Onaylı Yorumlar

Bu hayatta herkesin karşısına Elif gibi biri çıksa keşke,
ya da biz Elif gibi olabilsek…

Kitap Elif’in çocukluğundan itibaren bize olan biteni çok akıcı ve sade,
yormayan bir dille anlatmıyor izletiyor sanki.
Bizden biri olan Elif’in adım adım hidayete gidişini gözyaşlarıyla,
kızıyla olan sınavını kızgınlıkla
kısaca her bir satırını farklı farklı duygularla okuyorsunuz.

Kitabı okurken güzel bir yolculuğa çıktık.
Geride bize bıraktığı en güzel şey,
yaşanılan olumsuz durumlarda,
haksız yere üzüldüğümüz konularda,
aslında her durumda konuyu Rabbimize bırakabilecek kadar olgunlaşmamız gerektiği.

Evlat olmak, eş olmak, anne olmak, hoca olmak…
Ama hepsinden özeli Rabbine layık bir kul olmak…
İmtihanlarla nasıl mücadele edilir,
Nasıl sabredilir,
Mücadeleyi bırakmadan imtihanlar nasıl aşılır hepsini okuduk.

Kıymetli Hatice hanım demiş ya
“Saye diyordu herkes ona.
O ise vesileyim diyordu.”

Hem saye hem vesile olabilmek duasıyla…
Tavsiye edilir efendim…

Sömürgecilik üzerine yazılmış bir eser. Sudanda doğup büyüyen, eğitim için İngiltere’ye gönderilen, orada iyi konumda çalışırken beyaz adamın Sudan topraklarına sahip olmasın intikamını alırcasına İngiliz bayanlarla ilişki kuran ve bunu doğulu erkeğin batılı beyaz kadınlara sahip olması olarak algılayan, Sudan’a döndüğünde kendi köyünden biriyle evlenen Mustafa karakteri üzerinden anlatılan bir öykü. Kitabı okurken kafamda Mustafa’nın kimliği ve davranışları üzerine çok soru işareti oluştu. Sömürge tarihi üzerine farklı bir bakış açısı, okumanızı öneririm.

Coğrafya kaderdir. Kitaptaki öyküleri okuduktan sonra diyebileceğim bir yargı budur, coğrafyanın insanın kaderini belirlediği.
Bu kitaptaki hikayeler Hindistan coğrafyasından insan manzaralarını yansıtıyor. Kadınlardan bahsettiği söylense de bence yazarın cinsiyetçi bir yaklaşımı yok, insandan bahsediyor. O coğrafyada yaşayan insanların dertlerini gözler önüne sermiş hikayelerinde. Özellikle dini değer gibi yansıtılan ama tamamen bazı insanların menfaati ile ilgili olan durumları okurlarına açıkça ulaştırmış.
Olaylara farklı gözden bakarak objektif bir dille anlatması, yazar Banu Mushtaq’ın farkını ortaya koymuş. Daha çok eser bırakma potansiyeli olan ve daha fazla kitlenin okuyacağı bir yazar olacağını düşünüyorum.

H.G. Wells’in bilimkurgu klasiği Görünmez Adam, yalnızca bir adamın görünmez hale gelme serüvenini anlatmakla kalmıyor aynı zamanda insan doğasına, güce ve toplumla olan ilişkilere dair çarpıcı sorular soruyor.

Başkahraman Griffin, görünmezliği bir bilimsel başarı olarak değil, adeta bir kaçış planı olarak görür. Ancak bu görünmezlik, onu görünmekten daha çok izole eder. Toplumla olan tüm bağlarını koparır, zamanla ahlaki sınırlarını yitirir ve bir tehdit hâline gelir.

Wells, dönemine göre oldukça cesur ve felsefi derinliği olan bir eser kaleme almış. Bilimsel gelişmelerin etik sınırları, bireyin toplumdaki yeri ve gücün yozlaştırıcı etkisi kitapta ustalıkla işlenmiş.

Kitabın dili akıcı ve sade. İthaki Yayınları’nın bu baskısında çeviri de oldukça başarılı (çevirmen: Ali Kaftan). Bilimkurgu sevenlerin okurken sıkılmayacağı bir kitaptır. Keyifli okumalar.

Bir kral kelebek gibi koca bir kıtayı uçtan uca geçme fikri tek kelimeyle büyüleyici. İnsan, hiç görmediği o devasa yapıları, doğal güzellikleri ve farklı kültürleri Tom’un gözünden okurken, kendisini bir an için onun yerinde hayal etmekten alıkoyamıyor.
​Bolivya’da flamingoların o meşhur pembe rengini borçlu olduğu kırmızı alg göllerine şahit olmak; Peru ile Bolivya arasında, dünyanın en yüksek gölü Titicaca’daki sazlıktan yapılmış yüzen evleri ve tekneleri görmek... Peru’da Machu Picchu’nun gizemini solumak veya Nazca Çölü’ndeki devasa çizgileri keşfetmek... Ya da Patagonya’nın dondurucu soğuğunda kral penguenler ve albatroslarla karşılaşmak...Kosta Rika’daki altı aktif yanardağın gölgesinde kamp kurma düşüncesi gerçekten inanılmaz.
​Tom’un hikayesi, büyük bir hedefin küçük bir adımla başlayıp kararlılıkla nasıl gerçeğe dönüştüğünün harika bir kanıtı. Kitap sadece öğretici ve akıcı değil, aynı zamanda macerayı hayatın bir parçası kılması bakımından da son derece ilham verici.

Con Sinov’un anlatımı gerçekten alışılmışın çok dışında.Mustafa Kemal Atatürk hakkında birçok farklı yazardan kitap okudum,ancak okuru olayların içine bu kadar güçlü çeken,yaşananları adeta hissettiren çok az yazar vardır.Bu seri sadece bilgi vermiyor, insanın kalbine dokunuyor.Bu kitap, sadece tarihi anlatmıyor,bir milletin nasıl ayağa kalktığını,hangi bedellerin ödendiğini ve bir liderin omuzlarında ne kadar ağır bir sorumluluk taşıyabildiğini gösteriyor.Atatürk’ün,pek az insana nasip olacak o ileri görüşlülüğünü,zekâsını ve ahlaki duruşunu bir kez daha hayranlıkla görüyorsunuz.Onun kurduğu bir ülkenin evladı olmanın gururu da insanın içine sessiz ama güçlü bir şekilde yerleşiyor.Atatürk’ün ve ona inanarak yola çıkan tüm vatanseverlerin ruhları şad olsun. Hepsine minnet borçluyuz — hem de düşündüğümüzden çok daha fazla.Teşekkürler Con Sinov… Böyle eserler, sadece okunmuyor; insanın içinde bir iz bırakıyor.

Eskiyi bilmeden günümüzün önemini ve anlamını kavramak zordur kanımca. Yazar " Önce ekmekler bozuldu, sonra herşey! " derken ne kadar haklı. Ayrı ayrı her hikayesinde kendi özyaşamından kesitler sunuyor gibi geldi bana. Eski İstanbul sokaklarında, semtlerinde ki yaşanmışlıklar o kadar güzel anlatılıyor ki, mutlaka okumalısınız. "Berber Aynası"nı okurken birden kendinizi büyük boy bir aynanın karşısında buluyor ve geçmişinizi düşünüyorsunuz. İllaki İstanbul'un kaldırım taşı döşeli sokaklarında yürümeniz gerekmiyor. Benim gibi Anadolunun tozlu köy yollarında da benzer duygu ve düşüncelerle ilerlemiş olabiliyorsunuz.

İyi okumalar!

Mayıs 2025'te Kalp Lambası ile 2025 Uluslararası Booker Ödülünü kazanan dünya çapında büyük bir başarıya ve tanınmışlığa imza atan Banu Mushtaq'ın Türkçeye çevrilen ilk eseri. Bu konuda da özgün çevirileri ve farklı kültürlere ait kitapları dilimize kazandıran Budala Yayınevine teşekkür ederim. Okumak istediğiniz kitabın her bir öyküsünün kadın odaklı olmasını ve Hint kültürüyle tanışmak istiyorsanız tavsiye edebileceğim kitaplar arasında yer almaktadır. Ayrıca; yazarımız iki kültür arasındaki aşinalığı da çok güzel betimlemiş: "Sizin toprağınızla benimki arasında bir aşinalık var. Farklı diller konuşuyor, hakikatlerimizi farklı metaforlara sarıyor, aşka ve kedere başka isimler veriyor olabiliriz fakat içimizdeki kalp atışları aynıdır. İnsanlık halinin sesi tektir, sadece melodileri çeşitlidir."

Edgü'nün şiiri bir yara gibi kullandığı ilk şiir kitabı.Yine kendine has üslubu ile sessizliğin içini oyup, bizi düşünceler ile baş başa bırakmayı başarmış.

Kitabın Semiha Hanım'ın desenleriyle birlikte düşünülmesi şart. Bu resimler şiirin karanlığını cesaretle genişletiyor. Şiirle çizgi arasında kurulan ilişki, bir uyumdan çok bir gerilim gibi. Ve bence bu yüzden çok güçlü bir birliktelik olmuş.

Bence kitabın en çarpıcı yanlarından biri, Ferit Edgü'nün Semiha Berksoy'a gösterdiği bu sessiz saygı. Resimleri düzeltme, yumuşatma ya da okura uygun hale getirme ihtiyacı duymaması, aksine olduğu gibi, yargılamadan kabul etmesi sanata duyduğu gerçek güveni gösteriyor. Belki de kitabın bu kadar sahici olmasının nedeni budur: Müdahale edilmemiş bir duygu, filtrelenmemiş bir ifade.

İki ayrı ifade biçimi birbirini düzeltmeden yan yana durabiliyorsa, orada saygı vardır.

Kitap genel olarak okunabilir bir içerik sunuyor ve konuya giriş açısından faydalı. Ancak en büyük eksikliği kronolojik bir sıraya tam olarak uymaması; belli bir noktaya kadar kronolojik ilerlese de bazı önemli atlamalar yapılıyor.

Ayrıca, kitabın giriş kısmında Ortaçağ’ın bitişine dair sıraladığı birçok önemli olayın çoğu kitaba yansıtılmamış. Örneğin Amerika’nın keşfi, Reform Hareketleri ve Rönesans gibi temel gelişmeler yeterince işlenmemiş. Bu durum, konuyu bütüncül bir şekilde takip etmek isteyenler için kitabı eksik bir kaynak hâline getiriyor.