E-Dergi

Böyle bir kitabın çıkmasını bekliyordum. "Sosyal çürüme"nin tüm boyutlarıyla bir söyleşiyle de olsa ele alınıp kitaplaştırılmaması büyük bir eksiklikti. Bu boşluğun doldurulması beni mutlu etti açıkçası. Teşekkür ederiz Gülşen İşeri. Zeliha Hoca'mızın nefis üslubunu kitapta da bulacağımızdan eminim. Hocamızın başka kitaplarını da bekliyoruz. Şüphesiz kendisinin bir okur kitlesi oluşacaktır.

“Ölü Ruhlar Ormanı”, temposu gitgide artan bir roman. İlk yüz sayfaya kadar biraz sabretmeyi gerektirse de olay örgüsü heyecan verici hâle gelince akıp gidiyor satırlar. Gelgelelim ne yazık ki “Taş Meclisi”ndeki gibi absürt bir sonla karşılaşınca neye uğradığımızı şaşırıyoruz. Katilin Jeanne Korowa’nın en yakınındaki kişi olup uzunca bir süre hiç çaktırmadan onunla Manes Ormanı’na kadar gelmesi, yüzünün şekilden şekilde girmesi, ağaç kovuğunun içinden bir anda belirivermesi vb. fantastik ögeler içeren, abartılı olaylar romanın gerçekçilik havasının, boyutunun üzerine bir çizik atmış. Roman, son on sayfada olabilirlik ihtimalinden çıkıp “olamaz”a doğru evrilmiş. Böylelikle gerçekçiliğini kaybetmiş. Daha etkileyici bir sonla gönüllerimizi fethedebilirdi Grangé.

Yalom, bir kurgu etrafında bağımlılıkları ve aynı zamanda psikoterapi tekniklerini sorguluyor bu yapıtında. Psikiyatrist Ernest Lash'in hiç ödün vermediği "dürüstlük" yaklaşımı mı doğru, yoksa hastayı yalanlarla avutarak onu iyileştirme tedavisi mi? Romanda başkarakter Ernest'ın yaklaşımının ağır bastığını gözlemliyoruz. Ernest kimi zaman kendi tekniklerini sorgulasa da dürüstlükten asla vazgeçmeyerek nevi şahsına münhasır bir tarz geliştiriyor. Mesela Coral'ın yararına olacağı düşüncesiyle kendi rüyasını paylaşmaktan çekinmiyor. Ama Coral'a karşı belirli bir mesafeyi korumasını da biliyor her ne kadar Carol onun rüyalarını süslecek kadar seksi, alımlı, talepkâr bir kadın olsa da.

"Divan", hem aşkı, evliliği, cinselliği, kadın-erkek ilişkilerini ve bağımlılıkları sorguluyor hem de doktora gitmeden psikoterapiyle rahatlama imkânı sunuyor okurlara. Eğer "Nietzsche Ağladığında" kitabından memnun kaldıysanız şüphesiz bu kitap da hoşunuza gidecektir.

Hocalı Katliamı hakkında Türkçe yazılmış şu âna kadarki en kapsamlı ve bilimsel çalışma. Katliamın sadece katliamla kalmayıp soykırım olduğu tezi işleniyor. Gözlerim yaşararak okuduğumu ifade edeyim öncelikle. Bir kere dayanamayıp kitabı bıraktığım da oldu. Hayvanların hayvanlara yapmadığını insanların insanlara yaptığını üzelerek gördüm. Ermeniler zaman zaman azgınlaşıp Türklere "Testere" filmindeki katilin avına düşenlere davrandığı gibi davranmışlar. Ermenilerin aslında Hocalı Katliamı'ndan yüz sene de önce de aynı mezalimi uyguladığını, vahşet yöntemlerinin değişmediğini öğreniyoruz. Ermenilerin Türklere karşı kininin hiç değişmediğini okuyoruz. Rusların Ermenilerin bu kadar azmasında çok büyük bir payı olduğu da yazıyor kitapta. Hocalı Katliamı'nı ve geçmişten bugüne Ermeni zulmünü öğrenmek isteyenler için başucu kitabı olacak nitelikte bir eser. Böylesine üzerinde emek harcanmış bir eserin ikinci baskısının çıkmaması üzücü. Başka yayınevlerini eseri tekrar basmaya davet ediyorum.

Bu kitabı okurken Yunanlılara iyice sövdüm, sövdüm de sövdüm. Aklınızdan geçen bütün küfürleri onların üzerine boca ettim. Sen nasıl bir mahluksun ki gariban insanların evlerini ateşe verdiğin yetmiyormuş gibi bir de bedenlerine akla hayale gelmeyecek derecede şiddet uygularsın? Hayal gücünü nelerle besledin ki kadınların memelerini kesecek kadar vahşileşebildin, kadınları bir hiç olarak görüp ırzlarına geçebildin? Sen ne kadar vicdansız bir yaratıksın ki Türklerin tamamını ortadan kaldırmak düşüncesini benimseyebilecek kadar canavarlaşabildin? Bu bir soykırımdır. Yunanlılar resmen bir soykırıma cüret etmişlerdir. Allah'tan Mustafa Kemal Paşa önderliğindeki Türk ordusu bu alçakları geri püskürtmüştür de onların daha fazla yıkıcı, yakıcı, kahredici davranışlarının önüne geçilmiştir. Korkunç bir mezalim, çok büyük. Tetkik-i Mezalim Heyeti'nin dört üyesi harabeye dönen, çığlıkları göğü delen Batı Anadolu'yu adım adım gezerken sözcüklere dökemedikleri kim bilir ne hislerle dolup taştılar!