYATIMIZIN MİHENK TAŞI ROMANLARINDAN DIR.BİL HASSA GENÇ KUŞAK PEYAMİ SAFA'YI TANIMALI BU ESERİNİDE OKUMALIDIR.

Bu kitapta DOĞU-BATI sentezini en iyi şekilde görebilmekteyim.Kişiler bunun temsilcileri olmakla beraber yaşanılan ortamdaki farklarda bunu gözler önune sermektedir.Batıya köpek doğuya ise kedi benzetilmesiyle doğunun yatan batının ise vahşi olduğunu görmekteyiz.Bu farklılıkları şu şekilde sıralayabiliriz
1-Fatihteki evler le Harbiyedeki evlerin farklı mimarisi
2-Neriman'ın fatihte çaldığı ud yerine Harbiyede bunun karşılığında kemanın yer alması.
Bunlar başlıca görmüş olduğum farklardır.Yani Peyami SAFA bu romanıyla o zamanın İstanbulunda yola çıkarak Batının etkilerini bize sunmaktadır.
Saygılarla

Şark ve garp arasında kalan türk gencini anlatan kitap. 1930'lu yılların basında türk insanının yasadığı kimlik problemlerine değinen ve semt olarak fatih ve harbiye'yi secen peyami safanin toplumsal romani
romanda neriman'in benzetmeleri ve babasinin bu benzetmelere verdiği cevaplar okunmaya değer...

Kitabın içindeki Osmanlıca sözcükler o kadar çok ki kitabın bir paragrafı hiç anlaşılmıyor.Gerisini siz düşünün...
Ama konunun özü anlaşılıyor.
İyi okumalar... (KIZILSUNGUR)

Bügün de değilmi ki Fatih Osmanlı tipi aileleri ve semtleri ile geleneği ve harbiye de aristokrasi atmosferini çok net teneffüs edeceğiniz sokakları ile yeniliği ve batıyı temsil etsin.Sizce de Peyami Safa'nın bahsini ettiği bu sürec hala işlemiyormu ve bu yapım ile yıkımla hala muhatap değilmiyiz.

peyami safa elinize aldığınızda bırakamayacağınız bir yazar olmaya başlıyor bir noktadan sonra ,bunun için sadece bir kitabını okumanız yeterli,fatih harbiye de ise tanzimat devrindeki degişim süreci içerisinde ki insanımızın batı ile doğu arasında ki kararsız git gellerinin usta bir el tarafından yansımış halini görüyoruz.....

Dokuzuncu Hariciye koğuşunu okuduktan sonra Peyami Safa'nın eserlerini okumaya iten bir şeyler oluştu bende nedense. Fatih Harbiye 1930 lu 40 lı yılların İstanbul'unda kendi kültüründen kopan ve kendisine aşık olan bir genci görmezlikten gelen bir genç kızın yaşadığı çevreyi anlatangüzel bir roman.

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu'ndan sonra başlayan Peyami Safa merakım Fatih Harbiye'yle devam etti.Çok esere konu olan batılılaşma süreci ve merakı bu eserde benim de inandığım gerçeklerle anlatılmış ve o dönem insanlarının nasıl bir kaos içinde yaşadığı gözler önüne serilmiş.

Fatih-Harbiye kitabı batılılar gibi yaşamak isteyen,batılıların daha modern ve daha çalışkan olduğunu düşünen bir kızın,babasının ve çevresinin çemberi içinde kendisindeki yanlışlığı ve şark medeniyetinin garb medeniyetinden daha samimi ve gerçek olduğunu anlaması süresi içinde geçen güzel bir roman.Kahramanların ruhi durumlarını bu kadar güzel tasvir etmek ancak PEYAMİ SAFA gibi usta bir edebi şahsiyet tarafından yapılabilir.Şiddetle tavsiye ediyorum.

İki darülelhan(türk müziği konservatuvarı)gencinin aşk hikayesi konu olarak seçilmiş.Batı özenticiliği ve hayranlığını eleştiren yazar,çözüm yollarınıda sunmuş.Müzisyenlerin mutlaka okuması gereken bir kitap.

Yirminci yüzyılda Osmanlı'da görülen yanlış batılılaşma hareketi ele alınmış.Yazarın eleştirdiği konu, batılı ülkelerden teknoloji ve kalkınma yollarını almak yerine insanların sömürgeleşme çabası içinde olmasıdır.Yazar bizim kültürümüzün batıdan üstün olduğunu savunurken batının sadece iyiye yönlerini örnek almamızı ve kültürümüzü korumamızı istemektedir.Bir Türk tarafından yazılan ve başarısıyla örnek bir roman.Kaliteli roman okumak isteyen herkese öneririm.

ben diğer arkadşalardan farklı bir şey söylemeyiceğim doğu batı ve ortasındaki bizi anlatan bir kitap bu kitabı eleştirmek için girdiğimde bu kadar eleştiriyle karşılacağımı tahmin etmiyodum güzel bir kitap Peyami Safa gibi Türk edebiyatında önemli yeri olan bir yazarın okunması gereken önemli bir şahaseri

şark yaşantısından garp yaşantısına doğru özenti kayışlarının peyami safa'nın mükemmel anlatımı ve ince tahlilleri ile donandığı gerçeklerin yer aldığı kitap.şinasi ile neriman arasındaki ilişki başlangıçlar itibari ile iki tarafında yöneldiği evlilik yolu halinde şekillenirken, neriman'ın ne düşündüğünü bilememesi ve garba olan kayışlar nedeni ile gittikçe yoğunlaşan belirsizlikleri ile şinasi'nin muhayyelesinde evliliğe doğru giden bir ilişki halini almıştır, üstelik neriman'ın babası faiz bey'in ses çıkarmamaları yani bir anlamda zımni desteği ile..garba olan özentide beyoğlu, şarkın yaşandığı alan olarak ise fatih semti seçilmiştir.yoğun düşünce gidiş gelişleri arasında yanlışlar anlaşılmıştır kızımız sonunda doğru yolu seçmiş,ait olduğu kültürde yaşamaya karar vermiştir, şinasi ile evlenecektir.kitap sadece yazıldığı yıllar için değil günümüz için de 'gerçek'tir..

kısa öz ve saf bir dille yazılmış.peyami safayı anlamak herkesin işi deildir:)tebrikler

Fatih Harbiye Peyami Safa'nın klasik olmuş bir eseri.Şark garp günümüz söyleyişiyle doğu batı karşılaştırmasının yapıldığı ve içinde psikolojik incelemelerin bulundugu okurken zevk albileceginiz bir kitap.Bir bakıma bizim yani türk milletinin cumhuriyet sonrası batının tekniğini alacakken nasıl onların kültürümüzede girdiklerinin kayıtları.Umarımki okuduktan sonra şu anda bilmeden arştırmadan o denli eleştirdigimiz dünyanın bir zamanki süper gücü Osmanlı'yı düşünür ve kaybetttiğimiz degerleri yeniden hatırlarız.axurmeli...

Yine Peyami SAFA klasiklerinden birisi. Yazar, Ahmed Midhat Efendi'nin "Felatun Bey ve Rakım Efendi" eseri ile yaptığı eski-yeni, ya da Doğu-Batı, ayrımını, ya da çelişkisini, kitabında Fatih ve Harbiye semtlerine irca ederek okuyucuya veriyor. Hoş bir öykü ve anlatım tarzı. Okunması gereken bir klasik.

Reşat Nuri'nin Yaprak Dökümü'nü andıran bir kitap fakat tek farkla. Bu kitabın sonundaki mutlu sahneyi gerçekten batının yozlaşması altında ezilen gençliğimizde de görebilecek miyiz?

Fatih ve Harbiye...Birinde batı hayranlığı içinde, hareketli;diğerinde hayatından memnun, mütevazi bir hayat...Ve bu iki semtin arasında kimlik mücadelesi veren genç bir kızın öyküsü...Sanırım kitaptaki mutlu sona bizim gençliğimizin de ihtiyacı var.

sade bir dille yazılmış, dönem insanın doğu - batı çelişkisini olabilecek en açık ve anlaşılır şekliyle anlatan güzel bir kitap. özellikle peyami safa okumaya yeni başlayanlar için bir ısınma kitabı olarak tavsiye edilebilir. her ne kadar P. safanın o derinlemesine psikolojik tahlilleri yoksa da bu kitapta, yine zevkle okunabilecek bir roman!