E-Dergi

Çok güzel, etkileyici, sarsıcı bir roman. Sıkıcı bulanları anlayamıyorum. Belli ki bugüne kadar hep vasat yapıtlar okudular. Bir 600 sayfa daha yazsaydı onu da okurdum kesinlikle. Savaş, aşk, ölüm, Tanrı, dostluk, kardeşlik, göreve bağlılık vs. temalar üzerine yazılmış kurgusal, ama bir o kadar da gerçekçi bir romandan bahsediyorum. Romanı sıkıcı bulanların biraz gerçekçi roman okumalarını tavsiye ederim. Böylesine devasa bir romana hak ettiği değer verilmeli.

Yorumdaki kitap ismi hatalı. Tiamat olmamalı. Tiamat, Yedinci Gün ile birlikte hangi kitap olamaz kesinlikle?

Yapıt "Dil Hurafeleri" adını taşıyor, ama daha çok yerel dilin önemine parmak basıyor, ağırlıklı olarak yerel dil-ölçünlü dil meselesi üzerinden ilerliyor. Kemal Ateş söz varlığımızın aslında ne kadar geniş, kapsamlı olduğunu kanıtlamaya çalışıyor. Gelgelelim yerel dili kullanan yazarların sayısı iki elin parmaklarını geçmiyor. Yaşar Kemal, Fakir Baykurt yerel dili ustalıkla kullanan iki yazar olarak öne çıkartılıyor.

İlk başlarda mizahtan yararlanarak okuru güldüren, gülümseten Hüseyin Rahmi asıl konuya girdikten sonra ciddi meselelerin usta yazarı olduğunu da kanıtlıyor. Kendini vererek okuyan kişiyi ağlatacak kadar bir duygu selini okurun ruhuna, kalbine boşaltıyor. Birçok kitabını okuduğum Hüseyin Rahmi'nin bu romanı şu âna kadar okuduğum diğer romanlarından on kat daha üstündür. Hüseyin Rahmi'nin aslında ne kadar büyük bir yazar olduğu bu kitapla daha bir açığa çıkmış oldu benim nazarımda. "Deli Filozofu" merak ediyorum şimdi. Keşke Everest yeniden basıp biz okurları mutlu etse.

Trevanian, edebiyat dünyasında eserleriyle kendi sanatkârlığını kanıtlayan nevi şahsına münhasır, özgün bir yazar. İronik, esprili üslubuyla ciddi olaylarda bile güldürmeyi başarması onu diğer yazarlardan farklı kılıyor. (Aklıma başka bir örnek gelmiyor. Sizin geliyorsa benimle paylaşabilirsiniz.) Gülmece yönünden gayet zengin bir mizah anlayışını kurguya çok güzel bir şekilde yedirebiliyor. Saatlerce düşünseniz bulamayacağınız mizah dilini ustalıkla işliyor. Bu kitabı okuduğunuzda ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız. "Şibumi"yi okuyalı 15 sene olduğu için aynı mizah onda da var mı hatırlayamasam da "Katya'nın Yazı"ndan bir önce okuduğum "İnfazcı"da da aynı mizah satırlar arasında geziniyordu.